Lęki nocne u dzieci
Przyczyny i objawy lęków nocnych u dzieci
Szacuje się, że około 1-6% dzieci doświadcza nocnych lęków. To zaburzenie snu dotyka zarówno chłopców, jak i dziewczynek, bez względu na rasę. Problemy ze snem zazwyczaj rozwiązują się samoistnie podczas okresu dojrzewania. Jakie są przyczyny lęków nocnych? Najczęściej za ich pojawienie się odpowiedzialne są stresujące wydarzenia w życiu dziecka. Przyczyną może być również gorączka, niewyspanie oraz przyjmowanie leków wpływających na centralny układ nerwowy.Najbardziej charakterystycznym objawem nocnych lęków jest intensywny płacz i strach we śnie oraz trudności z obudzeniem dziecka. Jednak możliwe są również inne symptomy, takie jak przyspieszony rytm bicia serca oraz szybszy oddech, a także pocenie się podczas epizodu lękowego. Inaczej niż w przypadku koszmarów sennych, dzieci zwykle nie potrafią przypomnieć sobie swojego snu, a następnego dnia nie pamiętają w ogóle o epizodzie lękowym.
Jak wygląda typowy epizod lęku nocnego? Wszystko zaczyna się około 90 minut po zaśnięciu. Dziecko siada na łóżku i zaczyna krzyczeć. Wydaje się świadome, ale jednocześnie nieco zagubione, zdezorientowane i niezdolne do reagowania na jakiekolwiek bodźce. Jednak mimo iż maluch sprawia wrażenie obudzonego, nie zauważa obecności rodziców i zwykle nie odzywa się. Niekiedy dziecko jest pobudzone i nie jest w stanie leżeć spokojnie, nie reaguje też na próby uspokojenia podejmowane przez rodziców. Większość epizodów trwa 1-2 minuty, ale zanim dziecko uspokoi się i położy z powrotem do łóżka, może minąć nawet pół godziny.
Kiedy szukać pomocy specjalisty od zaburzeń snu?
U połowy dzieci zaburzenia snu są na tyle poważne, że konieczna jest pomoc specjalisty. Jak poznać, że lęki nocne stały się groźne? U maluchów, które nie ukończyły jeszcze 3,5 roku życia, powodem do zmartwień powinny być lęki nocne występujące więcej niż raz w tygodniu. U starszych dzieci sygnałem alarmowym są epizody lękowe pojawiające się częściej niż 1-2 razy w miesiącu. Jeśli twoje dziecko doświadcza lęków nocnych, będąc u lekarza koniecznie zadaj mu następujące pytania: „Czy istnieje konkretna przyczyna lęków nocnych u mojego dziecka?” oraz „Czy moje dziecko wyrośnie z tych lęków?”. Zwykle po przeanalizowaniu historii dolegliwości u dziecka i zbadaniu go, lekarz jest w stanie zdiagnozować lęki nocne. Jeśli podejrzewa dodatkowe zaburzenia, może zlecić badania, które pomagają wykryć między innymi padaczkę. Zazwyczaj nie przeprowadza się tomografii komputerowej ani obrazowania metodą rezonansu magnetycznego.Aby pomóc dziecku uporać się z lękami nocnymi, rodzice powinni zastosować się do kilku wytycznych. Przede wszystkim należy zapewnić maluchowi poczucie bezpieczeństwa, zarówno fizycznego, jak i psychicznego. W pokoju dziecka nie powinny znaleźć się przedmioty, którymi mogłoby się zranić podczas epizodu lękowego. Ważna jest także higiena snu. Należy usunąć wszelkie potencjalne źródła zaburzeń snu. Dziecko powinno codziennie kłaść się do łóżka o tej samej porze i wstawać o tej samej godzinie. W skrajnych przypadkach lekarze przepisują maluchom leki, ale jest to traktowane jako ostateczność.
Lęki nocne zdarzają się wielu dzieciom i w większości przypadków ustępują samoistnie wraz z rozpoczęciem dojrzewania płciowego. Jeśli jednak epizody lękowe są bardzo dotkliwe i częste, warto wybrać się do lekarza. Może się bowiem okazać, że za lękami stoją poważne zaburzenia.
Artykuły Drugi rok życia dziecka
Drugi rok życia dziecka to początek okresu poniemowlęcego. W tym czasie następuje dalszy intensywny rozwój psychomotoryczny szkraba, chociaż rozwój fizyczny nie jest już tak dynamiczny, jak w ...

Dyscyplina jest niezwykle ważna w procesie wychowania. System kar i nagród jest bowiem niezbędny, by dziecko zachowywało się zgodnie z oczekiwaniami rodziców. Jak zaprowadzić dyscyplinę w domu?

Nie jest łatwo nauczyć dziecko dzielenia się z innymi, ale warto się pomęczyć. Umiejętność dzielenia się jest bowiem kluczowa dla jego rozwoju społecznego. Zacznij więc naukę dzielenia się już dziś!

Problemy z zachowaniem dzieci w wieku szkolnym są częste. Przyczyny wybryków bywają różne. Aby pomóc "trudnemu" dziecku, konieczna jest analiza jego zachowania i kilka zmian w metodach wychowania.

Dzieci w wieku 1-3 lat to wulkany energii, które potrzebują poczucia bezpieczeństwa i jasno określonych zasad. Niestety nie każdy rodzic o tym pamięta. Jakich błędów należy unikać, mając małe dziecko?

Wielu rodziców zastanawia się, jak nauczyć dziecko szacunku. Wbrew pozorom, nie jest to takie trudne, ale nauka szacunku wymaga od rodziców dużego zaangażowania. Jak wpoić dzieciom szacunek do innych?

Chcesz, żeby twoje dziecko lepiej i zdrowiej się odżywiało? Zwróć większą uwagę na to, co ogląda w telewizji. Bohaterowie kreskówek często podkopują twój autorytet w tym względzie.

Świadome rodzicielstwo wymaga ustalenia i trzymania się zasad. Jeśli dziecko czuje, że może rządzić rodzicami, jego świat staje na głowie, a brak poczucia bezpieczeństwa odbija się na jego rozwoju.

Samodyscyplina to coraz rzadsza umiejętność w dzisiejszym świecie. Specjaliści przekonują jednak, że warto uczyć dzieci od małego samokontroli i odpowiedzialności za swoje czyny. Jak to zrobić?

Wydawanie poleceń dzieciom ma ogromne znaczenie w procesie wychowania. Aby maluch posłuchał się rodziców, polecenie powinno być sformułowane we właściwy sposób. Jak skutecznie rozkazywać dziecku?

Wielu rodziców zastanawia się, jak zachęcić dziecko do aktywności fizycznej. W tym celu pomocne jest uprawianie sportów przez rodziców oraz wspólne gry i zabawy z dzieckiem.

Badania wykazały, że siedzący tryb życia i oglądanie telewizji powodują zwężenie tętnic w oczach nawet u dzieci. W rezultacie ryzyko chorób sercowo-naczyniowych może znacznie wzrosnąć.

Badania wykazały, że gry komputerowe, które ćwiczą pamięć roboczą mogą pomóc dzieciom w rozwijaniu myślenia abstrakcyjnego oraz w kształceniu umiejętności radzenia sobie w trudnych sytuacjach.

Gotowanie z dzieckiem może być świetną zabawą. Wspólne gotowanie uczy dzieci, jak radzić sobie w kuchni i pełni funkcję wychowawczą. Pichcenie z dzieckiem nie jest trudne, ale wymaga cierpliwości.

Rozwój dziecka w 23. miesiącu życia jest już na wysokim poziomie. Maluch zaczyna dostrzegać poza najbliższymi także innych ludzi. Potrafi okazywać sympatię lub niechęć.
Dziecko 22-miesięczne już całkiem dobrze sobie radzi z prostymi zadaniami sprawnościowymi i potrafi samodzielnie się przemieszczać. To dobry etap w rozwoju dziecka na naukę samodzielnej higieny.
Każdy wie jak ważna dla zdrowia i dobrego samopoczucia całej rodziny jest aktywność fizyczna. Regularne ćwiczenia obniżają ryzyko chorób serca , pomagają w utrzymywaniu prawidłowej wagi, sprzyjają ...

Dziecko 21 miesięcy zaczyna być coraz bardziej ruchliwe, nabiera sprawności fizycznej, umie komunikować swoje potrzeby, ma własne zdanie na każdy temat. Codziennie uczy się nowych słów.
Dziecko w wieku 19 miesięcy jest bardzo ruchliwe i wszystkim naokoło chce udowodnić, jakie jest samodzielne i niezależne. Ruchliwość i ciekawość świata świadczą o prawidłowym rozwoju dziecka.
Dziecko dwuletnie potrafi już samodzielnie chodzić, artykułować kilkadziesiąt słów, wyrażać swoje potrzeby i samodzielnie jeść. Wykonuje czynności zabawowe, które imitują zachowania dorosłych i ...
Dla wszystkich rodziców najważniejszy jest prawidłowy rozwój dziecka . Okres 20 miesięcy życia to czas, w którym maluch wiele się nauczył, jednak jeszcze wiele nauki przed nim. Rodzice lubią ...
Dziecko 18-miesięczne jest coraz bardziej ruchliwe i ciekawe świata. Porusza się coraz sprawnej i może odkrywać nowe, nieznane dla niego miejsca. Choć jeszcze niewiele mówi, stara się budować ...
Dziecko w wieku 17 miesięcy potrafi być urocze i kochane, ale jednocześnie uczy się, że jest odrębną osobą. W celu zaznaczenia swojej indywidualności bywa nieznośnie uparte i daje się rodzicom we ...
16-miesięczne dziecko jest coraz bardziej samodzielne i ciekawe świata. Rozwój dziecka w tym czasie jest dynamiczny: dziecko chodzi, a często nawet już biega, bada swoje otoczenie z wielką ...
Dziecko, które ma 15 miesięcy, jest silnie związane z mamą. To wpływa na jego rozwój intelektualny, fizyczny i społeczny. Dziecko poznaje świat, choć jednocześnie chce czuć się bezpieczne, a to ...
Każdy etap rozwoju dziecka zaznacza się odmiennymi zachowaniami i potrzebami z jego strony. W tym okresie twoje maleństwo potrafi coraz sprawniej się poruszać, choć ciągle zdarzają mu się upadki i ...
13-miesięczne dziecko zdmuchnęło już pierwszą świeczkę na urodzinowym torcie i weszło w kolejny etap rozwoju. Zakończył się właśnie okres niemowlęctwa i twój maluch jest coraz bardziej ciekawy ...



