Chlamydioza

Chlamydioza to jedna z najczęstszych chorób przenoszonych drogą płciową. Występuje zarówno u kobiet, jak i mężczyzn. Powoduje uszkodzenie delikatnych struktur narządu płciowego. Może przebiegać przez dłuższy okres w utajeniu, nie dając żadnych objawów klinicznych choroby. Atakuje osoby w każdym wieku, ale największą liczbę zachorowań odnotowano u ludzi w wieku 15-25 lat, kiedy mechanizmy obronne nie są jeszcze w pełni rozwinięte.

Przyczyny i objawy chlamydiozy

Chorobę wywołują bakterie Chlamydia trachomatis. Każda osoba aktywna seksualnie narażona jest na zarażenie, a szczególnie przy częstej zmianie partnerów seksualnych, ryzykownych zachowaniach seksualnych i niestosowaniu prezerwatywy.

Przebiega głównie bezobjawowo (75% kobiet, 50% mężczyzn), a chorzy dowiadują się o infekcji w momencie wystąpienia powikłań – zapalenia przydatków (jajników) u kobiet lub zapalenia najądrza u mężczyzn.

U kobiet proces chorobowy obejmuje początkowo szyjkę macicy oraz dolny odcinek dróg wyprowadzających mocz. W badaniu ginekologicznym szyjka macicy jest przekrwiona, obrzęknięta i bardzo podatna na uraz mechaniczny. Niekiedy obserwuje się zaczerwienienie i obrzęk ujścia zewnętrznego cewki moczowej.

U kobiet najczęściej występującymi objawami są: nietypowe ropne upławy, pieczenie podczas oddawania moczu, bóle podbrzusza, bóle okolicy lędźwiowej, mdłości, gorączka, krwawienia pomiędzy miesiączkami, ból i/lub krwawienie po stosunku płciowym, objawy dyzuryczne (zaburzenia oddawania moczu), ropomocz.

U mężczyzn najczęściej pojawiają się: ropno-śluzowa wydzielina z cewki moczowej i nieznaczny ból przy oddawaniu moczu, pieczenie cewki moczowej, rzadko obrzęk i ból jąder, zapalenie najądrzy.

Zarówno w przypadku kobiet, jak i mężczyzn, infekcja chlamydiozą może przenieść się na odbytnicę (lub zająć jedynie odbytnicę, jeśli do zakażenia doszło na drodze stosunku analnego, także homoseksualnego). W tym przypadku objawami mogą być ból oraz wydzielina i krwawienia z odbytu.

Leczenie i powikłania chlamydiozy

Leczenie należy rozpocząć od momentu rozpoznania choroby. Obejmuje ono doustną antybiotykoterapię przez okres co najmniej 7 dni, często dłużej. Przez 2 tygodnie od rozpoczęcia leczenia należy zaprzestać współżycia. Byli i obecni partnerzy powinni zostać poinformowani o wystąpieniu choroby, po czym należy u nich rozpocząć leczenie – bez względu na to, czy wykryto Chlamydia trachomatis, czy też nie. Ma to na celu zapobieżenie kolejnemu zakażeniu, gdyż partner seksualny osoby z chlamydiozą jest potencjalnym źródłem zakażenia.

W wyniku późnego rozpoznania lub nieleczenia chlamydiozy mogą wystąpić powikłania. U kobiet występuje zapalenie narządów miednicy mniejszej, o charakterze zapalenia błony śluzowej macicy, jajowodu lub obu jajowodów, jajnika lub jajników, narządów miednicy mniejszej (PID - Pelvic Inflammatory Disease), a także strefy okołowątrobowej, objawiającej się bólami brzucha, które najczęściej są kojarzone z zapaleniem pęcherzyka żółciowego lub trzustki. W wyniku nieleczenia choroby mogą wystąpić także dolegliwości obejmujące inne narządy, niezwiązane z układem moczowo-płciowym, np.: ból i zapalenie stawów, uszkodzenia układu nerwowego, spadek odporności, schorzenia naczyń oraz astma oskrzelowa i skłonności alergiczne. Występuje tzw. zespół Reitera, objawiający się zapaleniem spojówek i jagodówki, zmianami śluzówkowo-skórnymi, zapaleniem stawów.

Patologiczne zmiany w obrębie szyjki macicy, zmiana funkcji komórek nabłonka, właściwości śluzu szyjkowego – mogą doprowadzić do poważnych powikłań, zwłaszcza u kobiet będących w ciąży, a także uniemożliwić zajście w ciążę, prowadząc do niepłodności. U mężczyzn nieleczone zapalenie najądrzy często prowadzi do niepłodności.

Przypisy
Dziubek Z. Choroby zakaźne i pasożytnicze, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003, ISBN 83-200-2748-9
Cianciara J., Juszczyk J., Choroby zakaźne i pasożytnicze, Czelej, Lublin 2007, ISBN 978-83-60608-34-0
Virella G. Mikrobiologia i choroby zakaźne, Urban & Partner, Wrocław 1999, ISBN 978-83-85842-59-0

Artykuły Chlamydioza

Choroby weneryczne to inaczej choroby przenoszone drogą płciową. Seks wiąże się nie tylko z przyjemnością, ale także z konsekwencjami. Uprawianie seksu bez prezerwatywy i częste zmienianie ...

U jednego na 3000-5000 dzieci dochodzi do zarażenia wirusem opryszczki od zainfekowanej nim matki.<br />
<br />
Wirus opryszczki jest groźny nie tylko dla matki, ale także jej dziecka. W pierwszych dwóch trymestrach ciąży może dojść do zakażenia płodu, które w konsekwencji może skutkować nieprawidłowym rozwojem, a w najczarniejszym scenariusz nawet poronieniem. Procent ryzyka wzrasta w trzecim trymestrze. W takiej sytuacji efektem infekcji może być przedwczesny poród.<br />
<br />
Ponadto wirus może dotrzeć do krwi dziecka i mieć wpływ na działanie jego mózgu czy innych narządów wewnętrznych. Natomiast zakażenie nim noworodka może nawet prowadzić do jego śmierci. Jeśli więc nie podejmie się odpowiedniego leczenie dziecko umiera. Dzieje się tak w 50-80% przypadków, więc śmiertelność jest dość wysoka. Optymizmu nie dodaje fakt, iż nawet leczenie podjęte w porę nie daje 100% pewności, że noworodek obroni się przed infekcją. Słowem bez profilaktyki choroba ta dla dziecka może skończyć się tragicznie.

Ból podczas seksu to dolegliwość, która utrudnia, a często nawet uniemożliwia osiągnięcie satysfakcji seksualnej przez jedno z partnerów. Problemy z seksem w związku mogą znacząco wpłynąć na ...

Jedną z chorób wirusowych skóry i błon śluzowych jest opryszczka narządów płciowych, która często ma charakter przewlekły i lubi powracać, kiedy dochodzi do spadku odporności organizmu.<br />
<br />
Jeśli chodzi o drogi zakażenia się tym rodzajem infekcji to wśród najczęstszych powodów wymienia się kontakty seksualne. Wirusa można także „złapać” drogą kropelkową lub przed dotyk.<br />
<br />
Opryszczka to choroba zakaźna i wywołuje ją wirus HSV (Herpes Simplex Virus). Można wyróżnić jego dwa rodzaje. Przez błony śluzowe jamy ustnej lub zmienioną chorobowo skórę twarzy rozprzestrzenia się HSV1, natomiast druga odmiana - HSV2 ma swoje źródło na narządach płciowych oraz w okolicach odbytu. Obyczajowość seksualna pokazuje jednak, że istnieje niewielka zależność między typem wirusa a lokalizacją zmian chorobowych.<br />
<br />
Oba rodzaje są jednak równie niebezpieczne, dlatego kiedy pojawią się pierwsze symptomy choroby należy niezwłocznie udać się do lekarza. Opryszczka narządów płciowych jest bowiem bardzo niebezpieczna w okresie ciąży. Istnieje bowiem ryzyko zakażenia płodu lub noworodka.

Antybiotyki w ciąży mogą negatywnie wpłynąć na rozwój płodu. Przyjmowanie leków w ciąży powinno odbywać się pod kontrolą lekarza. Kobieta powinna jednak znać ryzyko, które się z tym wiąże.

Lekarz, zanim przepisze antybiotyki lub jakiekolwiek inne leki kobiecie w ciąży lub karmiącej, musi przeanalizować wszystkie plusy i minusy takiej kuracji.

Depresja po poronieniu to całkiem naturalna reakcja. Kobieta, która oczekiwała narodzin dziecka i cieszyła się, że zostanie mamą, traci maluszka – pojawia się smutek, rozpacz i poczucie winy.

W obliczu informacji o poronieniu niezwykle ważne jest wsparcie rodziny oraz uświadomienie sobie, że nikt nie jest winny temu, co się stało.

Dyspareunia jest to zaburzenie funkcji seksualnych, które objawia się bólem w trakcie kontaktu seksualnego. Ta dolegliwość może mieć zarówno podłoże organiczne, jak i psychologiczne – co znaczy, ...

Opryszczka w ciąży jest bardzo niebezpieczna. Zagraża bowiem nie tylko matce, ale również dziecku. Jeśli w porę nie podejmie się odpowiedniego leczenia wirus może zaatakować płód. Konsekwencją może być nawet śmierć dziecka. Ideą dla kampanii społecznej „Bez opryszczki” było więc uzmysłowienie kobietom, farmaceutom i lekarzom o możliwych niebezpieczeństwach jakie wiążą się z ujawnieniem się tego wirusa.<br />
<br />
Okazuje się, że 29 milionów Polaków ma w sobie wirusa odpowiedzialnego za powstawanie opryszczki, często nawet nie zdając sobie z tego sprawy. Choroba ta często przebiega bezobjawowo, a infekcja raz wyleczona nie pozostaje bez wpływu na dalsze życie. Osoba taka nadal bowiem jest nosicielem i może zarażać innych. Z tego powodu zalecana jest więc nie tylko odpowiednia profilaktyka, ale także podjęte odpowiednio wcześniej leczenie. Czasami bowiem kuracja przeprowadzona na własną rękę może okazać się niewystarczająca. Kremy, maści czy plastry mogą złagodzić objawy, ale nie wyeliminują całkowicie problemu.

Poronieniem nazywa się ukończenie ciąży przed 22. tygodniem. Jest ono skutkiem wydalenia obumarłego jaja płodowego. Najczęstszym rodzajem poronienia jest poronienie samoistne, choć występuje także ...

Krwawienie w ciąży nie musi oznaczać najgorszego, ale zawsze należy skonsultować się z lekarzem. W pierwszym trymetrze ciąży, przyczyną krwawienia może być nieprawidłowe zagnieżdżenie się komórki jajowej w błonie śluzowej macicy. Tego rodzaju krwawienie nie ma dużego wpływu na ciążę, ale wymaga konsultacji z ginekologiem. Jeżeli objawy się nasilają, mogą oznaczać choroby szyjki macicy oraz niedobór hormonów w organizmie.<br />
<br />
W środkowych miesiącach ciąży krwawienie praktycznie nie występuje. Jeśli jednak się pojawi, może być spowodowane odklejeniem się łożyska. W tym etapie ciąży konieczny jest pobyt w szpitalu. W ostatnim trymestrze ciąży krwawienie to objaw niepokojących zmian, jak np. obecności łożyska przodującego czy odejścia czopu śluzowego.<br />
<br />
Jeżeli zauważysz niepokojące zmiany w czasie ciąży, skontaktuj się z lekarzem prowadzącym. Gdy pojawi się krwawienie, które przypomina skąpą miesiączkę, wezwij jak najszybciej karetkę.

Pytania do eksperta

Zarażenie chorobą weneryczną podczas badania USG

Witam! Czy podczas usg dopochwowego można zarazić się chorobami przenoszonymi drogą płciową tj. kiła, chlamydia, HIV itp? Czy głowica wykorzystywana podczas tego badania jest w jakiś sposób odkażana? Po badaniu zaczęłam krwawić, jestem w 6tc., nie wiem co dalej robić? Czekam na szybką odpowiedź. (Chlamydioza)
Odpowiada: lek. med. Anna Syrkiewicz

Pionowe pękanie skóry na penisie

Odpowiada: lek. med. Magdalena Szymańska
Odpowiadamy średnio od 4 do 24 godzin

Konsultanci działu Zdrowie

Mgr Marta Bednarska

absolwentka Wydziału Farmaceutycznego z Oddziałem Analityki Medycznej

Mgr Marta Bednarska
Lek. Tomasz Makos

absolwent Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

Lek. Tomasz Makos
Lek. Monika Szlachta

absolwentka II Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Medycznego w Lublinie.

Lek. Monika Szlachta
Wszyscy konsultanci »