MCH

MCH (ang. mean corpuscular hemoglobin/mean cell hemoglobin) jest to średnia masa hemoglobiny w erytrocycie. Wskaźnik MCH określa się wykonując morfologię krwi obwodowej, czyli podczas podstawowego diagnostycznego badania krwi. MCH nie jest zależne od wieku i płci, w porównaniu ze wskaźnikiem MCV. Podwyższony poziom MCH lub niska średnia masa hemoglobiny związane są z wieloma współistniejącymi chorobami. Głównie występują, odpowiednio, gdy pojawia się niedokrwistość nadbarwliwa lub niedokrwistość niedobarwliwa. Wpływ ma na to także niedobór żelaza w organizmie, a także zmiany w strukturze hemoglobiny.

Badanie czynnika MCH

Średnia masa hemoglobiny w krwince czerwonej (MCH) wykonywana jest podczas całkowitego badania morfologicznego krwi. Badanie cech morfologicznych krwi stanowi podstawę oceny stanu zdrowia "osób zdrowych", jak również tych, które zgłaszają określone dolegliwości. Przez długi czas badanie krwi opierało się na oglądaniu pod mikroskopem kształtu, rozmiaru i cech zewnętrznych poszczególnych krwinek. Obecnie morfologia wykonywana jest automatycznie.

Badanie krwi zawsze wykonuje się na czczo, po uprzednim powstrzymaniu się od jedzenia przez co najmniej 8 godzin. Próbkę krwi pobiera się z żyły łokciowej. Wskaźnik MCH we krwi nie będzie miarodajny, jeśli badanie zostanie przeprowadzone w okresie ciąży oraz w trakcie miesiączkowania, kiedy to zmianie ulegają parametry krwi. Kilka dni przed badaniem należy także odstawić przyjmowane leki oraz prawidłowo się odżywiać, np. zbyt duża ilość spożywanej wątróbki i pokarmów zawierających żelazo może wpłynąć na zafałszowanie wyników badania. 

Normy MCH

Średnia masa hemoglobiny może być wyliczana ze zmierzonej wartości hemoglobiny i zmierzonej liczby krwinek czerwonych. Jednostkami stosowanymi do określania czynnika, jakim jest wskaźnik MCH są pg (pikogram) i fmol (femtomol). 
Wartość referencyjna MCH wynosi 27 - 33 pg.
Gdy wartość MCH wynosi 34 pg wskazuje to już na podwyższony poziom.

Podwyższone MCH świadczy o następujących chorobach:

• niedokrwistości nadbarwliwej megaloblastycznej (niedokrwistość makrocytarna wynikająca z nieprawidłowej syntezy DNA, niedoboru witaminy B12 lub kwasu foliowego);
• marskości wątroby.

Obniżona wartość MCH, tzw. mikrocytoza
MCH obniżone występuje w przypadku:

• zaburzeń wodno-elektrolitowych, głównie przewodnienia hipotonicznego;
• niedokrwistości niedobarwliwej z niedoboru żelaza (niedokrwistość niedobarwliwa to typ niedokrwistości charakteryzujący się tym, że niedobór hemoglobiny jest stosunkowo większy niż krwinek czerwonych);
• niedokrwistości w przebiegu choroby nowotworowej;
• niedokrwistości w przewlekłych stanach chorobowych;
• w wyniku utraty dużej ilości krwi.

Hemoglobinopatie, tj. zmiany w strukturze hemoglobiny znacząco wpływają także na średnią masę hemoglobiny. Niedobór żelaza powoduje niedokrwistość niedobarwliwą ze względu na to, iż pierwiastek ten wchodzi w skład hemoglobiny i bierze udział w przenoszeniu tlenu przez krwinki czerwone.

Badanie MCH jest ważnym wskaźnikiem krwi. Jego zmiany mogą wskazywać na poważne stany patologiczne. Przy zdiagnozowaniu podczas morfologii krwi obniżonej lub zawyżonej wartości MCH nie wolno tego lekceważyć, lecz bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem.