Kąpiel kwasowęglowa

Kąpiel kwasowęglowa to jeden z zabiegów hydroterapii, polegający na wykąpaniu się w leczniczej wodzie zawierającej bezwodnik kwasu węglowego, o temperaturze 33-34 st. C. Kąpiel kwasowęglowa zazwyczaj trwa od 10 do 20 minut, a stosuje się ją średnio 2-3 razy na tydzień. Rozpuszczony w wodzie dwutlenek węgla pomaga w leczeniu wielu chorób i dolegliwości, dlatego taka kąpiel często jest stosowana w sanatoriach. Możliwa jest także tzw. „sucha kąpiel”, czyli zabieg leczniczy z wykorzystaniem tej samej substancji, ale bez użycia wody.

Działanie leczniczych kąpieli kwasowęglowych

Średnie stężenie dwutlenku węgla we wdychanym powietrzu wynosi 0,3 proc. Jeśli stężenie dwutlenku węgla wzrasta do nie więcej niż 1,07 proc.,  powietrze wówczas ma właściwości lecznicze. Bardzo duże stężenie jest trujące – jeśli przekracza 9 proc., następuje oszołomienie, powyżej 10 proc. praca serca zwalnia, źrenice rozszerzają się, skóra sinieje. Aby kąpiel uznać za leczniczą, sztuczne nasycenie wody CO2 nie może być niższe niż 750 mg/l.

Dwutlenek węgla zawarty w wodzie rozszerza naczynia krwionośne i obniża ciśnienie tętnicze. Pojemność wyrzutowa serca wzrasta, natomiast częstotliwość pracy serca spada. Chory po kąpieli jest zrelaksowany, ma lepszy nastrój, jest spokojniejszy, czasami nawet senny. Poza tym stężenie glukozy spada, poziom cholesterolu we krwi maleje, płuca są lepiej wentylowane. Po takiej leczniczej kąpieli pacjent nie powinien wycierać się, lecz udać na odpoczynek. Ten leczniczy zabieg na ciało nie powinien być łączony z innymi kąpielami leczniczymi. Można zastosować także suche kąpiele kwasowęglowe, jednak ich działanie jest mniej intensywne.

Wskazania i przeciwwskazania do kąpieli kwasowęglowych

Lecznicze kąpiele kwasowęglowe są szczególnie korzystne dla osób z cukrzycą. Zabieg zwiększa ukrwienie kończyn dolnych, zapobiega stopie cukrzycowej dzięki pobudzeniu krążenia krwi, obniża poziom cukru we krwi, a także wspomaga regenerację i ukrwienie skóry oraz tkanek w kończynach, które jest zaburzone w cukrzycy. Inne wskazania do kąpieli kwasowęglowych to:

• łagodne nadciśnienie,
• zbyt niskie ciśnienie,
• zmiany zwyrodnieniowe,
• zaburzenia układu krążenia,
• niektóre choroby serca,
• choroby naczyń obwodowych,
• nerwica,
• choroby reumatyczne,
• otyłość.

Przeciwwskazania do kąpieli kwasowęglowych:

• niewydolność oddechowa,
• miażdżyca naczyń wieńcowych serca,
• niewydolność układu krążenia,
• ciężka anemia,
• choroby krzepliwości krwi.

Lecznicze kąpiele z wykorzystaniem dwutlenku węgla, w odróżnieniu od innych zabiegów hydroterapii, mogą być stosowane u osób z rozrusznikami serca, wadami serca oraz po zabiegach kardiologicznych. Dużą zaletą kąpieli kwasowęglowych jest to, że mają także wersję „suchą”. Jest ona szczególnie zalecana osobom mającym problemy z poruszaniem się, dla których rozbieranie się, kładzenie się w wannie i wychodzenie z niej mogłyby być trudne. Dzięki urządzeniom do kąpieli suchej wystarczy się położyć na specjalnym łóżku, zawierającym kapsułę zamykającą pacjenta od pasa w dół.