Badanie mikologiczne w dermatologii

Badanie mikologiczne wykonuje się na zlecenie lekarza, gdy istnieje podejrzenie grzybicy lub konieczne jest zidentyfikowanie gatunku chorobotwórczego grzyba. Przed badaniem należy poinformować lekarza o przebytych i obecnie występujących chorobach oraz stosowanych w ostatnim czasie lekach. Po badaniu nie obowiązują żadne zalecenia. Jeśli badanie wykluczy grzybicę skóry, mimo wyraźnych jej objawów, należy wykonać badanie po raz kolejny, przynajmniej trzykrotnie. 

Wskazania do badania mikologicznego w dermatologii

Badania mikologiczne w dermatologii przeprowadza się w przypadku, gdy występuje podejrzenie grzybiczej przyczyny zmiany chorobowej oraz w celu określenia gatunku grzyba chorobotwórczego. Ze względu na to, że grzybice mogą być wywołane przez bardzo dużo różnych grzybów na naszych terenach, np. dermatofity, drożdżaki czy pleśniowce oraz grzyby tropikalne w innych krajach, badanie to ma na celu nie tylko stwierdzenie obecności grzyba chorobotwórczego, ale także określenie jego gatunku.

Przebieg badania mikologicznego w dermatologii

Diagnoza grzybicy polega na pobraniu do badania materiału z tkanek, które podejrzewa się o zakażenie grzybicze. Rozpoznanie konkretnej grzybicy nie jest trudne, ze względu na charakterystyczny dla poszczególnego gatunku wygląd i układ zewnętrzny lub wewnętrzny zarodników grzyba. Wykonuje się to zasadniczo tępym skalpelem. W niektórych przypadkach wyrywa się włosy w miejscu, które podejrzewa się o grzybicę. Pobraną próbkę bada się w dwóch etapach -  badania bezpośredniego i posiewu. W pierwszym etapie próbka jest badana pod mikroskopem, po wcześniejszym wytrawieniu znajdującego się w niej białka – keratyny, w silnym ługu, np. w 30% roztworze wodorotlenku potasu KOH (keratyna przeszkadza w prawidłowej ocenie obrazu mikroskopowego). Pozostałą część pobranej próbki posiewa się na specjalnym sztucznym podłożu (najczęściej podłożu Sabourauda), inkubuje w odpowiednich warunkach i czeka na wzrost grzybów chorobotwórczych.

W przypadku, gdy materiał pobierany jest z błon śluzowych, używa się specjalnego przyrządu, jakim jest eza (jałowy opalony drucik zakończony okrągłą pętlą z oczkiem). Takie badanie wykonuje się głównie na obecność drożdżaków. Wynik ma formę opisu i otrzymuje się go po kilkunastu minutach, a posiewu od 10 dni do nawet 6 tygodni. 

Grzybica skóry to częsta przypadłość. Na szczęście istnieją metody badań pozwalające na identyfikację rodzaju grzyba, który wywołuje zmiany chorobowe. W ten sposób leczenie grzybicy jest szybsze i bardziej skuteczne. Jeśli istnieją wątpliwości odnośnie tego, czy zaobserwowane zmiany to grzybica, należy przeprowadzić badanie mikologiczne i pamiętać, że grzybicę skóry można wyleczyć.

W dniu badania nie powinno się myć chorobowo zmienionego miejsca. Stosowanie leków i maści może zafałszować wyniki badania, dlatego można je wykonać najwcześniej po dwóch tygodniach od zakończenia leczenia. Nie powoduje ono skutków ubocznych, może być wykonywane wielokrotnie u każdego, niezależnie od wieku, nawet u kobiet w ciąży.