Kriokomora

Metoda krioterapii może być stosowana jako zabieg na ciało oczyszczający skórę. Terapia zimnem jest zaliczana do grupy zabiegów upiększających ciało, które pomagają zredukować niezdrowy wygląd skóry i zapobiec cellulitowi. Kriokomora odtruwa organizm oraz pomaga powrócić do swojej normalnej równowagi metabolicznej. Ponadto stymuluje mikrokrążenie i sprawia, że skóra staje się bardziej promienna, ma zdrowszy i piękniejszy wygląd. Na skutek krioterapii dochodzi do wydalenia nadmiaru płynu. W czasie zabiegu w kriokomorze następuje także stopniowe usuwanie cellulitu, dlatego zabieg staje się coraz popularniejszy.

Lodowata sauna

Kriokomora to niewielka drewniana kabina przypominająca saunę. Wchodzi się do niej w stroju kąpielowym, czapce, rękawiczkach i grubych skarpetach. Na twarz nakładana jest maseczka, a na stopy drewniane chodaki. W środku należy oddychać powoli i płytko. Powinno się też spokojnie maszerować, lekko stukając butami. Zabronione jest dotykanie oszronionych ścian, ponieważ grozi to uszkodzeniem skóry. 120 stopni poniżej zera doskonale wpływa na ciało i ducha. Taki zabieg jest polecany szczególnie osobom otyłym, z chorobami układu ruchu, schorzeniami neurologicznymi i infekcjami dróg oddechowych.

Kriokomora pobudza układ immunologiczny, jest więc wskazana dla osób z nawracającymi infekcjami i obniżoną odpornością. 15-20 zabiegów rewitalizuje cały organizm i poprawia wszystkie jego funkcje. W niskiej temperaturze szybciej wydzielają się hormony szczęścia – endorfiny, dlatego tę terapię zaleca się pacjentom z nerwicą i ludziom przemęczonym. Panie korzystające z kriokomory odczuwają łagodniejsze dolegliwości związane z klimakterium, u mężczyzn wzrasta poziom testosteronu. Organizm po zabiegu jest oczyszczony i zregenerowany, skóra bardziej napięta, zmniejsza się też cellulit.

Krioterapię zaleca się przy zapaleniach stawów, zmianach reumatologicznych, stanach pourazowych, bólach kręgosłupa. Krioterapia miejscowa przyspiesza rehabilitację. Zimnem leczy się ból i schorzenia neurologiczne, nawet stwardnienie rozsiane. Krioterapia jest wskazana w leczeniu żylaków i innych problemów związanych z naczyniami krwionośnymi. W wyniku terapii zimnem normuje się ciśnienie krwi (najpierw spada, potem rośnie, a ostatecznie stabilizuje się). Niska temperatura i wysiłek pobudzają wydzielanie hormonów. To eliksir młodości, który jest również skuteczny w przemęczeniu i stanach obniżonego nastroju.

Zalety i rodzaje krioterapii

Oto kilka korzyści płynących z krioterapii:

• jędrna skóra,

• działanie przeciwzapalne,
• 
odtruwanie,

• odchudzanie,

• nawilżenie skóry,

• stymulacja metabolizmu,

• lepsze krążenie,
• 
poprawa wyglądu mięśni i skóry,
• poprawa odporności.

Czego można się spodziewać w trakcie sesji? 
Krioterapia to nie zawsze są przyjemne doświadczenia, najprawdopodobniej będziesz odczuwać niebywały chłód w trakcie sesji. W zależności od tolerancji na zimno, krioterapia może być bardziej bądź mniej nieprzyjemnym doświadczeniem. Jednakże daje ona rewelacyjne wyniki, dlatego też warto się przemęczyć.

Wyróżnia się krioterapię ogólną i miejscową. Krioterapia ogólna polega na krótkotrwałym (do 3 minut) poddaniu całego ciała działaniu niskich temperatur. Sięgają one od -160° do -100°C. Krioterapia ogólna nie niszczy tkanek i ma za zadanie dostarczenie organizmowi stresu fizjologicznego. Natomiast krioterapia miejscowa polega na użyciu aplikatora bardzo niskiej temperatury do miejsca chorobowo zmienionego. Na skutek zabiegu dochodzi do zniszczenia tkanki. W ten sposób można leczyć zmiany skórne złośliwe i łagodne, zmiany w obrębie jamy brzusznej oraz zmiany powstałe na błonach śluzowych.

Techniki krioterapii

Istnieją trzy podstawowe techniki wykonywania krioterapii. Najprostsza technika zazwyczaj zarezerwowana jest dla brodawek i innych łagodnych rozrostów skórnych. Zabieg odbywa się w temperaturze -196°C i jest wykonywany przy użyciu ciekłego azotu. Celem jest zatrzymanie wzrostu skóry. Druga technika krioterapii (natrysk) to zabieg, w którym zamrażanie może trwać od 5 do 20 sekund, w zależności od wielkości zmiany. W trzeciej opcji, ciekły azot lub inna substancja kriogeniczna cyrkuluje przez sondę i doprowadza do powstania bardzo niskiej temperatury. Sonda jest następnie stosowana do bezpośredniego kontaktu ze zmianami skórnymi, aby je zatrzymać. Czas zamrożenia może trwać dwa do trzech razy dłużej niż z techniką natrysku.

Przygotowanie do zabiegu i zagrożenia krioterapii

Rozległe przygotowanie przed krioterapią nie jest wymagane. Obszar leczony powinien być czysty i suchy. Pacjenci powinni wiedzieć, że mogą doświadczyć bólu w czasie zamrażania, ale w znieczuleniu miejscowym zwykle nie jest on odczuwany. Lekarz może chcieć zmniejszyć rozmiar niektórych wzrostów, takich jak brodawki. Krioterapia stanowi niewielkie ryzyko i jest dobrze tolerowana przez osoby starsze i innych pacjentów, którzy nie są dobrymi kandydatami do zabiegów chirurgicznych.

Przy zastosowaniu krioterapii, podobnie jak w innych zabiegach chirurgicznych istnieje pewne ryzyko blizn, infekcji, uszkodzenia skóry i tkanek leżących u ich podstaw. Zagrożenia te są na ogół minimalne w rękach doświadczonych specjalistów krioterapii. To samo tyczy się działań kosmetycznych, mających na celu poprawienie estetyki wyglądu naszej skóry. Pamiętajmy jednak, aby w przeprowadzaniu tego zabiegu polegać na doświadczonych fachowcach. NFZ zapłaci za ciebie, jeśli cierpisz na dolegliwości kwalifikujące do zabiegów. Specjalista (ortopeda, reumatolog, neurolog lub laryngolog) powinien wydać skierowanie na 10 zabiegów. Za każde dodatkowe zapłacisz około 25 zł.

Jak wygląda komora kriogeniczna?

Komora kriogeniczna jest przeznaczona do przeprowadzania wieloosobowych zabiegów krioterapii ogólnoustrojowej. Terapia zimnem przypomina pobyt w saunie, odpręża i dodaje energii. Kriokomora to zespół dwóch chłodzących pomieszczeń – komory wstępnej i komory zasadniczej. Temperatura jest regulowana w zakresie od -40 do -60 stopni Celsjusza w komorze wstępnej i od -100 do -160 stopni Celsjusza w komorze zasadniczej. Czas przebywania pacjentów w obu kriokomorach jest regulowany przez obsługującego i wynosi do 3 minut dla każdej komory.

Komora kriogeniczna to drewniana kabina, w której pacjent przebywa w kostiumie kąpielowym, grubych skarpetach, rękawiczkach i czapce. Strój do kriokomory i maseczka na twarz są niezmiernie ważne, aby spokojnie oddychać podczas terapii. Nie wolno mieć przy sobie biżuterii ani żadnych metalowych elementów. W czasie pobytu w kriokomorze należy poruszać się w miejscu, nie dotykając ścian. Leczenie zimnem kończy się w momencie usłyszenia sygnału dźwiękowego.

Komora kriogeniczna powinna znajdować się w pomieszczeniu nie mniejszym niż 5,0 x 4,0 x 2,8 m – dla komory 2-3 osobowej oraz 5,5 x 4,5 x 2,8 m – dla komory 4-5 osobowej. Zaleca się, by komora kriogeniczna była umieszczana w oddzielnym pomieszczeniu, bez możliwości nieograniczonego dostępu „osób trzecich”. W bezpośrednim sąsiedztwie komory nie powinny znajdować się baseny, urządzenia do hydromasażu ani inne pomieszczenia z dużą wilgotnością powietrza. Kriokomory powinny znajdować się w pomieszczeniu z dobrze działającą wentylacją mechaniczną.

Przeciwwskazania do krioterapii

Niska temperatura może mieć negatywny wpływ na organizm w przypadku:

• stanów po zawale,
• zaburzeń rytmu serca,
• przebytych zatorów,
• niewydolności krążenia,
• chorób nowotworowych,
• uszkodzeń skóry,
• choroby nerek i pęcherza,
• stanów gorączkowych,
• zaburzeń czucia,
• nadczynności i niedoczynności tarczycy,
• schorzeń dróg oddechowych.

Zabiegi w kriokomorze oczyszczają organizm z toksyn i poprawiają wszystkie jego funkcje. U mężczyzn wzrasta wydzielanie testosteronu, a u kobiet dolegliwości związane z menopauzą są łagodniejsze. Po serii zabiegów organizm jest oczyszczony i zregenerowany, skóra gładsza, bardziej napięta. Zmniejsza się cellulit, a w połączeniu z właściwą dietą krioterapia może też wspomagać odchudzanie.