Kroki walca wiedeńskiego

Weryfikacja merytoryczna:

Mgr Anna Bocheńska - fizjoterapeuta, specjalista z zakresu terapii przeciwobrzękowej, trener masażu klasycznego i relaksacyjnego.

Kroki walca wiedeńskiego nie są zbyt skomplikowane, ale by były wykonywane z gracją i delikatnością, wymagają wielu ćwiczeń. Walc wiedeński, obok walca angielskiego, uważany jest za jeden z najbardziej eleganckich tańców standardowych. Tańczony jest od XIV wieku. Nie miał jednak łatwych początków. Znany był zwłaszcza w Austrii, na salony wszedł z końcem XVIII stulecia. Nazwa „wiedeński” wzięła się stąd, że największa popularność tańca zbiegła się z kongresem wiedeńskim, ze względu na dużą liczbę balów zwanym też „kongresem tańczącym”.

Charakter walca wiedeńskiego

Początkowo walc wiedeński uważano za taniec niemoralny, a publiczne obejmowanie się w tańcu nazywano skandalem. Sugerowano nawet, że ciągłe wirowanie może powodować groźne choroby, a nawet prowadzić do śmierci. Od drugiej połowy XIX wieku walc wiedeński był jednak najchętniej wykonywanym tańcem podczas balów prawie całej Europy. Szczególne znaczenie dla rozwoju walca miała muzyka tworzona przez tak znamienitych kompozytorów, jak choćby Johann Strauss czy Piotr Czajkowski.

Walc wiedeński ma charakter bardzo liryczny i romantyczny. Jak wszystkie tańce standardowe, wymaga dużej przestrzeni i powinien być wykonywany na obszernym parkiecie. Walc wiedeński nazywany jest tańcem wirowym. Jego główną cechą jest rotacyjny ruch obrotowy w kierunku przeciwnym do wskazówek zegara. Ruch ten powinien być zdecydowany, ale płynny, pozbawiony podskoków. Akcja unoszeń i opadań w tańcu powinna być delikatna. Podczas tańca partner ze swoją partnerką ustawiają się naprzeciwko siebie w postawie naturalnie wyprostowanej. Biodra tancerzy mają być blisko siebie, ponieważ walc jest tańczony w tzw. kontakcie. Twarze lekko zwrócone w lewo, głowy uniesione. Prawa dłoń tancerza znajduje się w okolicach lewej łopatki tancerki, natomiast połączone ręce partnerów mają być uniesione na wysokości głowy tancerki. Walca wiedeńskiego tańczy się, wirując dookoła sali w prawo i w lewo. Kroki taneczne w przód stawiane są od pięty, kroki do tyłu – od palców, a kroki boczne stawiane są na całej podeszwie stopy. Po wykonaniu kroku należy przenieść ciężar ciała na ostatnio postawioną nogę. Tempo walca wiedeńskiego to około sześćdziesięciu taktów na minutę. Natomiast takt liczony jest na ¾. Trzy uderzenia w takcie odpowiadają trzem równym czasowo krokom.

Podstawowe kroki walca wiedeńskiego

Obrót w prawo (Natural Turn)

Stawiając kroki, partnerzy obracają się równomiernie w prawo.

Krok boczny (Side Step)

Alternatywnie dostawianie nogi można wykonywać z przeniesieniem ciężaru ciała na ostatnio dodaną nogę.

Obrót w lewo (Reverse Turn)

Partnerzy, stawiając kroki, obracają się równomiernie w lewo.

PN – prawa noga
LN – lewa noga

Walc wiedeński ma tylko pięć figur: obrót w prawo, obrót w lewo, krok zmienny, fleckerl w prawo i fleckerl w lewo. Kroki do walca nie są skomplikowane, ale wymagają ćwiczeń i wprawy. Walc wiedeński jest tańcem pięknym i romantycznym. Symbolizuje harmonię i grację. Walc na pierwszy taniec weselny jest chętnie wybierany przez młode pary. Przy dużym samozaparciu można się go nauczyć nawet samodzielnie w domu.