Jasnowidzenie

Weryfikacja merytoryczna:

Mgr Kamila Krocz - psycholog społeczny, autorka wielu publikacji dotyczących rozwoju osobistego oraz warsztatów z doradztwa zawodowego i komunikacji...

Jasnowidzenie i zdolność przepowiadania przyszłości od wieków budziły emocje i podziw wśród wielu ludzi. Wzmianki o osobach obdarzonych przez bogów lub naturę przedziwnym „wzrokiem wewnętrznym”, umożliwiającym dostrzeganie wydarzeń w przestrzeni i czasie, można znaleźć już w świętych księgach ludów starożytnych. Jasnowidztwo jest jedną z ciekawszych i bardziej tajemniczych zdolności ludzkiej psychiki. Jasnowidze cieszą się dużą popularnością również w Polsce.

Na czym polega jasnowidztwo?

Jasnowidzenie to zdolność paranormalna, która umożliwia postrzeganie przedmiotów, wydarzeń w czasie i przestrzeni bez udziału zmysłów. Nie jest jednak znany ani jeden wiarygodny eksperyment naukowy, który dowodziłby istnienia tego zjawiska. Powstała jednak metoda badań jasnowidztwa nazywana Remote Viewing.

Zjawiska paranormalne tego typu można podzielić na:

• jasnowidzenie przyszłości – prekognicja,
• jasnowidzenie przeszłości – retrokognicja,
• psychometrie – jasnowidzenie polegające na opisywaniu przedmiotów, miejsc czy osób, zazwyczaj na podstawie jakiegoś przedmiotu.

Rodzaje jasnowidzenia

Wśród odmian jasnowidzenia można wyróżnić:

• kryptoskopię – zdolność odczytywania przysłoniętych przedmiotów i zakrytego pisma,
• psychometrię – widzenie zdarzeń odległych w czasie i przestrzeni, w których uczestniczył jakiś człowiek, poprzez bezpośredni kontakt z przedmiotem tego człowieka,
• teleradiestezję – badanie obiektów radiestezyjnych na odległość, np. cieków, szkodliwych promieniowań, ale też stanów fizycznych ludzi,
• auroskopię – postrzeganie pozazmysłowe, zdolność dostrzegania tzw. aury, na podstawie której można wywnioskować o stanie zdrowia, nastroju, a nawet zbliżającej się śmierci osoby,
• pismo automatyczne – zdolność nieświadomego pisania,
• eksterioryzację – tzw. „out od body experience” – oddzielenie się świadomości od ciała, które daje możliwość przenoszenia się w odległe miejsca.

Dziewiętnastowieczna literatura ezoteryczna wyróżnia następujące typy jasnowidzenia, według używanych organów ciała subtelnego:

• jasnowidzenie astralne,
• jasnowidzenie mentalne,
• jasnowidzenie przyczynowe.

Obserwowane w czasie seansów spirytystycznych, ale też i kontrolowanych doświadczeń naukowych, tego rodzaju przejawy jasnowidztwa były przyjmowane przez uczonych i lekarzy przeważnie z dużym sceptycyzmem. Szczególnie ostre kontrowersje wywoływały próby tworzenia wokół rzeczywistych czy rzekomych dowodów paranormalnego postrzegania teoretycznej otoczki okultystycznej, a często i spirytystycznej.

Jasnowidztwo w Polsce

Jasnowidzenie może odbywać się w przeróżny sposób. Zdarza się, że jasnowidztwo ma charakter wizji podczas snu. Mogą się przyśnić zarówno wydarzenia przyszłe, jak i przeszłe, ważne dla przyszłości świata (takie jak wojna) oraz te dotyczące tylko poszczególnych jednostek. Jasnowidze nie zawsze muszą rozumieć swoje wizje – mogą one stać się dla nich zrozumiałe dopiero po pewnym czasie, podczas kontaktu z kimś, kogo dotyczyły.

Inni jasnowidze muszą spotkać się z konkretnym człowiekiem (niektórzy potrzebują kontaktu cielesnego – muszą więc go dotknąć), by mieć wizję na temat jego przeszłości lub przyszłości. Obrazy takie pojawiają się w głowie jasnowidza bez uprzedzenia, nagle. Nie sposób więc wyobrazić sobie przepowiedzenia komuś przyszłych wydarzeń na zawołanie. Oczywiście, jasnowidze często proszeni są o pomoc. Próbują wtedy zobaczyć to, czego chce się dana osoba dowiedzieć. Nie zawsze jest to jednak wykonalne. Wielu jasnowidzów, szczególnie tych mających wizje dzięki kontaktowi osobistemu bądź dotykowemu, potrafi dostrzec aurę, energię człowieka.

Jasnowidze w Polsce

Najbardziej znani jasnowidze w Polsce to:

• Krzysztof Jackowski – to najsłynniejszy żyjący polski jasnowidz. Zajmuje się jasnowidzeniem od ponad 20 lat. Mieszka w Człuchowie i tam przyjmuje klientów. Jackowski zajmuje się przede wszystkim odnajdywaniem zaginionych ludzi na podstawie ich fotografii i ubrań. Przykłada wówczas na wysokości czoła przedmiot należący do zaginionego i „zasysa energię”. Czeka ma wizję w samotności, w zamkniętym, ciemnym, najlepiej ponurym miejscu. Gdy próbuje rozwikłać zagadkę na czyjś temat, stara się wiedzieć jak najmniej o tej osobie – unika zapoznawania się ze szczegółami śledztwa, kontaktów z rodziną, bo - jak mówi – zaciemnia to jego wizje. Jasnowidz z Człuchowa współpracuje z policją (która oficjalnie niechętnie się do tego przyznaje) – pomógł rozwikłać wiele spraw kryminalnych. Do tej pory zebrał już kilkaset dokumentów potwierdzających jego pomoc organom ścigania. Są to podziękowania, gratulacje z policyjnymi pieczęciami i podpisami komendantów. Jackowski stara się potwierdzać swoją skuteczność i udowadniać, że jego praca nie jest oszustwem i mistyfikacją.
• Czesław Klimuszko – nieżyjący polski jasnowidz. W 1978 roku Klimuszko ze smutkiem przyjął informację o wyborze papieża Jana Pawła I, ponieważ wiedział już wtedy, że za miesiąc papież umrze. Gdy po śmierci Jana Pawła I zapytano ojca Czesława, kto zajmie jego miejsce, rozradowany ogłosił, że Karol Wojtyła. Oprócz przewidywania i czytania ze zdjęć, Klimuszko leczył także ludzi ziołami. Setki ludzi przyjeżdżało do niego po poradę zielarską i zdrowotną. Pozostawił po sobie 150 recept ziołowych na różne dolegliwości.
• Stefan Ossowiecki – to jasnowidz (choć sam wolał określenie duchowidz), który zasłynął na całą Europę i zajmuje w dziejach światowej parapsychologii jedno z czołowych miejsc. Ossowiecki był także obdarzony darem widzenia aury u innych ludzi. Twierdził, że kiedy zobaczy wyłaniającą się u kogoś aurę w kolorze białym, w niedługim czasie człowiek ten umrze.


Umiejętności jasnowidzów przypisuje się niejednokrotnie ich dobrej znajomości psychiki ludzkiej, gromadzeniu informacji i trafnemu wyciąganiu z nich wniosków. Jasnowidzenie może mieć różny charakter – od wizji nocnych po kontakt bezpośredni. Odmianą jasnowidzenia jest jasnosłyszenie, w którym informacje docierają w postaci dźwięku.