Biopsja nerki

Biopsja nerki (badanie mikroskopowe nerki) to badanie diagnostyczne polegające na pobraniu miąższu nerki do analizy mikroskopowej. Badanie mikroskopowe polega na stworzeniu z wybranego wycinka nerki preparatów mikroskopowych poddawanych procesom barwienia, w celu uwidocznienia struktury nerki, ale też ocenienia wystąpienia w strukturach nerki immunoglobulin, jak i ich rodzaju i aktywności odczynu immunologicznego toczącego się w nerkach.

Cel i przygotowanie do biopsji nerki

Biopsja nerki ma za zadanie nie tylko potwierdzić lub zaprzeczyć wystąpieniu zmian nowotworowych, ale również ocenić zmiany, ich rozległość, aktywność i stopień zaawansowania procesu chorobowego zachodzącego w nerkach. Dzięki tak szerokiej rozpiętości w diagnozowaniu nerki możliwe jest stawianie prognoz dalszego postępu choroby i podjęcie szybkich decyzji o dalszym jej leczeniu.

Badanie mikroskopowe nerki wykonywane jest na zlecenie lekarza, w znieczuleniu miejscowym (dzieci w znieczuleniu ogólnym), po uprzednim wykonaniu scyntygrafii nerek, podczas której lekarz zaznacza punkt, będący dalej wyznaczonym miejscem do wkłucia igły biopsyjnej. Najczęściej biopsja zalecana jest podczas pierwotnego i wtórnego kłębuszkowego zapalenia nerek, jak i podczas ostrego śródmiąższowego zapalenia nerek. Ponadto biopsję zaleca się w sytuacjach, kiedy dochodzi do izolowanego białko- lub krwiomoczu nieznanego pochodzenia, a także podczas oceny nerki przeszczepionej.

Przed wykonaniem badania konieczne jest przeprowadzenie dodatkowych badań indywidualnie dobranych przez lekarza w zależności od występujących objawów. Najczęściej wykonywanym badaniem przed biopsją jest USG nerki oraz ocena krzepliwości krwi. Niezbędne jest zawsze poinformowanie lekarza o skazie krwotocznej, skłonności do uczuleń, aktualnie przyjmowanych lekach i ciąży.

Przebieg i powikłania biopsji nerek

Przez 20 minut trwania zabiegu pacjent przyjmuje pozycję na brzuchu, pod który podłożony jest worek wypełniony piaskiem. Miejsce wcześniej oznaczone przez lekarza wykonującego scyntygrafię jest znieczulane. Przy pomocy sondy określana jest głębokość umiejscowienia nerki (świadczy o tym opór i obecność ruchów sondy). Po określeniu stosownej głębokości nerki dokonuje się wkłucia odpowiednią igłą biopsyjną do nerki. Lekarz, gdy jest pewny umiejscowienia igły w miąższu nerki, szybkim i energicznym ruchem pobiera wycinek z nerki. Tak pobrany wycinek podlega dalszej analizie, a na opatrzoną ranę pacjenta kładzie się worek z piaskiem.

Istnieją gabinety, w których wykorzystywane są już urządzenia wstrzeliwujące igłę biopsyjną do nerki na określoną głębokość przy wykonywania badaniu USG nerki. U dzieci, przy znieczuleniu ogólnym, wykonuje się nacięcia poszczególnych powłok, by „odsłonić” nerkę i przy bezpośrednim oglądzie dokonuje się wycinka z nerki poddanego dalszej analizie histopatologicznej. Miejsce nacięcia jest zszywane. Po badaniu chory nie może samodzielnie wstawać lub zdejmować opatrunku. Wszelkie czynności powinny być uzgodnione z lekarzem.

Powikłania, występujące bardzo rzadko, to krwiomocz i pojawienie się krwiaka w nerce lub w jej okolicy.

Biopsja nerek nie może być wykonywana u osób z jedną nerką. W przypadki kobiet w ciąży badanie zdarza się niezwykle rzadko.