Galwanizacja

Galwanizacja to zabieg leczniczy wykorzystujący przepływ prądu stałego, przy użyciu dwóch elektrod. Zabieg może trwać od 5 do 20 minut, zależnie od miejsca, gdzie się go stosuje. Cała terapia zazwyczaj składa się z 10-20 zabiegów. Wysyłany do ciała prąd powoduje zwiększenie przepuszczalności błon w tkankach, co prowadzi do zwiększenia metabolizmu i lepszego odżywienia tkanek.

Co to jest galwanizacja?

Galwanizacja to jeden z zabiegów rehabilitacyjnych, stosowany między innymi przy zaniku mięśni. Zabieg prądem wykonuje się w obrębie tułowia, kończyn, głowy i szyi. Znane jest także zastosowanie galwanizacji w kosmetyce. W gabinetach kosmetycznych także wykorzystuje się elektrody, które stykają się z wilgotną skórą, w wyniku czego następuje przekrwienie, podrażnienie układu nerwowego oraz zaktywizowanie mięśni do pracy, zatem stają się one bardziej napięte i poprawiają wygląd twarzy.

W salonach odnowy biologicznej galwanizacja stosowana jest w celu redukowania zmarszczek i tkanki podskórnej. Dzięki zastosowaniu prądu, który przenika do głębszych warstw skóry, pobudzana jest produkcja kolagenu. Skóra staje się bardziej jędrna, elastyczna, dobrze ukrwiona. Galwanizacja to dobra metoda walki z rozstępami czy skórką pomarańczową na udach, pośladkach i brzuchu. Ten zabieg kosmetyczny nie jest jednak zalecany kobietom w ciąży.

Galwanizacja przyspiesza przemianę materii i usuwanie jej produktów z organizmu, dlatego jest chętnie stosowana przez kobiety odchudzające się. Może być zatem dobrym sposobem wspomagania odchudzania. Dzięki temu, że prowadzi do stymulacji mięśni, pozwala też na utrzymanie ciała w dobrej formie i na redukowanie ryzyka powstania obwisłych fałdów skórnych przy stosowaniu terapii odchudzającej.  

Rodzaje i wykorzystanie galwanizacji

Wyróżnia się dwa rodzaje galwanizacji:

  • galwanizację anodową – działa przeciwbólowo i przeciwzapalnie,
  • galwanizację katodową – zwiększa ukrwienie (rozszerzenie naczyń krwionośnych).

Taki rodzaj leczenia stosuje się w następujących dolegliwościach:

  • zwyrodnienie stawów kończyn i kręgosłupa,
  • nerwobóle,
  • zapalenia w obrębie układu nerwowego,
  • choroby neurologiczne,
  • choroby i zaburzenia układu krążenia obwodowego,
  • zanikanie mięśni, porażenia wiotkie,
  • kontuzje stawów, mięśni, ścięgien.

Przeciwwskazania do galwanizacji, to:

  • ciąża i jej podejrzenie,
  • skaza krwotoczna,
  • podwyższona temperatura ciała,
  • sztuczny rozrusznik serca, wszczepiony w ciało metal,
  • niewydolny układ krążenia,
  • tworzenie się zakrzepów, zatorów,
  • zapalenie żył,
  • choroba nowotworowa,
  • choroby zapalne skóry,
  • słaba kondycja zdrowotna,
  • gruźlica płuc.

Nad przebiegiem tego zabiegu leczniczego czuwa fizjoterapeuta, który powinien poinformować pacjenta, na czym polega galwanizacja i czego powinien się spodziewać. Chory musi zdjąć metalowe części garderoby i odsłonić fragment ciała, do którego zostaną przyłożone elektrody. Zaraz po zabiegu pacjent powinien udać się na odpoczynek na około pół godziny, np. do poczekalni. Takie działanie jest rutynowe i służy sprawdzeniu reakcji pacjenta po zastosowaniu impulsów elektrycznych na ciało.

Słowa kluczowe dla artykułu

Artykuły Zabiegi ultradźwiękami

Zabiegi prądem to m.in. jontoforeza i galwanizacja. Zabiegi kosmetyczne prądem oddziałują bezpośrednio na funkcje życiowe komórki, pobudzając nasz organizm do walki z chorobą.

W zależności od rodzaju schorzenia polegającego na nietrzymaniu moczu i jego stopnia zaawansowania stosuje się różne metody leczenia tego schorzenia. Zazwyczaj w pierwszej kolejności wykorzystuje się leczenie zachowawcze (wysiłkowe nietrzymanie moczu) i farmakologiczne (nietrzymanie z parć naglących). Zatem użycie wybranej z nich zależy od tego, z jakim schorzeniem mamy do czynienia,<br />
<br />
Pierwsza z wymienionych metod ma na celu wzmocnienie mięśni dna miednicy oraz poprawę kinetyki. Dobre efekty można osiągnąć za pomocą ćwiczeń Kegla, które znacznie wzmacniają tę grupę mięśni. Z innych metod stosuje się również biofeedback, wkładki dopochwowe czy stymulację magnetyczną. Popularna jest także elektrostymulacja. Wszystkie one wspomagają mięśnie dna miednicy. Zazwyczaj bywa tak, że do pozbycia się tej wstydliwej dolegliwości wystarcza jedna z metod. Pełni ona rolę wspomagającą w leczeniu farmakologicznym czy chirurgicznym.<br />
<br />
Więcej na temat elektrostymulacji i jej roli w terapii zachowawczej nietrzymania moczu opowie szczegółowo profesor Włodzimierz Baranowski, ginekolog.

Zabiegi ultradźwiękami są doskonałym sposobem na walkę z cellulitem i ujędrnianie ciała. Przebiegające przez warstwy skóry fale ultradźwiękowe stymulują je do produkcji kolagenu i elastyny.

W zależności od rodzaju schorzenia polegającego na nietrzymaniu moczu i jego stopnia zaawansowania stosuje się różne metody leczenie tego schorzenia. Zazwyczaj w pierwszej kolejności wykorzystuje się leczenie zachowawcze (wysiłkowe nietrzymanie moczu) i farmakologiczne (nietrzymanie z parć naglących). Zatem użycie wybranej z nich zależy od tego z jakim schorzeniem mamy do czynienia,<br />
<br />
Pierwsza z wymienionych metod ma na celu wzmocnienie mięśni dna miednicy oraz poprawę kinetyki. Dobre efekty można osiągnąć przy pomocy ćwiczeń Kegla, które znacznie wzmacniają tą grupę mięśni. Z innych metod stosuje się również biofeedback, wkładki dopochwowe czy stymulację magnetyczną. Popularna jest także elektrostymulacja. Wszystkie one wspomagają mięśnie dna miednicy. Zazwyczaj bywa tak, że do pozbycia się tej wstydliwej dolegliwości wystarcza jedna z metod. Pełni ona rolę wspomagającą w leczeniu farmakologicznym czy chirurgicznym.<br />
<br />
Więcej na temat elektrostymulacji i jej roli w terapii zachowawczej nietrzymania moczu opowie szczegółowo profesor Włodzimierz Baranowski, ginekolog.

Jonoforeza to zabieg ultradźwiękami. Ten zabieg kosmetyczny opiera się na wprowadzeniu substancji aktywnych do głębszych warstw skóry, które odbywa się za pomocą prądu stałego - galwanicznego.

Sonoforeza to masaż ultradźwiękami. Jest to zabieg na twarz, który poprawia ukrwienie skóry i pomaga wtłoczyć preparaty kosmetyczne w głębsze warstwy skóry.

Prądy Kotza zostały odkryte przez Rosjanina, Kotza, dlatego stymulacje wg Kotza nazywane są rosyjskimi. Elektrostymulacja służy do odbudowy napięcia mięśniowego powstałego na skutek urazu lub ...

W zależności od rodzaju schorzenia polegającego na nietrzymaniu moczu i jego stopnia zaawansowania stosuje się różne metody leczenia tego schorzenia. Zazwyczaj w pierwszej kolejności wykorzystuje się leczenie zachowawcze (wysiłkowe nietrzymanie moczu) i farmakologiczne (nietrzymanie z parć naglących). Zatem użycie wybranej z nich zależy od tego, z jakim schorzeniem mamy do czynienia,<br />
<br />
Pierwsza z wymienionych metod ma na celu wzmocnienie mięśni dna miednicy oraz poprawę kinetyki. Dobre efekty można osiągnąć za pomocą ćwiczeń Kegla, które znacznie wzmacniają tę grupę mięśni. Z innych metod stosuje się również biofeedback, wkładki dopochwowe czy stymulację magnetyczną. Popularna jest także elektrostymulacja. Wszystkie one wspomagają mięśnie dna miednicy. Zazwyczaj bywa tak, że do pozbycia się tej wstydliwej dolegliwości wystarcza jedna z metod. Pełni ona rolę wspomagającą w leczeniu farmakologicznym czy chirurgicznym.<br />
<br />
Więcej na temat elektrostymulacji i jej roli w terapii zachowawczej nietrzymania moczu opowie szczegółowo profesor Włodzimierz Baranowski, ginekolog.

Interdyn, czyli prądy interferencyjne, to prądy stosowane w zabiegach leczniczych i w rehabilitacji . Zabiegi z użyciem prądu znalazły swoje zastosowanie w terapii wielu chorób, w tym w leczeniu ...

Diadynamik to prądy modulowane małej częstotliwości (50 Hz i 100 Hz), powstałe przez nałożenie na prąd stały prądu sinusoidalnego. Prąd diadynamik ma zastosowanie w zabiegach rehabilitacyjnych . ...

Obecnie dostępne zabiegi lecznicze mają wiele zastosowań. Jedną z uzupełniających metod leczenia jest elektrostymulacja, czyli przezskórna stymulacja elektryczna nerwów przy użyciu tak zwanych ...