Czas krzepnięcia
Czas krzepnięcia to czas, jaki upływa od chwili pobrania próbki krwi z żyły do momentu całkowitego jej skrzepnięcia w probówce. Proces wykrzepiania krwi może się odbywać się na drodze aktywacji układu zewnątrzpochodnego (zależnego od tromboplastyny tkankowej) lub na drodze aktywacji układu wewnątrzpochodnego (zależnego od kontaktu z ujemnie naładowaną powierzchnią, np. kolagenem odsłoniętym po uszkodzeniu ściany naczynia). Aktywacja obu tych układów zapoczątkowuje kaskadę reakcji, w których podstawową rolę odgrywają osoczowe czynniki krzepnięcia. To właśnie one prowadzą ostatecznie do przemiany fibrynogenu w fibrynę (włóknik), która tworzy skrzep krwi i hamuje krwawienie. Czas krzepnięcia służy do oceny prawidłowego przebiegu wszystkich tych procesów. Przyczyną jego wydłużenia może być, np. niedobór któregoś z czynników osoczowych biorących udział w procesie krzepnięcia krwi. Należy jednak pamiętać, że ze względu brak standaryzacji metody i małą powtarzalność wyników oznaczania, a także ze względu na dostępność lepszych metod, badanie czasu krzepnięcia jest obecnie rzadko wykonywane.
Sposób oznaczania i wartości prawidłowe czasu krzepnięcia
Czas krzepnięcia bada się w próbce krwi żylnej, pobranej najczęściej z żyły łokciowej. Przed pobraniem krwi na badanie należy być na czczo, ostatni posiłek powinien być spożyty nie później niż 8 godzin przed badaniem.
Czas krzepnięcia krwi oznacza się najczęściej metodą Lee-White'a. Metoda ta pozwala na ocenę sprawności całego układu krzepnięcia, ze szczególnym uwzględnieniem aktywności czynnika Hagemana (jest to dwunasty osoczowy czynnik krzepnięcia krwi). Czasem określa się go również jako czynnik kontaktu lub czynnik szklany.
Jeśli pomiar przeprowadzany jest w szklanych probówkach, to w zależności od temperatury, wartości prawidłowe będą wynosiły 4 - 10 minut, w temperaturze 37 stopni, a 6 - 12 minut, w temperaturze 20 stopni.
Należy jednak pamiętać, że ze względu na trudności w wystandaryzowaniu metody oznaczania trudno jest jednoznacznie ustalić prawidłowy wynik czasu krzepnięcia krwi i dlatego wyniki są różne w poszczególnych laboratoriach. Ponadto trzeba uwzględnić, że na czas krzepnięcia mają wpływ takie czynniki, jak:
- rozmiar probówek;
- rodzaj materiału, z którego została wykonana probówka (szkło, silikon);
- rodzaj szkła, z którego są wykonywane.
Z uwagi na wszystkie te zależności i dużą rozbieżność wyników pomiaru czasu krzepnięcia, został on zastąpiony oznaczeniami czasu protrombinowego PT i czasu kaolinowo- kefalinowego APTT.
Interpretacja wyników oznaczania czasu krzepnięcia
Do wydłużenia czasu krzepnięcia dochodzi w sytuacjach:
- leczenia heparyną – jest to substancja, która hamuje proces krzepnięcia, a jej stosowanie wymaga monitorowania układu hemostazy; jednak ze względu na wspomniane wyżej trudności w oznaczaniu czas krzepnięcia nie jest na ogół stosowany do monitorowania leczenia heparyną niefrakcjonowaną; do celu tego służy oznaczanie APTT; jeśli jednak pomimo tego zastosujemy oznaczanie czasu krzepnięcia, to w przypadku stosowania heparyny niefrakcjonowanej powinien on być wydłużony od 1,5 do 3 razy w stosunku do wartości prawidłowych;
- niedoboru czynników krzepnięcia - II, V, VIII, IX, X, XI, XII – niedobór tych czynników prowadzi do powstania osoczowych skaz krwotocznych – przyczyną ich powstania może być upośledzenie syntezy tych czynników w przebiegu różnych schorzeń wątroby;
- hemofilii - wrodzona skaza krwotoczna spowodowana niedoborem czynników krzepnięcia VIII, IX, lub XI; choroba ta wymaga ciągłego uzupełniania brakującego czynnika, zwłaszcza przed planowanymi zabiegami czy operacjami chirurgicznymi, w przeciwnym razie dochodzi do zagrażających życiu krwotoków;
- krążących antykoagulanty - przeciwciała antyfosfolipidowe pojawiające się w zespole antyfosfolipidowym i w toczniu układowym.
Pamiętajmy jednak, że prawidłowy czas krzepnięcia nie jest równoznaczny z brakiem zaburzeń homeostazy. Wynik badania na krzepliwość krwi może być zafałszowany, jeśli przeprowadzi się go w czasie trwania krwawienia miesiączkowego i w okresie ciąży.
Artykuły Czas krzepnięcia
Czas rekalcynacji jest to inaczej czas krzepnięcia osocza po uwapnieniu. Jony wapniowe są niezbędne do aktywacji kaskady procesów krzepnięcia krwi. Z tego względu dodanie do probówki z osoczem ...
Czas kefalinowy (PTT) służy do oceny wewnątrzpochodnej drogi aktywacji układu krzepnięcia. Droga ta jest zależna od kaskady reakcji z udziałem czynników krzepnięcia XII, XI, IX i VIII, które ...
Czas kaolinowo-kefalinowy, inaczej czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (ATPP), służy do oceny drogi wewnątrzpochodnej aktywacji układu krzepnięcia. Do wewnątrzpochodnej aktywacji układu ...
Kiedy zachodzi podejrzenie, że układ krzepnięcia nie działa prawidłowo, lekarz zleca zazwyczaj wykonanie oznaczenia kilku parametrów, pozwalających na wstępną jego ocenę. Wyniki takich badań są ...
Czas trombinowy (TT) jest to czas przejścia fibrynogenu w fibrynę. Przekształcenie fibrynogenu do fibryny stanowi ostatni etap skomplikowanej kaskady reakcji, jaką stanowi proces krzepnięcia krwi ...
Czas reptylazowy (czas RT) jest to modyfikacja czasu trombinowego , w którym do badania wykorzystuje się zamiast trombiny odczynnik reptylazowy (trombinopodobny enzym), otrzymywany z jadu żmii ...
Badanie czasu PT, czyli czasu protrombinowego, jest używane do oceny zewnątrzpochodnej drogi aktywacji układu krzepnięcia, co jest uwarunkowane zawartością w osoczu czynników krzepnięcia V, VII, ...
Fibrynoliza jest fizjologicznym, kaskadowym procesem, związanym z rozpuszczaniem powstających w naczyniach krwionośnych skrzepów, w wyniku aktywacji układu krzepnięcia. Aby zachować płynność krwi ...
Przed operacją ważne jest, aby wiedzieć, co nas czeka podczas operacji, znać ewentualne jej zagrożenia, a także wiedzieć, jak odpowiednio się przygotować do operacji.

Hemofilia, inaczej zwana też krwawiączką, spowodowana jest wrodzonym brakiem we krwi czynników krzepnięcia krwi . Wyróżniamy 3 typy hemofilii: A, B i C. Hemofilia jest chorobą wrodzoną w 75% ...

Witamina K uczestniczy w procesie krzepnięcia krwi. Jej niedobór powoduje krwotoki z nosa oraz przedłużające się i obfite miesiączki. Dobrym źródłem witaminy K w diecie są zielone liściaste warzywa.

Choroba von Willebranda należy do wrodzonych skaz krwotocznych. Daje ona o sobie znać już we wczesnym dzieciństwie, przejawiając się skłonnością do krwawień samoistnych lub po urazach (operacja, ...

Trzustka to narząd gruczołowy znajdujący się w górnej części brzucha. Produkuje enzymy, które trawią pokarmy i regulują poziom cukru we krwi . Zaburzenia wzrostu oraz masy trzustki mogą być ...

Nazwą antykoagulantu toczniowego (LA) określa się grupę autoprzeciwciał skierowanych przeciwko fosfolipidom błon komórkowych. Autoprzeciwciała te mają właściwości prozakrzepowe i ich obecność może ...
Transfuzja krwi to przetoczenie pewnej ilości krwi lub składników krwi. Zabieg wykonuje się zwykle w momencie zagrożenia życia - by uzupełnić składniki krwi - gdy doszło do silnego krwawienia, w ...

Promieniowanie UVA to jedna z głównych przyczyn starzenia się skóry . Każda kobieta chciałaby spowolnić proces starzenia się, jednak zarówno czas, jak i promienie słoneczne pozostają nieubłagane. ...

Skaza krwotoczna (ang. purpura) jest to nabyta lub dziedziczona skłonność do nadmiernego krwawienia w obrębie tkanek i narządów. Charakterystycznym objawem, od którego pochodzi nazwa choroby, jest ...

W różnych okresach naszego życia zmienia się zapotrzebowanie organizmu na różne witaminy i minerały, m. in. wapń. Ważne jest wtedy zastosowanie odpowiedniej diety bogatej w wapń.
Kolczyk w języku to sposób na ozdobienie ciała. Taka forma modyfikacji wyglądu wiąże się jednak z pewnymi zagrożeniami, szczególnie jeśli język przekłuwa niewykwalifikowana osoba.
Tłuszcz zazwyczaj kojarzy się z czymś, co naszemu sercu szkodzi. Tymczasem specjalny jego rodzaj - intralipidy - może wręcz uratować życie osobom po zawale serca.





