Choroba Peyroniego

Przyczyny choroby Peyroniego

Przyczyna choroby Peyroniego nie jest znana. Przypuszcza się, ze zmiany spowodowane są drobnymi ranami, które nie goją się prawidłowo. Rana jest wynikiem drobnego urazu prącia podczas aktywności seksualnej, wypadku lub obrażeń sportowych. Uszkodzenie powoduje wystąpienie zapalenia. Jeżeli następują problemy z ustąpieniem stanu zapalnego, może dojść do rozwoju choroby. Trudno gojące rany na penisie przekształcają się w blizny. Tkanka w tym miejscu nie jest elastyczna, dlatego też penis staje się sztywny, wygina się lub zniekształca. Na rozwój choroby mogą mieć także wpływ zakażenia i zaburzenia naczyniowe.

Czynniki ryzyka choroby:

• predyspozycje genetyczne,
• choroby tkanki łącznej,
• wiek,
• cukrzyca,
• palenie tytoniu,
• przebyte obrażenia miednicy.

Objawy choroby Peyroniego

Do charakterystycznych objawów choroby Peyroniego zalicza się zniekształcenia penisa:

• wygięcie penisa lub zakrzywienie w górę,
• wygięcie w dól lub w bok,
• zniekształcenie przypominające wygląd „klepsydry”,
• tzw. efekt „zawiasu” - penis chcąc się wznieść, pochyla się i opada w dół.

Krzywizny i zniekształcenia mogą pogarszać się w ciągu pierwszych 6 do 18 miesięcy.

Ból najczęściej pojawia się w trakcie erekcji, w ciągu pierwszych 6 do 18 miesięcy od wystąpienia objawów, ale także podczas stosunku seksualnego czy przy zwykłym dotknięciu penisa (gdy nie jest wyprostowany).

W czasie rozwoju choroby pojawiają się blizny. Pod skórą prącia można wyczuć płaskie bryły lub zespoły tkanek twardych. Innymi objawami są trudności z osiągnięciem lub utrzymaniem wzwodu czy też skrócenie prącia.

Diagnostyka i leczenie choroby Peyroniego

W celu zdiagnozowania choroby lekarz bada prącie. Poprzez badanie fizykalne można zidentyfikować obecność oraz określić lokalizację i wielkość występującej blizny. Lekarz wykonuje także pomiar długości penisa. Jeżeli stan się pogarsza, to przy kolejnym badaniu można określić, czy penis jest skrócony.

Wykonywane jest także badanie ultrasonograficzne. Pacjent otrzymuje zastrzyk bezpośrednio w penisa, który powoduje, że pozostaje on w pozycji prostej. Wcześniej chory otrzymuje znieczulenie miejscowe, aby zmniejszyć ból przed wstrzyknięciem. Dzięki zastosowaniu fal ultradźwiękowych możliwe jest przedstawienie obrazu tkanek miękkich, co pozwala wykazać obecność zmian miażdżycowych, przepływ krwi do penisa i ewentualnych nieprawidłowości. Lekarz może korzystać z tych obrazów penisa do pomiaru stopnia krzywizny.

Leczenie polega na bezpośrednim wstrzykiwaniu leków do penisa. Stosuje się leki rozkładające czy zakłócające produkcję kolagenu, białka w tkance łącznej, która wydaje się być kluczowym czynnikiem w tworzeniu blizn w chorobie Peyroniego.
Zabieg operacyjny zalecany jest, gdy występuje znaczne zniekształcenie penisa lub uniemożliwia odbycie satysfakcjonującego stosunku seksualnego. Leczenie polega na wycięciu blaszek w obrębie osłonek penisa, jednak nie przynosi to spodziewanych efektów. Wszystko zależy od stopnia zaawansowania choroby, dlatego warto kontrolować stan penisa.