Czy menopauza zwiększa ryzyko cukrzycy?

Menopauza to zawsze bardzo duża zmiana dla kobiety. Kończy się okres płodności, pojawiają się związane z wiekiem dolegliwości zdrowotne, przeważnie dość nieprzyjemne. Na dodatek zaś, z powodu drastycznych zmian hormonalnych zwiększa się ryzyko pojawienia się niektórych chorób – w tym dotyczących układu krwionośnego czy przyspieszenia procesu starzenia się skóry. Do niedawna na tej liście znajdowała się także cukrzyca, jednak najnowsze badania nie wykazują zwiększonego ryzyka jej wystąpienia w okresie klimakterium.

Menopauza a cukrzyca

Naukowcy z University of Michigan Health System zbadali ponad 1200 kobiet w wieku pomiędzy 40 a 65 rokiem życia, czyli w okresie, kiedy czynność hormonalna jajników ustaje lub całkowicie już ustała. Niektóre z badanych pań przechodziły menopauzę w sposób naturalny,odpowiedni do wieku – inne z powodu chirurgicznego usunięcia jajników z przyczyn medycznych.

Analiza ich zdrowia pod kątem poziomu cukru we krwi i rozwoju cukrzycy wykazała, że zagrożenie nie zwiększa się z powodu menopauzy. U badanych pań choroba pojawiła się:
  • przed menopauzą – w 11,8% przypadków,
  • po menopauzie naturalnej – w 10,5% przypadków,
  • po chirurgicznym usunięciu przydatków – w 12,9% przypadków.
Niewielki wzrost częstości zachorowań na cukrzycę widoczny był tylko w tej trzeciej grupie – ryzyko spadało jednak znacznie, jeśli kobieta po operacji wykonywała przez minimum 15 minut tygodniowo zalecane ćwiczenia. Najwyraźniej więc nieznaczny wzrost ryzyka nie był ściśle zależny od zmian hormonalnych, a bardziej od trybu życia pacjentki.

Znaczenie aktywnego trybu życia

Okres klimakterium, obejmujący kilka lat przed wystąpieniem ostatniej w życiu miesiączki oraz kilka lat po niej, jest dla kobiet szczególnie trudny. Nie tylko przestają być wtedy płodne, co samo w sobie jest postrzegane przez nie negatywnie – a emocje te wzmacniają jeszcze silne wahania poziomu hormonów. Pojawia się też sporo nieprzyjemnych, fizycznych objawów:
  • uderzenia gorąca i nadmierna potliwość, zwłaszcza w nocy,
  • uczucie zmęczenia i zaburzenia koncentracji,
  • zniechęcenie i spadek nastroju, czasami prowadzące do depresji,
  • spadek libido i fizjologiczne problemy seksualne, takie jak suchość pochwy,
  • zmniejszenie elastyczności skóry, jej suchość i szybsze starzenie,
  • zaburzenia rytmu snu,
  • osłabienie pamięci.
Biorąc pod uwagę te wszystkie czynniki, samopoczucie pań w okresie klimakterium bywa na tyle kiepskie, że nie mają one siły ani ochoty, aby odpowiednio o siebie zadbać – w tym zwrócić uwagę na konieczność zachowania aktywności fizycznej.

Być może to właśnie jest główną przyczyną, dla której uważano dotąd, że menopauza podnosi ryzyko cukrzycy. Zmniejszenie codziennej dawki ruchu bez zmiany nawyków żywieniowych i odpowiedniej diety może prowadzić do powstawania nadwagi – ta zaś, jak wiadomo, jest jednym z głównych czynników ryzyka rozwoju cukrzycy typu 2.

Słowa kluczowe dla artykułu

Artykuły Cukrzyca

Etap pierwszy konkursu „ Program dla cukrzyków ” właśnie się zakończył. Regulamin konkursu przewidywał testowanie glukometrów przez 100 osób, ale nadsyłane przez uczestników odpowiedzi były tak ...

Ból przewlekły jest spowodowany różnymi chorobami - m.in. cukrzycą, miażdżycą oraz nowotworami. Naukowcy odkryli gen, który w przyszłości pozwoli na opracowanie nowego leku przeciwbólowego.

Odkryto gen odpowiedzialny za ból przewlekły!

Odpowiednia dieta i dużo ruchu nadal są ważne w leczeniu cukrzycy typu 2, jednak powinniśmy zwracać też baczną uwagę na rozwój naszych mięśni.

Dbacie o swoją kondycję? Na pewno macie świadomość, że poprawia to stan waszego zdrowia i układu krwionośnego, zwłaszcza serca. Jest jednak jeszcze jeden istotny efekt rozwijania mięśni kosztem tkanki tłuszczowej, który odkryli niedawno naukowcy.

Ostatnie badania naukowe sugerują, że dentysta będzie w stanie zdiagnozować cukrzycę, gdy tylko oceni stan uzębienia pacjenta. Okazuje się, że cukrzycy częściej cierpią na choroby jamy ustnej.

Zapalenie dziąseł należy wyleczyć u stomatologa, inaczej może dojść najpierw do rozchwiania, a potem do utraty zębów.

Zespół stopy cukrzycowej to jedno z najpoważniejszych powikłań cukrzycy, pojawia się u 6 do 10% chorych. Komplikacje zaczynają się od kłopotów z poruszaniem, a mogą zakończyć amputacją stopy. ...

Stopa cukrzycowa to niebezpieczne powikłanie cukrzycy. Może mieć charakter naczyniowy i neuropatyczny. Zaburzenia naczyniowe powstają w wyniku miażdżycy tętnic kończyn dolnych. Cukrzyca nasila znacznie zmiany miażdżycowe. Neuropatia ruchowa wpływa na deformację stopy poprzez zaburzenia równowagi pomiędzy mięśniami antagonistycznymi. Zaburzenia czucia objawiają się brakiem odczuwania bólu, temperatury i dotyku. Osoby chore na cukrzycę powinny dokładnie oglądać stopy, zwłaszcza po długim spacerze. Nie mogą bagatelizować żadnych, drobnych zmian. Nieleczony zespół stopy cukrzycowej może prowadzić do amputacji kończyny.

Glukoza jest podstawowym źródłem energii naszego organizmu. Jest to cukier prosty, który składa się z sześciu atomów węgla. Jego stężenie wykrywa się na podstawie badania krwi. Niekiedy jej poziom ...

Cukrzycę typu 2 nie powoduje jedynie jeden czynnik. Może bowiem ich być nawet kilka naraz, aby doszło do jej rozwoju. Warto wiedzieć jednak, że nie są one równoważne. Chorobę może powodować interakcja czynnikami genetycznymi (najprawdopodobniej dziedziczenie wielogenowe) a czynnikami środowiskowymi. Inna przyczyną może być także nasilone upośledzone wydzielanie insuliny oraz obecność obwodowej insulinooporności.<br />
<br />
Szansę uniknięcia zapadnięcia na cukrzycę może powodować np. zwiększenie aktywności fizycznej oraz obniżenie masy ciała. Jest to bardzo istotne zwłaszcza w przypadku osób genetycznie obciążonych ta chorobą. Takie niepoddające się modyfikacji czynniki ryzyka mogą być zatem maksymalnie zredukowane. Zmiana trybu życia na bardziej zdrowy powinna być jednak celem nie tylko osób cierpiących z powodu cukrzycy, by zminimalizować ryzyko pojawienia się tej choroby.<br />
<br />
Jakie czynniki wpływają na wystąpienie cukrzycy typu 2? Na to pytanie odpowie nasz ekspert - prof. dr hab. Waldemar Karnafel, diabetolog.

Cukrzyca typu 1 to inaczej cukrzyca insulinozależna. Choroba ta jest wynikiem niewydolności trzustki w zakresie wytwarzania insuliny. Jej skutkiem jest podwyższony poziom cukru we krwi. Cukrzyca ...

&nbsp;Leczenie cukrzycy typu I polega na przyjmowaniu insuliny, ponieważ trzustka nie produkuje tego hormonu. Natomiast w cukrzycy typu II – dopiero gdy dieta i ćwiczenia nie przynoszą lepszych efektów, leczenie polega na dawkowaniu insuliny.<br />
<br />
Część leków przeciwcukrzycowych działa poprzez pobudzanie wydzielania insuliny z komórek B wysp trzustkowych. Jednak ich skuteczność z czasem maleje. Dość często insulina jest podawana wraz z doustnymi lekami.<br />
<br />
Insulina to substancja, którą uzyskuje się z trzustek zwierząt lub w procesach biotechnologicznych. Po dostaniu się pod skórę, insulina krystalizuje się, a hormon osiąga wysoki poziom we krwi dopiero po ok. 2 godzinach. Aby insulina zadziałała odpowiednio na organizm, musi upłynąć 30-45 minut. Jednak większość chorych nie stosuje się do tego zalecenia i wstrzykuje sobie insulinę zbyt późno.

Cukrzyca insulinoniezależna to cukrzyca typu 2. Należy do grupy chorób cywilizacyjnych, czyli takich, które rozwijają się coraz częściej wraz z rozwojem cywilizacji. Choroba ta określana jest ...

Cukrzyca typu II to choroba cywilizacyjna, o której decyduje m.in.: tryb życia człowieka i nawyki żywieniowe. Dodatkowo, osoby z nadwagą i otyłością znacznie częściej chorują na cukrzycę niż szczupłe. Cukrzyca jest rozpoznawalna u dzieci oraz u osób starszych.<br />
<br />
Leczenie cukrzycy typu II obejmuje podanie doustnych leków przeciwcukrzycowych, które mają działanie hipoglikemizujące, ponieważ pobudzają wydzielanie insuliny z komórek B wysp trzustkowych. Dodatkowo, wykorzystuje się działanie antyhiperglikemiczne poprzez hamowanie wątrobowej produkcji glukozy i nasilenie beztlenowej przemiany glukozy.<br />
<br />
Zatem farmakologiczne leczenie cukrzycy typu drugiego ma na celu pobudzenie komórek trzustki do syntezy większej ilości insuliny oraz zmniejszenie ilości cukrów wchłanianych w jelitach. Leki przeciwcukrzycowe mają postać pojedyńczych preparatów doustnych. Po pewnym czasie leki cukrzycowe stają się obojętne dla organizmu. Jakie jest działanie niepożądane preparatów na cukrzycę?

Cukrzyca ciążowa, zwana też cukrzycą ciężarnych, jest to - zgodnie z definicją - każde zaburzenie gospodarki węglowodanowej wykryte po raz pierwszy w czasie ciąży. Cukrzyca ciążowa występuje u ...

Cukrzyca dotyczy około 2-5% kobiet ciężarnych. To choroba utajona powstająca w wyniku zaburzenia poziomu glukozy we krwi wskutek wysiłku fizycznego czy silnego stresu. Ilość glukozy gwałtownie wzrasta, a organizm nie jest w stanie wykorzystać ją w całości do niezbędnych procesów życiowych. Duży wzrost i spadek poziomu glukozy we krwi jest niebezpieczny, może prowadzić do śpiączki cukrzycowej lub hipoglikemicznej.<br />
<br />
Chorobę diagnozuje się na podstawie badania poziomu glukozy w surowicy na czczo i badania ogólne moczu. Jeżeli wyniki badań odbiegają od normy, lekarz ginekolog skieruje pacjentkę do poradni diabetologicznej. Następnie wprowadza się specjalną dietę, dzięki której można wyrównać poziom glikemii.<br />
<br />
Dieta ciężarnych powinna składać się z trzech posiłków i dwóch przekąsek, bogatych w węglowodany złożone, które stanowią 200 g dziennie. Źródłem cukrów złożonych są m.in.: warzywa, kasze i makarony pełnoziarniste. W diecie kobiety w ciąży nie może zabraknąć również białek i tłuszczów, niezbędnych do prawidłowego rozwoju dziecka.

Cukrzyca to przewlekła choroba ogólnoustrojowa charakteryzująca się hiperglikemią, czyli podwyższonym stężeniem glukozy (cukru) we krwi. Schorzenie to wynika z defektu wydzielania lub działania ...

To dyskretne urządzenie pozwoli cukrzykowi zachować ciągłość podawania dawek insuliny.

Pytania do eksperta

Wzrost wagi, apetyt na słodycze i ciągłe zmęczenie

Witam, mam 50 lat, jeszcze klika lat temu miałam niski poziom cukru, w ciągu dnia wynosił np. 89. Pielęgniarka kazała nosić przy sobie cukierki. Ostatnio miewałam wilczy apetyt na słodycze. W nocy bardzo się pociłam, wręcz woda stała na mostku. Miałam niezły apetyt i do tego przytyłam, przy wzroście 166 ważę 85 kg, to straszne. Miewam bóle głowy, często jestem zmęczona i nic mi się nie chce, ...
Odpowiada: lek. Joanna Gładczak

Co zrobić z życiem po wykryciu cukrzycy?

Odpowiada: lek. Karol Kaziród-Wolski

Czy cukrzyk może pracować w godzinach nocnych?

Odpowiada: lek. med. Magdalena Szymańska
Odpowiadamy średnio od 4 do 24 godzin

Konsultanci działu Zdrowie

Mgr Marta Bednarska

farmaceutka, uczestniczka wielu konferencji poświęconych farmakologii.

Mgr Marta Bednarska
Lek. Tomasz Makos

lekarz, autor wielu publikacji dla lekarzy i pacjentów z zakresu

Lek. Tomasz Makos
Lek. Monika Szlachta

lekarz w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej w Mińsku

Lek. Monika Szlachta
Wszyscy konsultanci »