Pokaż kategorie abcZdrowie.pl
Pokaż kategorie

Depresja maniakalna

1. Objawy manii

Jednak ich charakter jest zupełnie inny. To co charakterystyczne dla manii to:

  • Zaburzenia nastroju – nastrój maniakalny – charakteryzują się stałym wzmożeniem samopoczucia (stanem zadowolenia, radością), połączonym z beztroską, skłonnością do żartów, nieadekwatnymi reakcjami na przykre wydarzenia. W nasilonych zaburzeniach na pierwszy plan wychodzą drażliwość, gniewliwy nastrój (dysforia), które mogą być fundamentem relacji chorego z bliskimi.

  • Aktywność ruchowa wzmożona – chory ma poczucie ogromnej energii, braku zmęczenia, można powiedzieć, że „wszędzie jest go pełno”. Czasem może zaostrzyć się to do gwałtownego, bezładnego podniecenia ruchowego.

  • Przyspieszone myślenie – choć wydaje się to zaletą, to jednak przyspieszone myślenie upośledza u tych chorych jego precyzję, pojawiają się gonitwa myśli, porozrywane wątki myślowe. Charakterystyczna jest duża odwracalność uwagi. Przyspieszone myślenie objawia się też wielomównością, słowotokiem, przyspieszonym tempem wypowiedzi.

  • Zaburzenia rytmów biologicznych – podobnie jak w depresji zmiany te dotyczą snu i czuwania, w epizodzie manii dochodzi do skrócenia długości snu i wczesnego budzenia się.

Wszystkie te cechy sprawiają, że tworzą się charakterystyczne następstwa. Duża energia, szybkość działania, myślenia doprowadzają do pojawienia się urojeń wielkościowych, które sprawiają, że bezkrytycznie ocenia swoje zdolności i możliwości, nie dostrzega czekających go trudności podczas wykonywania podjętych zadań. Jednak większość takich urojeń i myśli jest przelotna, jedne zamieniane są na nowe, w zależności od sytuacji.

Epizod maniakalny może być bardzo niebezpieczny w swoich skutkach, nie tylko ze względów zdrowotnych i zmian, jakie powoduje, ale przede wszystkim ze względu na ich konsekwencje i zachowania wynikające z tych zaburzeń. Ryzyko podejmowania pochopnych decyzji, często finansowych – odnośnie do kredytów, pożyczek, drogich zakupów, sprzedaży przedmiotów, otwierania jakiejś działalności, hazardu. Powstają w ten sposób ogromne długi, z których chory zdaje sobie sprawę dopiero po tym, jak epizod manii minie. Często są to także decyzje związane z życiem osobistym, pochopne śluby, rozwody, rozwiązłe życie seksualne. Po wyzdrowieniu pacjent czuje wstyd i winę z powodu tego, co działo się w trakcie choroby.

2. Choroba afektywna dwubiegunowa

Mania jest częścią choroby afektywnej dwubiegunowej. Dwubiegunowej – bo występuje tu i depresja i mania. Zaburzenia takie są rozpoznawane u osób, u których są znaczące duże wahania nastroju i objawy charakterystyczne dla depresji i manii. Pojawiają się one cyklicznie, jednak nie ma reguły, kiedy i jaki zespół się pojawi. Na przykład ktoś, kto przebył depresję, powróci do zdrowia i przez wiele miesięcy, lat będzie zdrowy. Dopiero po długim czasie może zdarzyć się kolejny epizod choroby, i może to być zarówno depresja, jak i mania, ponieważ nie występują one naprzemiennie. U niektórych osób nawroty te są nieregularne, u innych mogą być związane z porami roku lub konkretnymi wydarzeniami życiowymi. Nie można przewidzieć, czy w ogóle i kiedy nastąpi kolejny nawrót i jaki on będzie miał charakter.

Tak jak w depresji, tak i w manii przyczyny choroby związane są z substancjami, które pełnią funkcję przekaźników w układzie nerwowym, z ich nieprawidłową ilością lub proporcją. Także jeśli w rodzinie ktoś cierpiał na choroby afektywne, może to wiązać się z większym ryzykiem zachorowania i odziedziczoną podatnością na nie. Choć oczywiście nie oznacza to pewności, że ktoś na pewno zachoruje. Czynnikiem wyzwalającym chorobę lub jej kolejny epizod mogą być sytuacje stresowe. Ważne jest, by w przypadku osób, które wiedzą już, że chorują na chorobę afektywną dwubiegunową, zwracać uwagę na takie zdarzenia i starać się nie narażać siebie na nadmierny stres psychiczny.

3. Wahania nastroju w depresji maniakalnej

Mogłoby się wydawać, że takie wahania nastroju miewa każdy z nas, a mimo to tylko u części stwierdza się zaburzenia afektywne. Wynika to z kilku ich cech. Przede wszystkim jest to nasilenie objawów, które w przypadku choroby jest znaczne, maksymalne, bardziej skrajne. W przypadku choroby afektywnej epizody te trwają też długo, może to być kilka miesięcy, a nawet dłużej niż rok. Kolejna różnica to skutki życiowe, które zarówno w depresji, jak i w manii mogą być znaczne i bardzo niebezpieczne, o czym już wspomnieliśmy wcześniej.

4. Leczenie manii

W leczeniu zaburzeń maniakalnych stosowane są tzw. leki przeciwpsychotyczne. Są to przede wszystkim nowoczesne leki, które także stabilizują nastrój i zapobiegają nawrotom choroby. Poza tym znoszą napięcie psychiczne, lęk, poprawiają sen. Trzeba pamiętać i wiedzieć, że leki te nie uzależniają, nie zmieniają osobowości, jak często brzmią popularne o nich opinie. Działają one na objawy choroby. Wszystkie leki trzeba przyjmować regularnie, także po minięciu objawów, ponieważ ich rolą jest też zapobieganie kolejnym nawrotom. A przyczyną niepowodzenia leczenia jest często przede wszystkim nieprzyjmowanie leków wg zaleceń lekarza lub ich zbyt szybkie odstawienie.

Dodatkowym wsparciem w leczeniu jest psychoterapia.

5. Nawroty depresji maniakalnej

Nawrót depresji i manii rozpoczyna się stopniowo. To daje szansę na to, by szybko dostrzec w sobie lub bliskiej osobie takie zmiany i zapobiec rozwinięciu się pełnego epizodu.

Jak może rozpocząć się epizod maniakalny? To może być uczucie, że: szybciej się myśli: „zaczyna mnie roznosić”, „wiele chciałbym zrobić naraz”, „za dużo mówię do zbyt wielu osób naraz”, „zbyt łatwo nawiązuję kontakty”, „jestem drażliwy”, „kłócę się często”, „mam wielkie plany”, „czuję w sobie dużo energii”, „mniej śpię”, „mniej jem”, „chętniej sięgam po alkohol” itp.

To ważne, by chronić osobę chorą przed skutkami epizodu maniakalnego, gdy ona sama nie jest w stanie ocenić swoich czynów i podjętych decyzji. Wiedząc i dostrzegając w sobie zmiany świadczące o rozpoczynającym się epizodzie choroby afektywnej, warto rozmawiać z bliskimi i lekarzem, którzy pomogą uchronić przed takimi skutkami choroby.

Bibliografia

  • Pużyński S. Depresje i zaburzenia afektywne, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2009, ISBN 978-83-200-3828-6
  • Jaracz J., Rybakowski J., Leksykon manii i depresji, Termedia, Poznań 2010, ISBN 978-83-62138-30-2
  • Rybakowski J. Oblicza choroby maniakalno-depresyjnej, Termedia, Poznań 2009, ISBN 978-83-89825-28-5
  • Habrat-Pragłowska E., Koszewska I., O depresji, o manii, o nawracających zaburzeniach nastroju, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003, ISBN 83-200-2796-9
Lekarz Anna Zielińska,
Komentarze (15)
~gosc
~gosc

Jak czytałem ten artykuł to zdawało mi się jakby ktoś o mnie książkę pisał.

Odpowiedz
~Piotrek1985
~Piotrek1985

A co ile w chorobie dwubiegunowej najszybciej zamieniają się zaburzenia z jednych na drugie ?

Odpowiedz
~gosc
~gosc


Dlaczego człowiek jest tak podekscytowany błahostkami?
Czy ma to związek z hormonami?
Czy związane jest to również z odczuwaniem strachu i wyobrażaniem sobie dziwnych rzeczy?

Odpowiedz
~gosc
~gosc

Może podzieliłbyś się z członkiem rodziny chorego, jak z nim rozmawiać? Nie mam już argumentów.

Odpowiedz
~Imię
~Imię

Objawy depresji,to skutek przeżywania dzieciństwa,wiele błędów wychowawczych.W tym czasie nikt nie zwracał uwagi na zachowania,nie pomagał,a wręcz dostarczał nowych "strzałów'. Niedocenianie,brak akceptacji,wyszydzanie. Teraz już wiem, co było powodem i znam moje zachowania. Po roku doszłam do siebie ,odrzuciłam leki,było to 37 lat temu. To prawda,że jak alkoholik,nikt z tych co przeszedł,tą chorobę nie wróci w pełni do siebie.Ja starałam się pracować nad sobą,miałam cel-moje dzieci,zostałam sama z trójką.Wielkich sukcesów nie uzyskałam,ale są zawsze przy mnie i mnie kochają,zawsze mówią,że był to najlepszy dom.One pozakładały rodziny,a ja stale bałam się,żeby nie powtórzyło się ,chroniłam jak mogłam,pomagałam i e efekcie nabawiłam się maniactwa,bowiem ciągle drżę o dorosłe dzieci,wnuki.Doprowadziłam się do braku snu,zaczęłam brać L*****,od prawie 10 lat-dawka 1 g,czasami w ciągu nocy 2 g.Chcę zapanować nad swoimi lękami,ale one są mocniejsze odemnie,wiem,że powinnam pójść do psychiatry ale ciągle nie mam czasu-wymówka.Czy te lęki to skutek uboczny brania L*****?

Odpowiedz
zapytaj lekarza

za darmo

  • Odpowiedź w 24 godziny
  • Bez żadnych opłat
  • Lekarze, psychologowie, dietetycy

lekarzy jest teraz online

0/500

Rodzaje depresji - najnowsze pytania

Dyskusje na forum

Artykuły Rodzaje depresji
Rodzaje depresji

Depresja reaktywna

Depresja reaktywna niekiedy określana jest jako depresja egzogenna i należy do rodzajów zaburzeń afektywnych. Ten rodzaj depresji powstaje w związku z pojawieniem się w życiu trudnego, traumatycznego przeżycia i to odróżnia depresję egzogenną od innych...

Rodzaje depresji

Wiosenne przesilenie

Wiosenne przesilenie to zmiany, które zachodzą w naszym środowisku, jak na przykład: gwałtowny wzrost temperatury otoczenia, wydłużenie dnia, wzrost nasłonecznienia, zmiana czasu, częste zmiany pogody, wzrost stężenia alergizujących pyłków. Nasz organizm...

Rodzaje depresji

Fibromialgia a depresja

Fibromialgia jest odrobinę tajemniczą chorobą. Do końca nie ma pewności, czy jest to choroba reumatologiczna czy psychiczna i neurologiczna, a może z pogranicza wszystkich tych specjalizacji. Nie jest też pewne, czy jest formą depresji, czy raczej...

Rodzaje depresji

Dystymia - objawy, przyczyny, leczenie

Dystymia to stan chronicznego smutku, podczas którego występują objawy depresji pojawiające się na przestrzeni co najmniej dwóch lat. U osoby cierpiącej na dystymię objawy depresji są łagodniejsze i bardziej rozłożone w czasie niż w przypadku ostrej...

Rodzaje depresji

Depresja atypowa

Depresja atypowa jest jednym z najbardziej powszechnych typów depresji. Jest atypowa, ponieważ wiele jej objawów jest odwrotnych do objawów wielkiej depresji. Na przykład osoby cierpiące na ten typ depresji są w stanie zmierzyć się ze światem zewnętrznym...

Skutki alkoholizmu

Alkoholizm a depresja

Alkoholizm a depresja

Alkohol jest używką, która powoduje bardzo wiele uszkodzeń i zniszczeń w organizmie człowieka. Powoduje silne uzależnienie, przez co trudno jest zerwać z nałogowym piciem. Degraduj

Depresja u młodzieży

Dojrzewanie a depresja

Młodzi ludzie borykają się z wieloma trudnościami. Ich organizm przechodzi zmiany, mające na celu przystosowanie go do dorosłego życia. Etap ten jest ciężki zarówno dla ciała, jak

Bulimia

Bulimia a depresja

Nadmierne objadanie się nie jest rzadkością: około 24% białych kobiet przyznaje, że kiedyś im się to zdarzyło. Według badań wśród studentek, aż 30% przyznaje, że objada się przynaj

Przyczyny depresji

Depresja na emigracji

Kiedy musimy zmienić dotychczasowy sposób bycia lub myślenia, często popadamy w depresję, która nam towarzyszy, dopóki nie uporamy się z kryzysem i nie wyjdziemy z niego ożywieni n

Depresja a choroby przewlekłe

Nowotwory a depresja

Należy podkreślić, że obecność depresji, podobnie jak innych chorób psychicznych nie chroni niestety przed rozwojem chorób somatycznych. Wręcz przeciwnie, istnieją przekonujące dow

lekarzy jest teraz online

Zapytaj lekarza
zapytaj lekarza

za darmo

  • Odpowiedź w 24 godziny
  • Bez żadnych opłat
  • Lekarze, psychologowie, dietetycy

lekarzy jest teraz online

0/500