Depresja maniakalna

1. Objawy manii

Jednak ich charakter jest zupełnie inny. To co charakterystyczne dla manii to:

  • Zaburzenia nastroju – nastrój maniakalny – charakteryzują się stałym wzmożeniem samopoczucia (stanem zadowolenia, radością), połączonym z beztroską, skłonnością do żartów, nieadekwatnymi reakcjami na przykre wydarzenia. W nasilonych zaburzeniach na pierwszy plan wychodzą drażliwość, gniewliwy nastrój (dysforia), które mogą być fundamentem relacji chorego z bliskimi.

  • Aktywność ruchowa wzmożona – chory ma poczucie ogromnej energii, braku zmęczenia, można powiedzieć, że „wszędzie jest go pełno”. Czasem może zaostrzyć się to do gwałtownego, bezładnego podniecenia ruchowego.

  • Przyspieszone myślenie – choć wydaje się to zaletą, to jednak przyspieszone myślenie upośledza u tych chorych jego precyzję, pojawiają się gonitwa myśli, porozrywane wątki myślowe. Charakterystyczna jest duża odwracalność uwagi. Przyspieszone myślenie objawia się też wielomównością, słowotokiem, przyspieszonym tempem wypowiedzi.

  • Zaburzenia rytmów biologicznych – podobnie jak w depresji zmiany te dotyczą snu i czuwania, w epizodzie manii dochodzi do skrócenia długości snu i wczesnego budzenia się.

Wszystkie te cechy sprawiają, że tworzą się charakterystyczne następstwa. Duża energia, szybkość działania, myślenia doprowadzają do pojawienia się urojeń wielkościowych, które sprawiają, że bezkrytycznie ocenia swoje zdolności i możliwości, nie dostrzega czekających go trudności podczas wykonywania podjętych zadań. Jednak większość takich urojeń i myśli jest przelotna, jedne zamieniane są na nowe, w zależności od sytuacji.

Epizod maniakalny może być bardzo niebezpieczny w swoich skutkach, nie tylko ze względów zdrowotnych i zmian, jakie powoduje, ale przede wszystkim ze względu na ich konsekwencje i zachowania wynikające z tych zaburzeń. Ryzyko podejmowania pochopnych decyzji, często finansowych – odnośnie do kredytów, pożyczek, drogich zakupów, sprzedaży przedmiotów, otwierania jakiejś działalności, hazardu. Powstają w ten sposób ogromne długi, z których chory zdaje sobie sprawę dopiero po tym, jak epizod manii minie. Często są to także decyzje związane z życiem osobistym, pochopne śluby, rozwody, rozwiązłe życie seksualne. Po wyzdrowieniu pacjent czuje wstyd i winę z powodu tego, co działo się w trakcie choroby.

2. Choroba afektywna dwubiegunowa

Mania jest częścią choroby afektywnej dwubiegunowej. Dwubiegunowej – bo występuje tu i depresja i mania. Zaburzenia takie są rozpoznawane u osób, u których są znaczące duże wahania nastroju i objawy charakterystyczne dla depresji i manii. Pojawiają się one cyklicznie, jednak nie ma reguły, kiedy i jaki zespół się pojawi. Na przykład ktoś, kto przebył depresję, powróci do zdrowia i przez wiele miesięcy, lat będzie zdrowy. Dopiero po długim czasie może zdarzyć się kolejny epizod choroby, i może to być zarówno depresja, jak i mania, ponieważ nie występują one naprzemiennie. U niektórych osób nawroty te są nieregularne, u innych mogą być związane z porami roku lub konkretnymi wydarzeniami życiowymi. Nie można przewidzieć, czy w ogóle i kiedy nastąpi kolejny nawrót i jaki on będzie miał charakter.

Tak jak w depresji, tak i w manii przyczyny choroby związane są z substancjami, które pełnią funkcję przekaźników w układzie nerwowym, z ich nieprawidłową ilością lub proporcją. Także jeśli w rodzinie ktoś cierpiał na choroby afektywne, może to wiązać się z większym ryzykiem zachorowania i odziedziczoną podatnością na nie. Choć oczywiście nie oznacza to pewności, że ktoś na pewno zachoruje. Czynnikiem wyzwalającym chorobę lub jej kolejny epizod mogą być sytuacje stresowe. Ważne jest, by w przypadku osób, które wiedzą już, że chorują na chorobę afektywną dwubiegunową, zwracać uwagę na takie zdarzenia i starać się nie narażać siebie na nadmierny stres psychiczny.

3. Wahania nastroju w depresji maniakalnej

Mogłoby się wydawać, że takie wahania nastroju miewa każdy z nas, a mimo to tylko u części stwierdza się zaburzenia afektywne. Wynika to z kilku ich cech. Przede wszystkim jest to nasilenie objawów, które w przypadku choroby jest znaczne, maksymalne, bardziej skrajne. W przypadku choroby afektywnej epizody te trwają też długo, może to być kilka miesięcy, a nawet dłużej niż rok. Kolejna różnica to skutki życiowe, które zarówno w depresji, jak i w manii mogą być znaczne i bardzo niebezpieczne, o czym już wspomnieliśmy wcześniej.

4. Leczenie manii

W leczeniu zaburzeń maniakalnych stosowane są tzw. leki przeciwpsychotyczne. Są to przede wszystkim nowoczesne leki, które także stabilizują nastrój i zapobiegają nawrotom choroby. Poza tym znoszą napięcie psychiczne, lęk, poprawiają sen. Trzeba pamiętać i wiedzieć, że leki te nie uzależniają, nie zmieniają osobowości, jak często brzmią popularne o nich opinie. Działają one na objawy choroby. Wszystkie leki trzeba przyjmować regularnie, także po minięciu objawów, ponieważ ich rolą jest też zapobieganie kolejnym nawrotom. A przyczyną niepowodzenia leczenia jest często przede wszystkim nieprzyjmowanie leków wg zaleceń lekarza lub ich zbyt szybkie odstawienie.

Dodatkowym wsparciem w leczeniu jest psychoterapia.

5. Nawroty depresji maniakalnej

Nawrót depresji i manii rozpoczyna się stopniowo. To daje szansę na to, by szybko dostrzec w sobie lub bliskiej osobie takie zmiany i zapobiec rozwinięciu się pełnego epizodu.

Jak może rozpocząć się epizod maniakalny? To może być uczucie, że: szybciej się myśli: „zaczyna mnie roznosić”, „wiele chciałbym zrobić naraz”, „za dużo mówię do zbyt wielu osób naraz”, „zbyt łatwo nawiązuję kontakty”, „jestem drażliwy”, „kłócę się często”, „mam wielkie plany”, „czuję w sobie dużo energii”, „mniej śpię”, „mniej jem”, „chętniej sięgam po alkohol” itp.

To ważne, by chronić osobę chorą przed skutkami epizodu maniakalnego, gdy ona sama nie jest w stanie ocenić swoich czynów i podjętych decyzji. Wiedząc i dostrzegając w sobie zmiany świadczące o rozpoczynającym się epizodzie choroby afektywnej, warto rozmawiać z bliskimi i lekarzem, którzy pomogą uchronić przed takimi skutkami choroby.

Bibliografia

  • Pużyński S. Depresje i zaburzenia afektywne, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2009, ISBN 978-83-200-3828-6
  • Jaracz J., Rybakowski J., Leksykon manii i depresji, Termedia, Poznań 2010, ISBN 978-83-62138-30-2
  • Rybakowski J. Oblicza choroby maniakalno-depresyjnej, Termedia, Poznań 2009, ISBN 978-83-89825-28-5
  • Habrat-Pragłowska E., Koszewska I., O depresji, o manii, o nawracających zaburzeniach nastroju, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003, ISBN 83-200-2796-9
Porozmawiaj o tym na Forum Zdrowie »
Lubię to!
1

Komentarze (15)

Wyloguj
~gosc
~gosc

Jak czytałem ten artykuł to zdawało mi się jakby ktoś o mnie książkę pisał.

Odpowiedz
~Piotrek1985
~Piotrek1985

A co ile w chorobie dwubiegunowej najszybciej zamieniają się zaburzenia z jednych na drugie ?

Odpowiedz
~gosc
~gosc


Dlaczego człowiek jest tak podekscytowany błahostkami?
Czy ma to związek z hormonami?
Czy związane jest to również z odczuwaniem strachu i wyobrażaniem sobie dziwnych rzeczy?

Odpowiedz
~gosc
~gosc

Może podzieliłbyś się z członkiem rodziny chorego, jak z nim rozmawiać? Nie mam już argumentów.

Odpowiedz
~Imię
~Imię

Objawy depresji,to skutek przeżywania dzieciństwa,wiele błędów wychowawczych.W tym czasie nikt nie zwracał uwagi na zachowania,nie pomagał,a wręcz dostarczał nowych "strzałów'. Niedocenianie,brak akceptacji,wyszydzanie. Teraz już wiem, co było powodem i znam moje zachowania. Po roku doszłam do siebie ,odrzuciłam leki,było to 37 lat temu. To prawda,że jak alkoholik,nikt z tych co przeszedł,tą chorobę nie wróci w pełni do siebie.Ja starałam się pracować nad sobą,miałam cel-moje dzieci,zostałam sama z trójką.Wielkich sukcesów nie uzyskałam,ale są zawsze przy mnie i mnie kochają,zawsze mówią,że był to najlepszy dom.One pozakładały rodziny,a ja stale bałam się,żeby nie powtórzyło się ,chroniłam jak mogłam,pomagałam i e efekcie nabawiłam się maniactwa,bowiem ciągle drżę o dorosłe dzieci,wnuki.Doprowadziłam się do braku snu,zaczęłam brać L*****,od prawie 10 lat-dawka 1 g,czasami w ciągu nocy 2 g.Chcę zapanować nad swoimi lękami,ale one są mocniejsze odemnie,wiem,że powinnam pójść do psychiatry ale ciągle nie mam czasu-wymówka.Czy te lęki to skutek uboczny brania L*****?

Odpowiedz
~joannajj
~joannajj

zaczynam obawiac sie, iz cierpie na chorobe dwubiegunowa.. wychowuje corke, niemal sama, gdyz maz dlugo pracuje, kiedy wraca wcale mi nie pomaga, jestem wlasciwie zdana na siebie, problemy ze zwiazkiem spowodowaly u mnie jakies paranoje, leki, wyolbrzymianie sytuacji, napady agresji/placzu. kompletnie sobie ze soba nie radze, maz wcale mi nie pomaga, wrecz przyczynia sie do moich nastrojow, zreszta mam coraz wieksze wrazenie, ze milosci to juz nie ma, jest tylko jakas irracjonalna fikcja. mieszkam za granica, boje sie iz moga odebrac mi dziecko, kiedy na jaw wyjdzie iz mam chorobe psychiczna, co powinnam robic?

Odpowiedz
~Monika K.
~Monika K.

Szczerze mówiąc to tutaj raczej żadne przekonywanie nie pomoże. Przynajmniej nie pomagało w moim przypadku. W krytycznym momencie najważniejsze było tylko to, jak wyprawić się na tamten świat.
Teraz dopiero widzę , ile mogłam stracić.Najważniejsze jest to, żeby osoba chora czuła wsparcie od najbliższych i to, że nie jest sama... Żadne argumenty raczej nie będą w stanie przemówić do takiej osoby.

Odpowiedz
~Agonic
~Agonic

Eeeeeee ja tam mam już to za sobą..., a co ja mam teraz to nie mam pojęcia...

Odpowiedz
~kręcioła
~kręcioła

Ja przed 30-stką leżałam w łóżku i zdecydowałam się poczekać tak w bezruchu aż umrę, teraz przed 40-stką roznosi mnie, ciągle musi się coś dziać i tylko strach że minęła cała godzina a nic się nie wydarzyło nowego mnie smuci, a trzecia rzecz to nie wiem czy czułam i czuję to naprawdę czy to kolejny fałsz i fantazja (jakby życie było na niby) - czy to dwubiegunowość, siła gwiazd (bliźnięta), czy aktorstwo?

Odpowiedz

Porady ekspertów

Depresja czy dystymia?

Witam. Mój ciężki stan psychiczny ciągnie się odkąd pamiętam, jestem typowym typem depresyjnym:...

lek. Agnieszka Jamroży Porady udziela lek. Agnieszka Jamroży psychiatra, absolwentka Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu.
Czy depresja maniakalna jest chorobą uleczalną?

12 lat temu zdiagnozowano u mnie depresję maniakalną. Przez 8 lat zażywałam leki pod kontrolą...

mgr Magdalena Boniuk Porady udziela mgr Magdalena Boniuk seksuolog, psycholog, terapeuta młodzieży, dorosłych i rodzin.
pokaż 5 następnych
+ Załóż wątek

Dyskusje na forum

Artykuły Rodzaje depresji

Depresja
Neurologia Depresja

Depresja to nie tylko obniżenie nastroju, smutek i pesymizm. Depresja jest poważnym zaburzeniem nastroju, które może prowadzić do myśli i prób samobójczych. Na czym polega specyfika depresji?

Depresja a seksOdtwórz wideo
Depresja i mania Depresja a seks

Depresja to zaburzenie psychiczne, które wpływa negatywnie na życie seksualne. Przyjmowanie...

Stres a depresjaOdtwórz wideo
Depresja i mania Stres a depresja

Stres wpływa negatywnie na życie człowieka. Czasami działa motywująco, pozwala zrealizować...

Depresja Depresja a praca

Praca może być źródłem szczęścia, zadowolenia i satysfakcji, ale także może przyczyniać się do stresu, wypalenia zawodowego, a nawet do zaburzeń depresyjnych.

Depresja jednobiegunowa
Depresja i mania Depresja jednobiegunowa

Depresja jednobiegunowa objawia się m.in. smutkiem, niską samooceną i lękiem. Przeciwieństwo depresji jednobiegunowej to depresja dwubiegunowa, inaczej zaburzenie maniakalno-depresyjne.

Problemy z seksem Depresja po seksie

Do seksuologów i terapeutów zgłaszają się osoby, które skarżą się na to,...

Depresja endogenna
Depresja i mania Depresja endogenna

Depresję endogenną nazywa się zamiennie depresją ciężką albo depresją dużą. Powstaje ona w wyniku zaburzeń biologicznych. Objawy osiowe to melancholia i utrata radości życia.

Rodzaje depresji Fibromialgia a depresja

Co ma wspólnego fibromialgia z depresją? Jak objawia się fibromialgia? Jak ją leczyć? Czy w walce z fibromialgią mogą pomóc antydepresanty?

Rodzaje depresji Depresja reaktywna

Depresja reaktywna niekiedy określana jest jako depresja egzogenna i należy do rodzajów...

Życie z depresją
Depresja Życie z depresją

Jak radzić sobie z depresją? Czy przejść na rentę chorobową? Jak walczyć z myślami o śmierci? Jak nauczyć się prosić o wsparcie i pomoc?

Depresja Depresja u dzieci

Czym różni się depresja u dzieci od depresji u osób dorosłych? Jak manifestują się problemy dziecka? Jak leczyć dziecięcą depresję?

Depresja Depresja u młodzieży

Dlaczego nastolatki cierpią na depresję? Co przyczynia się do rozwoju depresji u młodzieży? Jak objawia się młodzieńcza depresja i jak ją skutecznie leczyć?

Depresja Depresja a szkoła

Szkoła, obok domu rodzinnego, to główne środowisko, w jakim przebywa dziecko. Szkoła może dostarczać motywacji, energii, wiary w siebie, ale równie dobrze może przyczynić się do rozwoju depresji.

pokaż 10 następnych
Zamknij Załóż konto
Zamknij Logowanie

Nie masz konta? Załóż teraz

Zapomniałem hasło Przypomnij hasło

Zamknij

Wypełnij swoje dane

Ryzyko schorzeń często zależne jest od płci, wieku i wykonywanego zawodu

Wiek determinuje zarówno ryzyko schorzeń, jak i rodzaj leczenia

Dzięki informacji o Twojej lokalizacji i ubezpieczeniu, będziemy mogli zaproponować Ci najlepszych specjalistów i kliniki zajmujące się Twoim problemem

-

Dane kontaktowe potrzebne są nam do powiadomienia Cię o odpowiedziach specjalistów

Akceptuję regulamin zadawania pytań.
Cofnij