Białko całkowite we krwi
Białko całkowite we krwi to zbiór wszystkich frakcji białek krwi, takich jak: albuminy, globuliny, fibrynogeny, lipoproteiny, glikoproteiny i wiele innych. Dotąd poznano ponad 300 białek występujących we krwi, a liczba ich stale rośnie. Oprócz białek występujących na stałe we krwi, istnieją też białka pojawiające się w osoczu okresowo, w razie stanów chorobowych, np. białka wydzielane przez komórki nowotworowe lub białka będące produktem rozpadu komórek. Prawidłowy poziom białka całkowitego we krwi osób zdrowych zależy głównie od równowagi między wytwarzaniem, a rozpadem dwóch głównych frakcji białkowych krwi- albumin i globulin.
Rola białek osocza i norma poziomu białek we krwi
Białka krwi pełnią następujące role:
- odpowiadają za dystrybucję płynów pomiędzy przestrzenią wewnątrznaczyniową i pozanaczyniową;
- biorą udział w procesach krzepnięcia krwi (np. fibrynogen);
- pełnią funkcje transportowe, są nośnikami hormonów, leków, metali we krwi, metabolitów (albuminy, haptoglobina);
- pełnią funkcje enzymatyczne;
- biorą udział w reakcjach odpornościowych, np. immunoglobuliny - przeciwciał wytwarzanych przez komórki układu odpornościowego, białka układu dopełniacza, białka ostrej fazy;
- są składnikami układu buforującego, czyli odpowiedzialnego za utrzymanie równowagi kwasowo-zasadowej, a co za tym idzie, pH naszego organizmu na poziomie 7,35 (nawet niewielkie wahania pH mogą doprowadzić do śmierci);
- hormonów i receptorów.
Stężenie białka całkowitego w osoczu w warunkach prawidłowych wynosi 66 - 87 g/l. Spadek poziomu białka poniżej normy określamy mianem hipoproteinemii, zaś wzrost ponad normę - hiperproteinemii. Oprócz stężenia białka całkowitego, ważne są też odpowiednie proporcje składających się na nie frakcji - zaburzenie proporcji poszczególnych białek może informować o zaburzeniu funkcji wątroby, nerek, chorobie nowotworowej i wielu innych.
Jakie stany mogą prowadzić do hiperproteinemii?
Zazwyczaj przyczyna hiperproteinemii leży w nadmiernej produkcji immunoglobulin (czyli przeciwciał układu odpornościowego). Dzieje się tak przede wszystkim w rozrostach nowotworowych układu chłonnego, do których zaliczamy:
- szpiczaka mnogiego;
- chorobę Waldenstroma;
- chorobę ciężkich łańcuchów;
- inne rzadsze choroby układu chłonnego.
Do nadmiernej produkcji immunoglobulin dochodzi też:
- w przewlekłych stanach zapalnych;
- w chorobach z autoagresji (np. toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów i inne);
- w chorobach wątroby (np. marskość wątroby, przewlekłe zapalenia wątroby).
Oprócz powyższych przyczyn, hiperproteinemia spowodowana może być poważnym odwodnieniem, a także błędem podczas pobrania krwi (np. zbyt długi ucisk stazy, który powoduje ucieczkę wody do tkanek i zagęszczenie próbki krwi).
Jakie stany mogą być przyczyną hipoproteinemii?
Hiporoteinemia może być wynikiem obniżenia syntezy białek, utraty białek lub rozcieńczenia krwi.
Do przyczyn hipoproteinemii należą:
- nadmierna utrata białka przez nerki (np. w przebiegu kłębuszkowego zapalenia nerek, nefropatii cukrzycowej, amyloidozy nerek itd.);
- nadmierna utrata białka przez przewód pokarmowy (np. stany zapalne przewodu pokarmowego, nowotwory przewodu pokarmowego, uchyłki itd.);
- nadmierna utrata białka przez skórę (np. rozległe oparzenia, łuszczyca, pęcherzyca);
- duże krwotoki;
- sepsa;
- rozległe urazy;
- zaawansowane choroby nowotworowe;
- zahamowanie syntezy białek w wątrobie (np. toksyczne uszkodzenie wątroby, marskość wątroby);
- zaburzenia wchłaniania białek w jelicie (np. zespoły złego wchłaniania po usunięciu części jelita, ciężkie biegunki);
- niedobory białka w diecie;
- przewodnienie;
- błąd przy pobraniu krwi (np. pacjent leżący podczas pobrania krwi może mieć zaniżone stężenie białka krwi z powodu rozcieńczenia).
Za krytyczny poziom białka całkowitego uznaje się 45 g/l. Poniżej tego poziomu dochodzi do rozwoju obrzęków i znacznego spadku wypełnienia łożyska naczyniowego, tzw. hipowolemii (białka odpowiadają w dużej mierze za utrzymanie płynu w łożysku naczyniowym, gdy białka jest z mało dochodzi do ucieczki wody do tkanek).
Artykuły Białko całkowite we krwi
Badanie biochemiczne krwi obejmuje analizę składników osocza (zasadniczego, płynnego składnika krwi, w którym znajdują się składniki morfologiczne). Osocze transportuje cząsteczki niezbędne ...
Białko S wspólnie w białkiem C pełnią w organizmie funkcję naturalnych inhibitorów procesów krzepnięcia. Stanowią one istotny element równowagi między aktywnością czynników prozakrzepowych, a ...
Żelazo we krwi jest ważnym parametrem w diagnozie różnych chorób. Pomiar stężenia tego mikroelementu pozwala na zdiagnozowanie choroby, jaką jest wrodzona hemochromatoza. Badanie stężenia żelaza ...

Białko płodowe alfa (AFP), inaczej alfa-fetoproteina, to glikoproteina o masie molowej 69 000. Wytwarzana jest ona w dużych ilościach przez pęcherzyk żółtkowy, a po jego zaniku przez przewód ...
Mocznik we krwi jest parametrem umożliwiającym ocenę funkcji nerek . Związek ten jest końcowym produktem rozkładu białek i wytwarzany jest głównie w wątrobie. Stężenie mocznika w surowicy zależy ...
Badanie ogólne moczu jest jednym z elementarnych badań, służących diagnozowaniu chorób, które pozwalają ocenić funkcjonowanie organizmu. Badanie moczu wykonuje się na czczo. Badany osobiście ...

Badanie krwi jest jednym z najbardziej znanych i najczęściej wykonywanych badań. Krew można badać jednak nie tylko pod kątem składników morfologicznych takich, jak erytrocyty , leukocyty czy ...
Hemoglobina (Hb, HGB) jest to białko , które zawierają krwinki czerwone, odpowiadające za przenoszenie tlenu do tkanek. Badanie hemoglobiny wykonywane jest podczas badania krwi , jakim jest ...

Białkomocz to przypadłość, podczas której w moczu zawarta jest nieprawidłowo duża ilość białka, a konkretnie albumin. Albumina jest głównym białkiem krwi. Podczas prawidłowego filtrowania krwi ...
Białka (inaczej proteiny) są głównym materiałem budulcowym organizmu, stanowią około 20% masy ciała człowieka, w tym głównie układu mięśniowego. Białka pełnią wiele ważnych funkcji, zapewniając ...

TIBC to inaczej całkowita zdolność surowicy do wiązania żelaza. Inna jego nazwa to całkowite wysycenie żelazem. Jest to norma poziomu transferyny, czyli białka nośnikowego żelaza w ustroju (w ...
Badanie osteoporozy to tak naprawdę dość dużo różnego rodzaju testów. Prawidłowa diagnoza osteoporozy może wymagać przebadania krwi i moczu oraz badań obrazowych. Te ostatnie pozwalają zobaczyć, ...

Haptoglobina (Hp) to tzw. białko ostrej fazy, czyli białko surowicy krwi syntezowane przez wątrobę, zmieniające stężenie we krwi w odpowiedzi na stany zapalne w organizmie, np. zapalenie jelit , ...
Dieta dobrych kalorii jest prosta w stosowaniu. Wystarczy zjadać dobre kalorie, a unikać złych. Niestety trzeba wiedzieć, które produkty są dozwolone, a których nie wolno jeść. Przy prawidłowym ...
Alergia we współczesnym świecie uznawana jest za najczęściej występujące schorzenie. Większa część chorób alergicznych ma charakter przewlekły i wymaga systematycznego leczenia. Alergię wywołuje ...

Alergia pokarmowa wynika z niewłaściwego funkcjonowania układu odpornościowego organizmu. Choć może to wydać się paradoksalne, alergie znacznie częściej występują w środowiskach, w których ...
Zaburzenia snu to dosyć częsty problem u ludzi w dzisiejszych czasach. Kłopoty ze snem mogą objawiać się w różny sposób. Zalicza się do nich m.in.: problemy z zasypianiem, bezsenność, nadmierną ...
Ferrytyna to rodzaj białka obecnego we wszystkich komórkach organizmu - w szpiku kostnym, mięśniach, śledzionie, ale przede wszystkim w wątrobie. Białko to pełni bardzo ważną rolę w organizmie - ...
Tłuszcze trans cieszą się obecnie nie najlepszą sławą. Dlaczego niedawni ulubieńcy przemysłu spożywczego znaleźli się na czarnej liście szkodliwych dla zdrowia człowieka substancji?

Zboża stanowią podstawowy składnik pożywienia wielu kultur. Produkty zbożowe od zawsze stanowiły kluczowy pokarm we wszystkich krajach na kuli ziemskiej, ale obecnie są pomijane w codziennym ...





