Autyzm u niemowlaka

Mgr Monika Łapczyńska
Weryfikacja merytoryczna:

Mgr Monika Łapczyńska - położna, fizjoterapeuta, instruktorka szkoły rodzenia, masażystka I stopnia, instruktor rekreacji ruchowej, absolwentka Warszawskiego...

Autyzm u niemowląt jest trudny do zdiagnozowania. Przed trzecim rokiem życia dziecka nie jest łatwo stwierdzić na 100%, czy maluszek cierpi na autyzm. Jednak już w okresie niemowlęcym pierwsze symptomy choroby mogą się ujawniać. Dostrzeżone przez rodziców powinny zaniepokoić i skłonić do podjęcia pierwszych kroków zaradczych. Różnorodność objawów autyzmu u dzieci jest tak duża, że stanowi problem w diagnozie. Co powinno wzbudzić w rodzicach niepokój?

Przyczyny autyzmu

Przyczyny autyzmu nie są do końca znane. Prawdopodobnie u podłoża wszystkich jego zaburzeń leżą defekty neurologiczne. Do najczęstszych należą:

  • zaburzenia genetyczne,
  • zaawansowany wiek ojca (od 40. roku życia zwiększa się prawdopodobieństwo zachorowania),
  • zaburzenia metaboliczne, zwłaszcza zaburzenia przemiany glutenu,
  • urazy okołoporodowe,
  • zatrucia metalami ciężkimi,
  • obniżona zdolność do naturalnego odtruwania organizmu,
  • dziecięce porażenie mózgowe,
  • silne alergie,
  • uszkodzenia centralnego układu nerwowego,
  • toksoplazmoza.

Wiele lat temu wysnuto teorię, że autyzm u dzieci spowodowany jest emocjonalnym odrzuceniem malca w okresie niemowlęcym przez matkę. Obecnie jednak wiadomo, że w przypadku tej choroby nie ma to żadnego znaczenia.

Pierwsze objawy autyzmu

W pierwszych miesiącach życia dziecka najwięcej czasu z maluszkiem zazwyczaj spędza mama. To właśnie ona jest w stanie zauważyć specyficzne zachowanie malucha, które może świadczyć o autyzmie. Na początku sygnały choroby są niejednoznaczne, dlatego należy uważnie obserwować dziecko. Pierwsze objawy autyzmu u dzieci to problemy w nawiązywaniu kontaktu. Zaniepokoić powinna sytuacja, w której niemowlę nie podąża wzrokiem za mamą, nie jest zainteresowane jej twarzą. Dzieci autystyczne często wydają się błądzić wzrokiem gdzieś w przestrzeni.

W późniejszym okresie autyzm u niemowląt może się objawiać trudnościami w nawiązywaniu relacji, np. brak reakcji ze strony maluszka na inicjowanie kontaktu przez mamę, nieodwzajemnienie uśmiechu. Charakterystyczna dla autyzmu u dzieci jest niechęć do nawiązywania kontaktu fizycznego. Niemowlę wówczas wydaje się nie odczuwać przyjemności z przytulania czy pieszczot najbliższych osób. Autyzm u niemowląt może się także objawiać poprzez powtarzalność pewnych charakterystycznych ruchów obrotowych, wykonywanych przez dziecko dłoniami i paluszkami w niewielkim oddaleniu od twarzy. Są to tzw. stereotypie ruchowe.

Objawy autyzmu u dzieci w wieku poniemowlęcym

Rozwój dziecka powinien być stale monitorowany przez rodziców. Jeśli zauważą oni objawy autyzmu u szkraba w wieku poniemowlęcym, są one powodem do większego niepokoju. Wtedy nie wystarczy już bierna obserwacja dziecka, ale konieczna staje się wizyta u lekarza, który pomoże ustalić przyczyny zachowania maluszka i rozwiać ewentualne wątpliwości.

Co może wskazywać na autyzm u dzieci w wieku poniemowlęcym? W tym okresie łatwiejsze do dostrzeżenia są zaburzenia w komunikacji społecznej. Dzieci autystyczne są często niezdolne do komunikowania się z rówieśnikami i innymi osobami. Właściwie nie wykazują zainteresowania nimi. Rodzice mogą mieć wrażenie, że dziecko żyje jakby we własnym wyizolowanym świecie. Poza tym autyzm u dzieci objawia się brakiem reakcji malucha na to, kiedy mama znika z pola widzenia, jak i wtedy, gdy przebywa z nim w jednym pomieszczeniu. Opór do nawiązywania kontaktu fizycznego nasila się. Charakterystyczny objaw autyzmu u dzieci, przykry dla najbliższych, to unikanie przez maluszka kontaktu wzrokowego.

Rozwój niemowlęcia postępuje dość szybko, więc trudno rodzicom w tym czasie rozpoznać objawy autyzmu. Jednak w okresie poniemowlęcym o autyzmie mogą świadczyć zaburzenia w rozwoju mowy. Chociaż dziecko może gaworzyć, to ani gaworzenie, ani nawet pierwsze jego słowa nie służą do zwrócenia na siebie uwagi ani nawiązania komunikacji z innymi. Ekspresja emocjonalna u dzieci autystycznych niemal nie istnieje. Jakikolwiek kontakt z nimi, zarówno werbalny, jak i niewerbalny, jest bardzo utrudniony.

W jaki sposób bawi się dziecko z autyzmem?

Cechy zachowania, które mogą wskazywać na autyzm, łatwo zaobserwować podczas zabawy dla dziecka. Maluszek może dążyć do odosobnienia, przejawiać brak zainteresowania zabawą z rówieśnikami, być obojętnym na reakcje innych osób. Poza tym dzieci autystyczne nie interesują się zazwyczaj misiami, pluszakami czy miękkimi zabawkami. Często też bawią się w identyczny, schematyczny sposób, np. zataczają samochodzikiem kółka, układają klocki zawsze w jednakowej linii itp. Jeśli ktoś inny będzie chciał wprowadzić swój porządek w działanie maluszka, u dziecka zauważalny będzie niepokój. Dzieci autystyczne nie lubią bowiem wszelkich zmian i źle na nie reagują.

Zdrowie dziecka powinno być dla rodziców najważniejsze. Choć autyzm u niemowląt trudno stwierdzić i diagnozę najczęściej stawia się przed trzecim rokiem życia dziecka, warto jednak uważnie obserwować szkraba. Szybka diagnoza to większa szansa na udzielenie pomocy. Kontakt z chorym dzieckiem może okazać się łatwiejszy, gdy najbliżsi zrozumieją malucha i nauczą się z nim komunikować nieco inaczej niż z dzieckiem zdrowym.   

Artykuły Zaburzenia rozwoju

Opóźnienia rozwojowe u dzieci to dość częste zjawisko. Jeśli rodzice w porę zauważą, że ich maluch rozwija się wolniej, i skorzystają z pomocy lekarza, dziecko ma szanse dogonić rówieśników.

Jak rozpoznać opóźnienia w rozwoju kilkuletniego dziecka?

Zaburzenia rozwoju dziecka mogą przybierać różny charakter. Mogą mieć postać deficytów rozwojowych w zakresie poszczególnych analizatorów, np. wzroku czy słuchu. Mogą wiązać się z dysfunkcjami ...

<p>
	Autyzm objawia się w ciągu pierwszych lat życia dziecka. Zadaniem rodziców i opiekunów jest obserwowanie przedszkolaka. Niezmiernie ważne jest, aby nie bagatelizować problemu i reagować na wszystkie niepokojące objawy.</p>
<p>
	Zaburzenia autyzmu to nieprawidłowości w funkcjonowaniu mózgu dziecka, które objawiają się tym, że dziecko wykazuje zainteresowania przedmiotami, a nie ludźmi, nie potrafi komunikować swoich potrzeb, mało mówi i nie jest zdolne do funkcjonowania w rodzinie czy w środowisku rówieśniczym.</p>
<p>
	Dziecko autystyczne ma tendencje do odwrócenia się od świata rzeczywistego, życia we własnym, zamkniętym świecie, w którym nie ma miejsca na zainteresowanie drugim człowiekiem. Taka osoba w przedszkolu budzi podejrzenie opiekunów. Podczas gdy inni bawią się razem, dziecko z zaburzeniem rozwoju unika wspólnych gier i rozmów.</p>
<p>
	Charakterystyczne zachowania dziecka autystycznego to m.in.: kręcenie się w kółko, wymachiwanie rękami i bieganie na palcach. Jedynie wczesna interwencja lekarza może pomóc takiemu dziecku osiągnąć prawidłowy rozwój. Niewątpliwie, ważna jest nieustanna obserwacja takiej osoby i w miarę możliwości szybkie reagowanie na niepokojące objawy autyzmu.</p>

Wpływ zaburzeń ruchowego rozwoju dziecka na całokształt jego funkcjonowania jest bardzo istotny. Dzieci wykazujące zaburzenia w rozwoju ruchowym charakteryzuje m.in. opóźniony rozwój motoryczny.

Leczenie operacyjne stopy szpotawej jest ostatecznością u dzieci, u których wada jest głęboka i nie zostały poczynione zadowalające postępy w leczeniu zachowawczym, na etapie masaży i opatrunków.

Zaniedbane w dzieciństwie stopy mogą w późniejszym okresie życia sprawiać wiele problemów, dlatego zapobieganie płaskostopiu powinno być brane pod uwagę już u najmłodszych dzieci.

Krzywica dzisiaj występuje rzadko dzięki temu, że dzieci w pierwszym roku życia dostają witaminę D3 w kroplach lub w mleku modyfikowanym. Mimo to nadal istnieje ryzyko wystąpienia krzywicy.

W Polsce rocznie rodzi się około 10 tys. dzieci, które w późniejszym okresie wykazują zaburzenia w procesie wzrastania. Niektóre przyczyny zaburzeń można wyeliminować, inne są powodem chorób.

Rozwój dziecka przebiega wieloetapowo, dlatego niekiedy na wczesnym etapie rozwoju mowy mogą wystąpić zakłócenia wynikające z anomalii rozwojowych lub będące elementem rozwoju.

Ogólnie wiadomo, że dzieci z ADHD często mają problemy z nauką. Ostatnie badania naukowe udowodniły, że nadpobudliwość psychoruchowa może prowadzić także do wystąpienia trudności w pisaniu.

Dzieci z adhd mogą mieć problemy z pisaniem!

Wielu rodziców zadaje sobie pytanie: jak wychować dziecko z ADHD? Wychowanie dziecka z nadpobudliwością psychoruchową to wyzwanie, ale proces ten można ułatwić poprzez wprowadzenie zasad.

Nadpobudliwość psychoruchowa u dzieci objawia się zwykle trudnościami z koncentracją, impulsywnością, brakiem organizacji oraz tendencją do zapominania o różnych sprawach.

Autyzm wczesnodziecięcy pojawia się u dzieci w wieku do dwóch i pół lat. Maluch może wykazywać tendencję do samotnictwa, nie reagować na dźwięk głosu mamy i jej obecność w pokoju.

Autyzm to rodzaj upośledzenia rozwojowego, które objawia się w ciągu pierwszych lat życia. Dziecko z autyzmem rozwija się inaczej niż jego rówieśnicy. Autyzm wczesnodziecięcy został zdiagnozowany przez Leo Kannera – zauważył grupę dzieci, u których występowały nietypowe objawy odróżniające je od osób z schizofrenią. Zaburzenie to częściej występowało u chłopców niż u dziewczynek.<br />
<br />
U podłoża autyzmu leżą czynniki biologiczne, jak i psychologiczne. Dodatkowo, niedotlenienie w okresie płodowym i noworodkowym skutkuje mikrouszkodzeniami mózgu, prowadząc do upośledzenia rozwojowego. Niektórzy uważają, że autyzm jest związany z zaburzeniem dojrzewania społecznego i stresem, który może powodować wycofanie się z kontaktów społecznych. Większość dzieci potrzebuje czasu, aby rozwinąć swoje zdolności intelektualne. Nie wszystkie czynności życiowe są upośledzone, część z nich rozwija się prawidłowo. Niektóre dzieci osiągają wyniki ponadprzeciętne w szkole, są lepiej rozwinięte intelektualnie. Jest grupa osób z autyzmem, które mają niski poziom inteligencji i cechują się opóźnieniem w nauce. Poza trudnościami w szkole mają problemy z komunikacją i głęboki brak kontaktu uczuciowego z ludźmi.

Pytania do eksperta

Jak pomóc dziecku, które nie jest akceptowane przez rówieśników?

Witam! Jestem mamą 12-latka. Mój syn ma problem z akceptacją ze strony rówieśników - chłopców. Jest chłopcem inteligentnym, osiągającym bardzo dobre wyniki w nauce. Chodzi do klasy 5 o profilu sportowym - w sporcie także osiąga sukcesy. Zawsze był i jest dzieckiem łatwo nawiązującym kontakty. W swojej klasie jest na uboczu, szykanowany, przezywany i wyśmiewany przez kolegów wśród których ...
Odpowiada: mgr Kamila Krocz

Mój starszy brat mnie bije

Odpowiada: mgr Magdalena Brudzyńska
Odpowiadamy średnio od 4 do 24 godzin

Konsultanci działu Dziecko

Mgr Monika Łapczyńska

położna, fizjoterapeuta, instruktorka szkoły rodzenia, masażystka I stopnia,

Mgr Monika Łapczyńska
Mgr Anna Czupryniak

doświadczony psycholog i terapeuta, doradca rodzinny i autorka wielu poradników

Mgr Anna Czupryniak
Wszyscy konsultanci »