Kiedy posłać dziecko do żłobka?

Dziecko w żłobku czy pod opieką mamy? To częsty dylemat rodziców, którzy muszą wracać do pracy, a nie mogą liczyć na pomoc babci lub nie stać ich na zatrudnienie niani. Do niedawna wielu rodzicom żłobek kojarzył się ze łzami ich dziecka, odparzoną dziecięcą pupą czy przewlekłym katarem lub innymi infekcjami. Obecnie te skojarzenia nie znajdują już potwierdzenia w rzeczywistości, a w żłobku maluch ma zapewnioną opiekę osób wykwalifikowanych. Oczywiście, pierwsze dni są z reguły trudne, ponieważ dziecko bardzo przeżywa rozłąkę z rodzicami. Jednak z czasem maluch przyzwyczaja się do instytucjonalnej opieki dziennej i wśród innych dzieci nabywa nowych umiejętności.

Od jakiego wieku do żłobka?

Psychologowie są jednak zdania, że nie warto śpieszyć się z zapisywaniem dziecka do żłobka, nawet jeśli rodzice uważają, że nie ma innego wyjścia. Lepiej poczekać, aż maluch skończy przynajmniej pierwszy rok życia. Do tego czasu dobrze jest poprosić o pomoc babcię czy siostrę. Dlaczego? Dziecko przed pierwszym rokiem życia szczególnie potrzebuje bliskiej osoby, która dobrze rozumie i zaspokaja jego potrzeby. W grupie innych maluchów może czuć się zagubione, a jego potrzeby mogą zostać pominięte. Dlatego wielu rodziców, pomimo polepszenia się warunków panujących w żłobkach, nadal zastanawia się, czy oddać dziecko do żłobka, czy też nie? Specjaliści zalecają, by pod opieką rodzica lub bliskiej dziecku osoby pozostawało ono do trzeciego roku życia. Jeśli jednak żłobek jest jedynym wyjściem, warto  znaleźć w tej sytuacji pozytywne aspekty.

Dziecko w żłobku – to rozwiązanie ma zarówno swoje zalety, jak i wady. Do pozytywnych stron można zaliczyć to, że w grupie rówieśników maluch szybciej uczy się nawiązywać kontakty, przezwyciężać trudności i dzielić się zabawkami. Poprzez naśladowanie innych dzieci nabywa nowych umiejętności, większej pewności siebie, staje się coraz bardziej niezależny i samodzielny. Dziecko w żłobku może jednak przejmować od innych szkrabów negatywne wzorce zachowań. Małe dziecko w żłobku może czuć się opuszczone i zagubione, bo nie ma jednej osoby, która od razu reagowałaby na jego potrzeby. Ponadto dzieci uczęszczające do żłobka częściej chorują, bo w grupie łatwiej o przenoszenie zarazków. Z drugiej strony, taki kontakt z niezbyt sterylnym otoczeniem, może - paradoksalnie - wpłynąć pozytywnie na system obronny organizmu naszego dziecka.

Na co zwrócić uwagę przy wyborze żłobka?

Dobrej placówki do opieki nad dzieckiem warto poszukać z wyprzedzeniem. Należy sprawdzać oferty w Internecie i lokalnej prasie, a potem weryfikować informacje podczas wizyty w danym żłobku.

• Liczy się nie tylko wyposażenie żłobka, ale też stan techniczny budynku, jego usytuowanie, czyli na przykład obecność terenów zielonych obok żłobka albo zbyt bliskie sąsiedztwo ruchliwej ulicy. Pamiętaj, że hałas i zanieczyszczenie spalinami mogą negatywnie wpływać na zdrowie twojego dziecka.
• Sprawdź także odległość żłobka od twojego domu. Pamiętaj, że im większa trasa do pokonania, tym wcześniejsze pobudki poranne i późniejsze powroty ze żłobka.
• Przyjrzyj się także, jaki jest stan czystości w salach, toaletach i na korytarzach.
• Obserwuj opiekunki podczas pracy i rozmawiaj z nimi – czasem gesty i pojedyncze słowa mogą powiedzieć najwięcej.
• Warto też dowiedzieć się, czy dziecko w danej placówce może mieć przy sobie rzeczy kojarzące mu się z domem, a więc własny kubeczek do picia, własny kocyk czy przytulanki.

W dobrych placówkach rodzice mogą na początku uczestniczyć w zajęciach na sali zabaw razem ze swoją pociechą. Warto również przyjrzeć się pracy wychowawców i stosowanym przez nich metodom (najczęściej są to zajęcia muzyczne, ruchowe, a czasem ćwiczenia poprawiające koncentrację).

Zanim podejmiesz decyzję o posłaniu dziecka do żłobka, porozmawiaj z innymi rodzicami. Pamiętaj, że od statusu placówki ważniejsze są metody wychowawcze, opieka lekarska i ogólne warunki. Im mniejsze grupy dzieci, tym bezpieczniej. Im wyższe kwalifikacje personelu, tym bardziej fachowa opieka. A kiedy już wybierzesz żłobek, zacznij przygotowywać malca do codziennych rozstań.

Jak przygotować dziecko do żłobka?

Niezależnie od tego, jak dobra jest opieka w żłobku, pierwsze dni na pewno nie będą dla malucha łatwe. Pójście do żłobka to ogromna zmiana w życiu dziecka. Dostosowanie się do niej może mu zająć kilka, a nawet kilkanaście tygodni. Przecież teraz będą się nim zajmować nowe osoby, których jeszcze nie zna, które są mu obce. No i świat przestanie się kręcić tylko wokół niego – w żłobku jest przecież wiele dzieci. Twój maluch nie będzie jedynym podopiecznym.

Rozstanie i akceptację nowej sytuacji można dziecku ułatwić.

• Spróbuj w domu pobawić się z dzieckiem w rozstania i powroty. W zabawę warto włączyć innych członków rodziny, którzy będą zostawać z dzieckiem, kiedy ty w różnych odstępach czasu będziesz wychodzić, na przykład do innego pokoju i powracać. Wcześniej wprowadź dziecko w tę zabawę, opowiadając mu, co się za chwilę wydarzy. A kiedy będziesz wracać z rozłąki z dzieckiem, zawsze pochwal je za to, że tak grzecznie na ciebie czekało.
•  W opowieściach o żłobku nie ma konieczności zbytniego koloryzowania. Nie  przedstawiaj więc żłobka jako wiecznej krainy szczęśliwości, gdzie zadowolone dzieci beztrosko się bawią. Po prostu staraj się trzymać rzeczywistości. Powiedz dziecku, że będą tam nowi koledzy, panie, które się nim zaopiekują i dużo zabawek, którymi będzie mogło się bawić. Powiedz, że będzie musiało poczekać tam grzecznie na ciebie, podobnie jak w zabawie rozstania i powroty. Istotne jest, aby uprzedzać dziecko, czego może się spodziewać.
• Przy rozstaniu z malcem nie mów mu „zaraz wracam”, jeśli masz zamiar wrócić po dwóch czy pięciu godzinach. Nieprawdziwe komunikaty wzbudzają w dziecku niepokój.
• Nie wymykaj się też, kiedy wydaje ci się, że maluch tego nie zauważy. Zauważy, i to szybciej niż ci się zdaje, dlatego zawsze żegnaj się z dzieckiem, kiedy gdzieś wychodzisz, bo maluch i tak się zorientuje, że zniknęłaś z jego pola widzenia i tym większa będzie jego rozpacz. Następnego dnia rozstanie będzie dla was obojga jeszcze trudniejsze. Przed wyjściem powiedz dziecku, kiedy wrócisz (przed obiadem, po spacerze, po podwieczorku). Przytul dziecko czule, ale nie przedłużaj pożegnania. Bądź stanowcza. Jeśli sprawia ci to duże problemy, to może tata dziecka będzie w tym lepszy? Pamiętaj, że konsekwencja rodziców ułatwia dziecku życie.