Depresja maniakalna

1. Objawy manii

Jednak ich charakter jest zupełnie inny. To co charakterystyczne dla manii to:

  • Zaburzenia nastroju – nastrój maniakalny – charakteryzują się stałym wzmożeniem samopoczucia (stanem zadowolenia, radością), połączonym z beztroską, skłonnością do żartów, nieadekwatnymi reakcjami na przykre wydarzenia. W nasilonych zaburzeniach na pierwszy plan wychodzą drażliwość, gniewliwy nastrój (dysforia), które mogą być fundamentem relacji chorego z bliskimi.

  • Aktywność ruchowa wzmożona – chory ma poczucie ogromnej energii, braku zmęczenia, można powiedzieć, że „wszędzie jest go pełno”. Czasem może zaostrzyć się to do gwałtownego, bezładnego podniecenia ruchowego.

  • Przyspieszone myślenie – choć wydaje się to zaletą, to jednak przyspieszone myślenie upośledza u tych chorych jego precyzję, pojawiają się gonitwa myśli, porozrywane wątki myślowe. Charakterystyczna jest duża odwracalność uwagi. Przyspieszone myślenie objawia się też wielomównością, słowotokiem, przyspieszonym tempem wypowiedzi.

  • Zaburzenia rytmów biologicznych – podobnie jak w depresji zmiany te dotyczą snu i czuwania, w epizodzie manii dochodzi do skrócenia długości snu i wczesnego budzenia się.

Wszystkie te cechy sprawiają, że tworzą się charakterystyczne następstwa. Duża energia, szybkość działania, myślenia doprowadzają do pojawienia się urojeń wielkościowych, które sprawiają, że bezkrytycznie ocenia swoje zdolności i możliwości, nie dostrzega czekających go trudności podczas wykonywania podjętych zadań. Jednak większość takich urojeń i myśli jest przelotna, jedne zamieniane są na nowe, w zależności od sytuacji.

Epizod maniakalny może być bardzo niebezpieczny w swoich skutkach, nie tylko ze względów zdrowotnych i zmian, jakie powoduje, ale przede wszystkim ze względu na ich konsekwencje i zachowania wynikające z tych zaburzeń. Ryzyko podejmowania pochopnych decyzji, często finansowych – odnośnie do kredytów, pożyczek, drogich zakupów, sprzedaży przedmiotów, otwierania jakiejś działalności, hazardu. Powstają w ten sposób ogromne długi, z których chory zdaje sobie sprawę dopiero po tym, jak epizod manii minie. Często są to także decyzje związane z życiem osobistym, pochopne śluby, rozwody, rozwiązłe życie seksualne. Po wyzdrowieniu pacjent czuje wstyd i winę z powodu tego, co działo się w trakcie choroby.

2. Choroba afektywna dwubiegunowa

Mania jest częścią choroby afektywnej dwubiegunowej. Dwubiegunowej – bo występuje tu i depresja i mania. Zaburzenia takie są rozpoznawane u osób, u których są znaczące duże wahania nastroju i objawy charakterystyczne dla depresji i manii. Pojawiają się one cyklicznie, jednak nie ma reguły, kiedy i jaki zespół się pojawi. Na przykład ktoś, kto przebył depresję, powróci do zdrowia i przez wiele miesięcy, lat będzie zdrowy. Dopiero po długim czasie może zdarzyć się kolejny epizod choroby, i może to być zarówno depresja, jak i mania, ponieważ nie występują one naprzemiennie. U niektórych osób nawroty te są nieregularne, u innych mogą być związane z porami roku lub konkretnymi wydarzeniami życiowymi. Nie można przewidzieć, czy w ogóle i kiedy nastąpi kolejny nawrót i jaki on będzie miał charakter.

Tak jak w depresji, tak i w manii przyczyny choroby związane są z substancjami, które pełnią funkcję przekaźników w układzie nerwowym, z ich nieprawidłową ilością lub proporcją. Także jeśli w rodzinie ktoś cierpiał na choroby afektywne, może to wiązać się z większym ryzykiem zachorowania i odziedziczoną podatnością na nie. Choć oczywiście nie oznacza to pewności, że ktoś na pewno zachoruje. Czynnikiem wyzwalającym chorobę lub jej kolejny epizod mogą być sytuacje stresowe. Ważne jest, by w przypadku osób, które wiedzą już, że chorują na chorobę afektywną dwubiegunową, zwracać uwagę na takie zdarzenia i starać się nie narażać siebie na nadmierny stres psychiczny.

3. Wahania nastroju w depresji maniakalnej

Mogłoby się wydawać, że takie wahania nastroju miewa każdy z nas, a mimo to tylko u części stwierdza się zaburzenia afektywne. Wynika to z kilku ich cech. Przede wszystkim jest to nasilenie objawów, które w przypadku choroby jest znaczne, maksymalne, bardziej skrajne. W przypadku choroby afektywnej epizody te trwają też długo, może to być kilka miesięcy, a nawet dłużej niż rok. Kolejna różnica to skutki życiowe, które zarówno w depresji, jak i w manii mogą być znaczne i bardzo niebezpieczne, o czym już wspomnieliśmy wcześniej.

4. Leczenie manii

W leczeniu zaburzeń maniakalnych stosowane są tzw. leki przeciwpsychotyczne. Są to przede wszystkim nowoczesne leki, które także stabilizują nastrój i zapobiegają nawrotom choroby. Poza tym znoszą napięcie psychiczne, lęk, poprawiają sen. Trzeba pamiętać i wiedzieć, że leki te nie uzależniają, nie zmieniają osobowości, jak często brzmią popularne o nich opinie. Działają one na objawy choroby. Wszystkie leki trzeba przyjmować regularnie, także po minięciu objawów, ponieważ ich rolą jest też zapobieganie kolejnym nawrotom. A przyczyną niepowodzenia leczenia jest często przede wszystkim nieprzyjmowanie leków wg zaleceń lekarza lub ich zbyt szybkie odstawienie.

Dodatkowym wsparciem w leczeniu jest psychoterapia.

5. Nawroty depresji maniakalnej

Nawrót depresji i manii rozpoczyna się stopniowo. To daje szansę na to, by szybko dostrzec w sobie lub bliskiej osobie takie zmiany i zapobiec rozwinięciu się pełnego epizodu.

Jak może rozpocząć się epizod maniakalny? To może być uczucie, że: szybciej się myśli: „zaczyna mnie roznosić”, „wiele chciałbym zrobić naraz”, „za dużo mówię do zbyt wielu osób naraz”, „zbyt łatwo nawiązuję kontakty”, „jestem drażliwy”, „kłócę się często”, „mam wielkie plany”, „czuję w sobie dużo energii”, „mniej śpię”, „mniej jem”, „chętniej sięgam po alkohol” itp.

To ważne, by chronić osobę chorą przed skutkami epizodu maniakalnego, gdy ona sama nie jest w stanie ocenić swoich czynów i podjętych decyzji. Wiedząc i dostrzegając w sobie zmiany świadczące o rozpoczynającym się epizodzie choroby afektywnej, warto rozmawiać z bliskimi i lekarzem, którzy pomogą uchronić przed takimi skutkami choroby.

Bibliografia

  • Pużyński S. Depresje i zaburzenia afektywne, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2009, ISBN 978-83-200-3828-6
  • Jaracz J., Rybakowski J., Leksykon manii i depresji, Termedia, Poznań 2010, ISBN 978-83-62138-30-2
  • Rybakowski J. Oblicza choroby maniakalno-depresyjnej, Termedia, Poznań 2009, ISBN 978-83-89825-28-5
  • Habrat-Pragłowska E., Koszewska I., O depresji, o manii, o nawracających zaburzeniach nastroju, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003, ISBN 83-200-2796-9
Porozmawiaj o tym na Forum Zdrowie »
Lubię to!
1

Komentarze (15)

~gosc
~gosc

Jak czytałem ten artykuł to zdawało mi się jakby ktoś o mnie książkę pisał.

Odpowiedz
~Piotrek1985
~Piotrek1985

A co ile w chorobie dwubiegunowej najszybciej zamieniają się zaburzenia z jednych na drugie ?

Odpowiedz
~gosc
~gosc


Dlaczego człowiek jest tak podekscytowany błahostkami?
Czy ma to związek z hormonami?
Czy związane jest to również z odczuwaniem strachu i wyobrażaniem sobie dziwnych rzeczy?

Odpowiedz
~gosc
~gosc

Może podzieliłbyś się z członkiem rodziny chorego, jak z nim rozmawiać? Nie mam już argumentów.

Odpowiedz
~Imię
~Imię

Objawy depresji,to skutek przeżywania dzieciństwa,wiele błędów wychowawczych.W tym czasie nikt nie zwracał uwagi na zachowania,nie pomagał,a wręcz dostarczał nowych "strzałów'. Niedocenianie,brak akceptacji,wyszydzanie. Teraz już wiem, co było powodem i znam moje zachowania. Po roku doszłam do siebie ,odrzuciłam leki,było to 37 lat temu. To prawda,że jak alkoholik,nikt z tych co przeszedł,tą chorobę nie wróci w pełni do siebie.Ja starałam się pracować nad sobą,miałam cel-moje dzieci,zostałam sama z trójką.Wielkich sukcesów nie uzyskałam,ale są zawsze przy mnie i mnie kochają,zawsze mówią,że był to najlepszy dom.One pozakładały rodziny,a ja stale bałam się,żeby nie powtórzyło się ,chroniłam jak mogłam,pomagałam i e efekcie nabawiłam się maniactwa,bowiem ciągle drżę o dorosłe dzieci,wnuki.Doprowadziłam się do braku snu,zaczęłam brać L*****,od prawie 10 lat-dawka 1 g,czasami w ciągu nocy 2 g.Chcę zapanować nad swoimi lękami,ale one są mocniejsze odemnie,wiem,że powinnam pójść do psychiatry ale ciągle nie mam czasu-wymówka.Czy te lęki to skutek uboczny brania L*****?

Odpowiedz
~joannajj
~joannajj

zaczynam obawiac sie, iz cierpie na chorobe dwubiegunowa.. wychowuje corke, niemal sama, gdyz maz dlugo pracuje, kiedy wraca wcale mi nie pomaga, jestem wlasciwie zdana na siebie, problemy ze zwiazkiem spowodowaly u mnie jakies paranoje, leki, wyolbrzymianie sytuacji, napady agresji/placzu. kompletnie sobie ze soba nie radze, maz wcale mi nie pomaga, wrecz przyczynia sie do moich nastrojow, zreszta mam coraz wieksze wrazenie, ze milosci to juz nie ma, jest tylko jakas irracjonalna fikcja. mieszkam za granica, boje sie iz moga odebrac mi dziecko, kiedy na jaw wyjdzie iz mam chorobe psychiczna, co powinnam robic?

Odpowiedz
~Monika K.
~Monika K.

Szczerze mówiąc to tutaj raczej żadne przekonywanie nie pomoże. Przynajmniej nie pomagało w moim przypadku. W krytycznym momencie najważniejsze było tylko to, jak wyprawić się na tamten świat.
Teraz dopiero widzę , ile mogłam stracić.Najważniejsze jest to, żeby osoba chora czuła wsparcie od najbliższych i to, że nie jest sama... Żadne argumenty raczej nie będą w stanie przemówić do takiej osoby.

Odpowiedz
~Agonic
~Agonic

Eeeeeee ja tam mam już to za sobą..., a co ja mam teraz to nie mam pojęcia...

Odpowiedz
~kręcioła
~kręcioła

Ja przed 30-stką leżałam w łóżku i zdecydowałam się poczekać tak w bezruchu aż umrę, teraz przed 40-stką roznosi mnie, ciągle musi się coś dziać i tylko strach że minęła cała godzina a nic się nie wydarzyło nowego mnie smuci, a trzecia rzecz to nie wiem czy czułam i czuję to naprawdę czy to kolejny fałsz i fantazja (jakby życie było na niby) - czy to dwubiegunowość, siła gwiazd (bliźnięta), czy aktorstwo?

Odpowiedz

Pytania do specjalistów

Czy to depresja maniakalna?

Witam. Miałem ostatnio, jak mniemam, objawy depresji: trwało to jakieś dwa tygodnie, cechowało się tym, że czułem, jak moje życie wymyka mi się spod kontroli. Bywały chwile, że miałem ochotę skończyć ze sobą. Nie wspomnę tu o bezsennych nocach i stanie...

Czy depresja maniakalna jest chorobą uleczalną?

12 lat temu zdiagnozowano u mnie depresję maniakalną. Przez 8 lat zażywałam leki pod kontrolą psychiatry. Później wyjechałam za granicę i zaprzestałam leczenia. Teraz znów mieszkam w Polsce, od 4 lat nie byłam u psychiatry, czuję się dobrze - czy to oznacza,...

Odpowiada:  Magdalena Boniuk Magdalena Boniuk
pokaż 5 następnych
+ Załóż wątek

Dyskusje na forum

~ Pytania do specjalistów 2 odpowiedzi Jak pomóc osobie z depresją maniakalną? ~:

witam. Potzrebuję porady.mam przyjaciela, który okazało się, że cierpi na depresje maniakalną.od tygodnia jest w szpitalu psychiatrycznym a ja niemogę się z tym pogodzić.nie utrzymywaliśmy kontaktu przez 1,5 roku i przez ten czas aż tak się zmienił .

Artykuły Rodzaje depresji

Rodzaje depresji Fibromialgia a depresja

Fibromialgia jest odrobinę tajemniczą chorobą. Do końca nie ma pewności, czy jest to choroba reumatologiczna czy psychiczna i neurologiczna, a może z pogranicza wszystkich tych specjalizacji. Nie jest też pewne, czy jest formą depresji, czy raczej...

Rodzaje depresji Depresja reaktywna

Depresja reaktywna niekiedy określana jest jako depresja egzogenna i należy do rodzajów zaburzeń afektywnych. Ten rodzaj depresji powstaje w związku z pojawieniem się w życiu trudnego, traumatycznego przeżycia i to odróżnia depresję...

Rodzaje depresji Wiosenne przesilenie

Wiosenne przesilenie to zmiany, które zachodzą w naszym środowisku, jak na przykład: gwałtowny wzrost temperatury otoczenia, wydłużenie dnia, wzrost nasłonecznienia, zmiana czasu, częste zmiany pogody, wzrost stężenia alergizujących pyłków.

Rodzaje depresji Depresja atypowa

Depresja atypowa jest jednym z najbardziej powszechnych typów depresji. Jest atypowa, ponieważ wiele jej objawów jest odwrotnych do objawów wielkiej depresji. Na przykład osoby cierpiące na ten typ depresji są w stanie zmierzyć się ze...

Rodzaje depresji Dystymia - objawy, przyczyny, leczenie

Dystymia to stan chronicznego smutku, podczas którego występują objawy depresji pojawiające się na przestrzeni co najmniej dwóch lat. U osoby cierpiącej na dystymię objawy depresji są łagodniejsze i bardziej rozłożone w czasie niż w...

Depresja
Neurologia Depresja

Depresja to nie tylko obniżenie nastroju, smutek i pesymizm. Depresja jest poważnym zaburzeniem nastroju, które może prowadzić do myśli i prób samobójczych. Na czym polega specyfika depresji?

Bezsenność a depresja Odtwórz wideo
Bezsenność Bezsenność a depresja

Bezsenność to poważny problem wielu osób. Problemy z zasypianiem wpływają na codzienny nastrój i funkcjonowanie. Nieodpowiednio wypoczęta osoba nie jest w stanie pracować, zajmować się domem i wykonywać wielu innych czynności. Zaburzenia...

Trądzik a depresja Odtwórz wideo
Depresja i mania Trądzik a depresja

Wystąpienie depresji może wiązać się z zaburzeniami somatycznymi. Choroby skóry wpływają na psychikę. Krosty, wykwity oraz zaskórniaki sprawiają, że skóra wygląda nieestetycznie, więc staje się kompleksem wielu młodych ludzi. Permanentne...

Depresja po porodzie Odtwórz wideo
Depresja poporodowa Depresja po porodzie

Depresja poporodowa to rodzaj zaburzenia psychicznego, które dotyka nawet 20% kobiet po urodzeniu dziecka. Jest niebezpieczna dla zdrowia dziecka i matki, wymaga leczenia psychiatrycznego oraz skutecznej psychoterapii. Czasami konieczne okazują...

Łuszczyca a depresja Odtwórz wideo
Łuszczyca Łuszczyca a depresja

Łuszczyca, to choroba skórna, która powoduje, że osoba, która na nią cierpi ma z tego powodu szereg kompleksów i czuje się nieatrakcyjna. Zaniżone poczucie własnej wartości powoduje więc poważne problemy psychiczne, co prowadzi...

pokaż 10 następnych