Badanie radiologiczne jelita grubego

Badanie radiologiczne jelita grubego zwyczajowo określa się wlewem doodbytniczym. Polega na wprowadzeniu do jelita grubego środka cieniującego tzw. kontrastu, który w większym stopniu niż tkanki pochłania promieniowanie rentgenowskie. Po przepuszczeniu przez ciało badanego wiązki promieniowania rentgenowskiego na zdjęciu widać obraz jelita wraz z wszelkimi zmianami w jego obrębie. Użycie środka cieniującego jest niezbędne, ponieważ ściany jelita w niewielkim stopniu pochłaniają promieniowanie X.

Charakterystyka badania radiologicznego jelita grubego

Badanie jednokontrastowe polega na wypełnieniu jelita grubego zawiesiną barytową i jego opróżnieniu w celu uwidocznienia zarysów jelita i fałdów jego śluzówki. Badanie dwukontrastowe polega na rozciągnięciu fałdów błony śluzowej jelita przez wprowadzenie powietrza i pokrycie powierzchni jelita cienką warstwą barytu. Badanie jelita grubego metodą doustną można przeprowadzać w wyjątkowych sytuacjach. Kontrast podaje się doustnie, aby przyspieszyć perystaltykę jelita cienkiego. Po przejściu zawiesiny do części zstępującej jelita grubego, przez cewnik doodbytniczy wprowadza się powietrze.

Badanie radiologiczne wykonuje się w celu wykrycia zmian zarysów jelita grubego, co może stanowić podstawę do ustalenia dalszego postępowania diagnostycznego.

Wskazaniami do wykonania badania są:

  • choroby zapalne jelita grubego;
  • podejrzenie procesu rozrostowego jelita grubego;
  • uchyłkowatość jelita grubego;
  • niedrożność jelita grubego;
  • choroba Hirschsprunga (wrodzone schorzenie unerwienia jelit).

Badanie radiologiczne jelita grubego wykonywane jest na zlecenie lekarza. Poprzedza go badanie per rectum.

Przygotowanie do badania radiologicznego jelita grubego

Na dwa dni przed wykonaniem badania obowiązuje dieta złożona z galaretek owocowych i soków. Poza tym, należy wypijać ponad 9 szklanek wody dziennie, np. co godzinę jedną szklankę. W południe trzeba przyjąć doustnie dwie drażetki środka przeczyszczającego, a wieczorem zaaplikować doodbytniczo czopek ze środkiem przeczyszczającym. W dniu badania pacjent nie powinien jeść i pić, a także palić tytoniu. Przed badaniem należy zgłosić lekarzowi takie informacje, jak ciąża czy występujące krwawienie miesiączkowe. W czasie badania należy mówić o wszystkich nagłych dolegliwościach. Na 2-3 godziny przed samym badaniem stosuje się lewatywę z 2-3 litrów ciepłej wody.

Pacjent podczas wprowadzania pierwszego litra wody leży na lewym boku, podczas wprowadzania drugiego litra wody na brzuchu, a w czasie wprowadzania trzeciego na prawym boku. Lewatywę należy powtarzać, aż wypływająca z odbytu woda będzie czysta. Pacjent może się też spotkać z innym sposobem przygotowania do badania jelita grubego, ale wybór metody należy do lekarza. Przygotowanie chorego z zaawansowanymi zmianami jelita grubego może polegać na doustnym podaniu dużej ilości płynów. Można wówczas zrezygnować z lewatywy. U dzieci wskazane jest podanie środka uspokajającego.

Opis badania radiologicznego jelita grubego

Badania radiologiczne jelita grubego rozpoczyna się od wykonania zdjęcia przeglądowego jamy brzusznej. W ten sposób ocenia się stan przygotowania pacjenta do badania. Lekarz może użyć gotowego jednorazowego zestawu, składającego się z worka zawierającego zawiesinę barytową, połączonego plastikową rurką z kanką oraz z cienkiej rurki do pompowania powietrza.

Lekarz wprowadza kankę do odbytnicy pacjenta na głębokość do 10 cm. W przypadku badania dwukontrastowego wprowadzane jest najpierw powietrze w celu rozciągnięcia błony śluzowej jelita, a dopiero potem zawiesina barytu. Podczas badania pacjent obracany jest na boki, aby środek cieniujący wypełnił całe jelito grube. Lekarz wykonuje dokumentację zdjęciową w czasie wydechu badanego, ponieważ przepona uniesiona ku górze rozciąga okrężnicę. Wynik przekazywany jest w formie opisu, niekiedy z dołączonymi zdjęciami radiologicznymi. Całe badanie trwa kilkadziesiąt minut.

Badanie radiologiczne jelita grubego nie jest obciążone ryzykiem powikłań. Jeśli zachodzi taka potrzeba, to może być powtarzane okresowo. Wykonywane jest u pacjentów w każdym wieku. Nie można go przeprowadzać u kobiet w ciąży. Niewskazane jest też dla kobiet w drugiej połowie cyklu miesiączkowego, jeśli istnieje podejrzenie zajścia w ciążę.
Przypisy
Pruszyński B. Radiologia - diagnostyka obrazowa, Rtg, TK, USG, MR i medycyna nuklearna, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2011, ISBN 978-83-200-4325-9
Socha J. Gastroenterologia praktyczna, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 1999, ISBN 83-200-2281-9
Szczeklik A. (red.), Choroby wewnętrzne, Medycyna Praktyczna, Kraków 2011, ISBN 978-83-7430-289-0

Artykuły Badanie radiologiczne jelita grubego

Badanie radiologiczne górnego odcinka przewodu pokarmowego nazywane jest inaczej badaniem kontrastowym przełyku, żołądka i dwunastnicy. Wykonuje się je w celu uwidocznienia górnego odcinka ...

Rak jelita grubego to częsty nowotwór przewodu pokarmowego. Wczesne jego wykrycie i prawidłowe leczenie pozwala na całkowite wyleczenie jelita grubego.

Rak jelita grubego jest jednym z najczęściej wykrywanych chorób układu pokarmowego.

Polipowatość jelita grubego to uwypuklenie błony śluzowej jelita grubego do wewnątrz. Uwypuklenia te nazywamy polipami. Mogą one mieć charakter nowotworowy, ale nie jest tak we wszystkich ...

Polipy nowotworowe rozrastają się w obrębie nabłonka. Gruczolaki mogą przekształcać się w gruczolakoraki.

Biopsja jelita grubego to badanie diagnostyczne polegające na pobraniu z jelita grubego próbki tkanki, którą później poddaje się badaniu histopatologicznemu . Pozwala to na zdiagnozowanie ...

Kolonoskopia polega na wprowadzeniu przez odbyt do jelita grubego miękkiego, giętkiego instrumentu, dzięki któremu możliwe jest obejrzenie śluzówki jelita grubego. Badanie kolonoskopowe  pozwala ...

Polipy nowotworowe rozrastają się w obrębie nabłonka. Gruczolaki mogą przekształcać się w gruczolakoraki.

Sigmoidoskopia to badanie endoskopowe końcowego odcinka jelita grubego, a dokładniej ostatnich 60 - 80 cm, czyli odbytnicy, esicy i części zstępnicy. Może być stosowana do celów diagnostycznych, ...

Rodzinna polipowatość widoczna dzięki badaniu endoskopowemu.

Polipy przewodu pokarmowego to szypułkowate wykwity, które rozwijają się w świetle przewodu pokarmowego. Mogą rosnąć pojedynczo lub grupowo. Rzadko występują w żołądku i jelicie cienkim. Ruchy ...

Polipy mają skłonność do przekształcania się w gruczolaki.

Endoskopia jelita to badanie diagnostyczne jelita cienkiego i/lub jelita grubego, podczas którego do światła jelit wprowadza się rurę endoskopu zaopatrzoną na końcu w kamerę, co pozwala na ...

Fiberosigmoidoskopia to badanie diagnostyczne polegające na wziernikowaniu odbytnicy, esicy i części okrężnicy za pomocą endoskopu. Fiberosigmoidoskopię przeprowadza się za pomocą giętkiego ...

Wycięcie odbytu to najczęściej stosowana metoda leczenia raka odbytu , która czasem bywa łączona z chemioterapią i radioterapią , w ramach leczenia skojarzonego. Nowotwór odbytu jest najczęściej ...

Choroba Leśniowskiego-Crohna to przewlekły nieswoisty stan zapalny przewodu pokarmowego, od jamy ustnej aż do końca odbytu, o charakterze odcinkowym. Występuje głównie u osób młodych, w wieku od ...

Kolonoskopia przedstawia szeroką zmianę śluzówki esicy oraz oraz płyn jelitowy przedostający się poza jego ściany.

Badanie kontrastowe przełyku, żołądka i dwunastnicy wykonuje się na zlecenie lekarza, gdy występują objawy chorób jelita cienkiego , objawy patologii górnego odcinka przewodu pokarmowego, a ...

Badanie kału jest badaniem polegającym na mikroskopowej, chemicznej i bakteriologicznej ocenie próbek pobranych z masy kałowej. Podczas badania, w pierwszej kolejności, dokonuje się oceny ...

Test na krew utajoną (FOBT) jest nieinwazyjnym badaniem, które wykrywa obecność, niewidocznej gołym okiem, krwi w stolcu. Krew w stolcu może być spowodowana kilkoma czynnikami. Są to, np. rak ...

Rak jelita grubego to rodzaj nowotworu złośliwego, który rozwija się w odbytnicy, okrężnicy i wyrostku robaczkowym. W Polsce zajmuje 2. miejsce pod względem zachorowalności na nowotwór złośliwy. Najczęściej występuje u osób po 70. roku życia, rzadko dotyczy pacjentów przed ukończeniem 40. roku życia. W Polsce choroba jest wykrywana stosunkowo za późno.<br />
<br />
Rokowania w raku jelita grubego zależą od stopnia zaawansowania nowotworu.<br />
Rozpoznanie choroby wykonuje się za pomocą testu na obecność krwi utajonej w kale oraz kolonoskopii. Test na krew utajoną jest badaniem nieinwazyjnym i łatwo dostępnym.

Rektoskopia, czyli wziernikowanie odbytnicy, to jedno z badań endoskopowych. Polega na ocenie stanu błony śluzowej jelita grubego. Pozwala na pobranie fragmentu narządu do dalszych badań oraz na ...

Stany zapalne jelit to bardzo szeroka grupa schorzeń, manifestująca się zaburzeniami trawienia i szeregiem objawów towarzyszących. Obejmować mogą jelito cienkie, grube, a często dotyczą całego ...

Choroba Leśniowskiego-Crohna dotyczy każdej części jelita.

Synonimem określenia „badanie proktologiczne” jest „badanie per rectum ”, co w dokładnym tłumaczeniu z języka łacińskiego oznacza „badanie przez odbyt”. Pacjenci często uważają je za krępujące i ...

Endosonografia, inaczej ultrasonografia transkawitalna, jest połączeniem dwóch metod, jakimi są ultrasonografia i fiberoskopia. USG transkawitalne przypomina zwykłe badanie endoskopowe (np. ...

Dzięki endosonografii uwidocznione zostają narządy wewnętrzne klatki piersiowej i jamy brzusznej - na zdjęciu widoczny rak płuc.

Badanie kału jest jedną z podstawowych analiz mających zastosowanie w diagnostyce schorzeń przewodu pokarmowego. Mikroskopowa ocena próbki kału pozwala wykryć obecność pasożytów czy niestrawionych ...

Biopsja odbytu polega na pobraniu niewielkiej ilości tkanki z odbytu lub odbytnicy. Zazwyczaj przeprowadza się ją równocześnie z sigmoidoskopią (wziernikowaniem dolnego odcinka jelita grubego, ...

Badania

Zdrowie

Pytania do eksperta

Interpretacja wyników badania RTG kręgosłupa u czterdziestolatka

Otrzymałem wynik badania RTG kręgosłupa LS - 2 proj. dn. 05.02.2012 r. Wyrównana fizjologiczna lordoza lędźwiowa przy większym kącie ustawienia kości krzyżowej. Spina bifida w odcinku S. Wysokość trzonów L zachowana. Nieznaczne zwężenie przestrzeni międzykręgowej L5-S1, z kręgozmykiem na ok. 4-5 mm i przerwaniem ciągłości łuków tylnych L5. Wielopoziomowe zmiany przeciążeniowe w stawach ...
Odpowiada: lek. Joanna Gładczak

Interpretacja wyniku posiewu kału u trzydziestolatki

Odpowiada: lek. Karol Kaziród-Wolski

Interpretacja wyniku badania na cytomegalowirus

Odpowiada: lek. med. Aneta Zwierzchowska

Interpretacja wyniku badania Gdx

Odpowiada: lek. Joanna Gładczak
Odpowiadamy średnio od 4 do 24 godzin

Konsultanci działu Zdrowie

Mgr Marta Bednarska

farmaceutka, uczestniczka wielu konferencji poświęconych farmakologii.

Mgr Marta Bednarska
Lek. Tomasz Makos

lekarz, autor wielu publikacji dla lekarzy i pacjentów z zakresu

Lek. Tomasz Makos
Lek. Monika Szlachta

lekarz w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej w Mińsku

Lek. Monika Szlachta
Wszyscy konsultanci »