Pokaż kategorie abcZdrowie.pl
Pokaż kategorie

Depresja maniakalna

1. Objawy manii

Jednak ich charakter jest zupełnie inny. To co charakterystyczne dla manii to:

  • Zaburzenia nastroju – nastrój maniakalny – charakteryzują się stałym wzmożeniem samopoczucia (stanem zadowolenia, radością), połączonym z beztroską, skłonnością do żartów, nieadekwatnymi reakcjami na przykre wydarzenia. W nasilonych zaburzeniach na pierwszy plan wychodzą drażliwość, gniewliwy nastrój (dysforia), które mogą być fundamentem relacji chorego z bliskimi.

  • Aktywność ruchowa wzmożona – chory ma poczucie ogromnej energii, braku zmęczenia, można powiedzieć, że „wszędzie jest go pełno”. Czasem może zaostrzyć się to do gwałtownego, bezładnego podniecenia ruchowego.

  • Przyspieszone myślenie – choć wydaje się to zaletą, to jednak przyspieszone myślenie upośledza u tych chorych jego precyzję, pojawiają się gonitwa myśli, porozrywane wątki myślowe. Charakterystyczna jest duża odwracalność uwagi. Przyspieszone myślenie objawia się też wielomównością, słowotokiem, przyspieszonym tempem wypowiedzi.

  • Zaburzenia rytmów biologicznych – podobnie jak w depresji zmiany te dotyczą snu i czuwania, w epizodzie manii dochodzi do skrócenia długości snu i wczesnego budzenia się.

Wszystkie te cechy sprawiają, że tworzą się charakterystyczne następstwa. Duża energia, szybkość działania, myślenia doprowadzają do pojawienia się urojeń wielkościowych, które sprawiają, że bezkrytycznie ocenia swoje zdolności i możliwości, nie dostrzega czekających go trudności podczas wykonywania podjętych zadań. Jednak większość takich urojeń i myśli jest przelotna, jedne zamieniane są na nowe, w zależności od sytuacji.

Epizod maniakalny może być bardzo niebezpieczny w swoich skutkach, nie tylko ze względów zdrowotnych i zmian, jakie powoduje, ale przede wszystkim ze względu na ich konsekwencje i zachowania wynikające z tych zaburzeń. Ryzyko podejmowania pochopnych decyzji, często finansowych – odnośnie do kredytów, pożyczek, drogich zakupów, sprzedaży przedmiotów, otwierania jakiejś działalności, hazardu. Powstają w ten sposób ogromne długi, z których chory zdaje sobie sprawę dopiero po tym, jak epizod manii minie. Często są to także decyzje związane z życiem osobistym, pochopne śluby, rozwody, rozwiązłe życie seksualne. Po wyzdrowieniu pacjent czuje wstyd i winę z powodu tego, co działo się w trakcie choroby.

2. Choroba afektywna dwubiegunowa

Mania jest częścią choroby afektywnej dwubiegunowej. Dwubiegunowej – bo występuje tu i depresja i mania. Zaburzenia takie są rozpoznawane u osób, u których są znaczące duże wahania nastroju i objawy charakterystyczne dla depresji i manii. Pojawiają się one cyklicznie, jednak nie ma reguły, kiedy i jaki zespół się pojawi. Na przykład ktoś, kto przebył depresję, powróci do zdrowia i przez wiele miesięcy, lat będzie zdrowy. Dopiero po długim czasie może zdarzyć się kolejny epizod choroby, i może to być zarówno depresja, jak i mania, ponieważ nie występują one naprzemiennie. U niektórych osób nawroty te są nieregularne, u innych mogą być związane z porami roku lub konkretnymi wydarzeniami życiowymi. Nie można przewidzieć, czy w ogóle i kiedy nastąpi kolejny nawrót i jaki on będzie miał charakter.

Tak jak w depresji, tak i w manii przyczyny choroby związane są z substancjami, które pełnią funkcję przekaźników w układzie nerwowym, z ich nieprawidłową ilością lub proporcją. Także jeśli w rodzinie ktoś cierpiał na choroby afektywne, może to wiązać się z większym ryzykiem zachorowania i odziedziczoną podatnością na nie. Choć oczywiście nie oznacza to pewności, że ktoś na pewno zachoruje. Czynnikiem wyzwalającym chorobę lub jej kolejny epizod mogą być sytuacje stresowe. Ważne jest, by w przypadku osób, które wiedzą już, że chorują na chorobę afektywną dwubiegunową, zwracać uwagę na takie zdarzenia i starać się nie narażać siebie na nadmierny stres psychiczny.

3. Wahania nastroju w depresji maniakalnej

Mogłoby się wydawać, że takie wahania nastroju miewa każdy z nas, a mimo to tylko u części stwierdza się zaburzenia afektywne. Wynika to z kilku ich cech. Przede wszystkim jest to nasilenie objawów, które w przypadku choroby jest znaczne, maksymalne, bardziej skrajne. W przypadku choroby afektywnej epizody te trwają też długo, może to być kilka miesięcy, a nawet dłużej niż rok. Kolejna różnica to skutki życiowe, które zarówno w depresji, jak i w manii mogą być znaczne i bardzo niebezpieczne, o czym już wspomnieliśmy wcześniej.

4. Leczenie manii

W leczeniu zaburzeń maniakalnych stosowane są tzw. leki przeciwpsychotyczne. Są to przede wszystkim nowoczesne leki, które także stabilizują nastrój i zapobiegają nawrotom choroby. Poza tym znoszą napięcie psychiczne, lęk, poprawiają sen. Trzeba pamiętać i wiedzieć, że leki te nie uzależniają, nie zmieniają osobowości, jak często brzmią popularne o nich opinie. Działają one na objawy choroby. Wszystkie leki trzeba przyjmować regularnie, także po minięciu objawów, ponieważ ich rolą jest też zapobieganie kolejnym nawrotom. A przyczyną niepowodzenia leczenia jest często przede wszystkim nieprzyjmowanie leków wg zaleceń lekarza lub ich zbyt szybkie odstawienie.

Dodatkowym wsparciem w leczeniu jest psychoterapia.

5. Nawroty depresji maniakalnej

Nawrót depresji i manii rozpoczyna się stopniowo. To daje szansę na to, by szybko dostrzec w sobie lub bliskiej osobie takie zmiany i zapobiec rozwinięciu się pełnego epizodu.

Jak może rozpocząć się epizod maniakalny? To może być uczucie, że: szybciej się myśli: „zaczyna mnie roznosić”, „wiele chciałbym zrobić naraz”, „za dużo mówię do zbyt wielu osób naraz”, „zbyt łatwo nawiązuję kontakty”, „jestem drażliwy”, „kłócę się często”, „mam wielkie plany”, „czuję w sobie dużo energii”, „mniej śpię”, „mniej jem”, „chętniej sięgam po alkohol” itp.

To ważne, by chronić osobę chorą przed skutkami epizodu maniakalnego, gdy ona sama nie jest w stanie ocenić swoich czynów i podjętych decyzji. Wiedząc i dostrzegając w sobie zmiany świadczące o rozpoczynającym się epizodzie choroby afektywnej, warto rozmawiać z bliskimi i lekarzem, którzy pomogą uchronić przed takimi skutkami choroby.

Bibliografia

  • Pużyński S. Depresje i zaburzenia afektywne, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2009, ISBN 978-83-200-3828-6
  • Jaracz J., Rybakowski J., Leksykon manii i depresji, Termedia, Poznań 2010, ISBN 978-83-62138-30-2
  • Rybakowski J. Oblicza choroby maniakalno-depresyjnej, Termedia, Poznań 2009, ISBN 978-83-89825-28-5
  • Habrat-Pragłowska E., Koszewska I., O depresji, o manii, o nawracających zaburzeniach nastroju, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003, ISBN 83-200-2796-9
Lekarz Anna Zielińska,
Komentarze (15)
~gosc
~gosc

Jak czytałem ten artykuł to zdawało mi się jakby ktoś o mnie książkę pisał.

Odpowiedz
~Piotrek1985
~Piotrek1985

A co ile w chorobie dwubiegunowej najszybciej zamieniają się zaburzenia z jednych na drugie ?

Odpowiedz
~gosc
~gosc


Dlaczego człowiek jest tak podekscytowany błahostkami?
Czy ma to związek z hormonami?
Czy związane jest to również z odczuwaniem strachu i wyobrażaniem sobie dziwnych rzeczy?

Odpowiedz
~gosc
~gosc

Może podzieliłbyś się z członkiem rodziny chorego, jak z nim rozmawiać? Nie mam już argumentów.

Odpowiedz
~Imię
~Imię

Objawy depresji,to skutek przeżywania dzieciństwa,wiele błędów wychowawczych.W tym czasie nikt nie zwracał uwagi na zachowania,nie pomagał,a wręcz dostarczał nowych "strzałów'. Niedocenianie,brak akceptacji,wyszydzanie. Teraz już wiem, co było powodem i znam moje zachowania. Po roku doszłam do siebie ,odrzuciłam leki,było to 37 lat temu. To prawda,że jak alkoholik,nikt z tych co przeszedł,tą chorobę nie wróci w pełni do siebie.Ja starałam się pracować nad sobą,miałam cel-moje dzieci,zostałam sama z trójką.Wielkich sukcesów nie uzyskałam,ale są zawsze przy mnie i mnie kochają,zawsze mówią,że był to najlepszy dom.One pozakładały rodziny,a ja stale bałam się,żeby nie powtórzyło się ,chroniłam jak mogłam,pomagałam i e efekcie nabawiłam się maniactwa,bowiem ciągle drżę o dorosłe dzieci,wnuki.Doprowadziłam się do braku snu,zaczęłam brać L*****,od prawie 10 lat-dawka 1 g,czasami w ciągu nocy 2 g.Chcę zapanować nad swoimi lękami,ale one są mocniejsze odemnie,wiem,że powinnam pójść do psychiatry ale ciągle nie mam czasu-wymówka.Czy te lęki to skutek uboczny brania L*****?

Odpowiedz
zapytaj lekarza

za darmo

  • Odpowiedź w 24 godziny
  • Bez żadnych opłat
  • Lekarze, psychologowie, dietetycy

lekarzy jest teraz online

0/500

Rodzaje depresji - najnowsze pytania

Dyskusje na forum

Artykuły Rodzaje depresji
Rodzaje depresji

Depresja reaktywna

Depresja reaktywna niekiedy określana jest jako depresja egzogenna i należy do rodzajów zaburzeń afektywnych. Ten rodzaj depresji powstaje w związku z pojawieniem się w życiu trudnego, traumatycznego przeżycia i to odróżnia depresję egzogenną od innych...

Rodzaje depresji

Wiosenne przesilenie

Wiosenne przesilenie to zmiany, które zachodzą w naszym środowisku, jak na przykład: gwałtowny wzrost temperatury otoczenia, wydłużenie dnia, wzrost nasłonecznienia, zmiana czasu, częste zmiany pogody, wzrost stężenia alergizujących pyłków. Nasz organizm...

Rodzaje depresji

Dystymia - objawy, przyczyny, leczenie

Dystymia to stan chronicznego smutku, podczas którego występują objawy depresji pojawiające się na przestrzeni co najmniej dwóch lat. U osoby cierpiącej na dystymię objawy depresji są łagodniejsze i bardziej rozłożone w czasie niż w przypadku ostrej...

Rodzaje depresji

Depresja atypowa

Depresja atypowa jest jednym z najbardziej powszechnych typów depresji. Jest atypowa, ponieważ wiele jej objawów jest odwrotnych do objawów wielkiej depresji. Na przykład osoby cierpiące na ten typ depresji są w stanie zmierzyć się ze światem zewnętrznym...

Rodzaje depresji

Fibromialgia a depresja

Fibromialgia jest odrobinę tajemniczą chorobą. Do końca nie ma pewności, czy jest to choroba reumatologiczna czy psychiczna i neurologiczna, a może z pogranicza wszystkich tych specjalizacji. Nie jest też pewne, czy jest formą depresji, czy raczej...

Skutki alkoholizmu

Alkoholizm a depresja

Alkoholizm a depresja

Alkohol jest używką, która powoduje bardzo wiele uszkodzeń i zniszczeń w organizmie człowieka. Powoduje silne uzależnienie, przez co trudno jest zerwać z nałogowym piciem. Degraduj

Depresja u młodzieży

Dojrzewanie a depresja

Młodzi ludzie borykają się z wieloma trudnościami. Ich organizm przechodzi zmiany, mające na celu przystosowanie go do dorosłego życia. Etap ten jest ciężki zarówno dla ciała, jak

Bulimia

Bulimia a depresja

Nadmierne objadanie się nie jest rzadkością: około 24% białych kobiet przyznaje, że kiedyś im się to zdarzyło. Według badań wśród studentek, aż 30% przyznaje, że objada się przynaj

Przyczyny depresji

Depresja na emigracji

Kiedy musimy zmienić dotychczasowy sposób bycia lub myślenia, często popadamy w depresję, która nam towarzyszy, dopóki nie uporamy się z kryzysem i nie wyjdziemy z niego ożywieni n

Depresja a choroby przewlekłe

Nowotwory a depresja

Należy podkreślić, że obecność depresji, podobnie jak innych chorób psychicznych nie chroni niestety przed rozwojem chorób somatycznych. Wręcz przeciwnie, istnieją przekonujące dow