Nacięcie ropnia

Weryfikacja merytoryczna:

Lek. Tomasz Makos - lekarz, autor wielu publikacji dla lekarzy i pacjentów z zakresu gastroenterologii i onkologii klinicznej.

Rodzaje ropni

Wyróżniamy:

• ropień skóry, najczęściej w delikatnych miejscach (pod pachami, w okolicach krocza);
• ropień zęba;
• ropień wątrobowy;
• ropień mózgu;
• ropień płuc.

Leczenie ropni

Jeśli ropień jest mniejszy niż 5 mm, leczy się go ciepłymi, wilgotnymi okładami. W pozostałych przypadkach głównym sposobem leczenia jest nacięcie. Ropa składa sie ze zniszczonej przez białe krwinki tkanki oraz bakterii. Leczenie ropnia antybiotykami jest zazwyczaj nieskuteczne, gdyż lekom trudno jest przedostać się do wnętrza ropnia. Poza tym środowisko wewnątrz ropnia utrudnia działanie leków. Nacięcie ropnia przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym. Jeśli ropień powstał wewnątrz organizmu stosuje się znieczulenie ogólne. Po nacięciu lekarz usuwa zmienioną tkankę i oczyszcza ranę.

Przeciwwskazania do zabiegu

Przeciwwskazania do nacięcia ropnia to:

• duża powierzchnia ropnia – wtedy wymaga to poważniejszej operacji;
• głęboki ropień w delikatnych okolicach – wtedy prawdopodobnie będzie potrzebne znieczulenie ogólne;
• ropnie na dłoniach i podeszwach stóp.

Najczęściej spotykane ropnie

Ropień płuc

Ropień płuc stanowi ograniczone zapalenie tkanki płucnej i stanowi poważne zagrożenie ze względu na możliwość tworzenia przerzutów do mózgu. Ropień płuc może także przekształcić się w zgorzel płuc. Ropnie płuc najczęściej lokalizują się w zmianach pozapalnych, w jamach powstałych w wyniku procesu nowotworowego. Ropnie można uwidocznić w badaniu radiologicznym klatki piersiowej. Objawami ropnia płuc są kaszel, odkrztuszanie dużej ilości ropnej wydzieliny, dreszcze, charakterystyczne dla chorób płuc objawy osłuchowe. Objawy ropnia płuc nie są charakterystyczne, dlatego rozpoznanie najczęściej stawiane jest w oparciu o dokładnie zebrany wywiad oraz badania obrazowe. Ropień płuc często występuje u pacjentów z obniżoną odpornością, po przebytej gruźlicy płuc lub po chorobie nowotworowej.

Ropień okołoodbytniczy

Objawy ropnia okołoodbytniczego zależą od jego umiejscowienia. Najczęściej występuje gorączka, dreszcze i ogólne osłabienie jako objawy ogólnoustrojowe. Do objawów miejscowych zaliczamy ból zlokalizowany w okolicy okołoodbytniczej, nasilający się podczas defekacji, pozycji siedzącej, kaszlu i kichania. Do rozpoznania ropnia niezbędne jest przeprowadzenie wywiadu oraz badania. Leczenie ropnia okołoodbytniczego polega na szerokim jego otwarciu, ewakuacji ropy i oczyszczenia niszy po niej. W przypadku nasilonych objawów ogólnoustrojowych oprócz leczenia miejscowego, stosuje się także antybiotykoterapię ogólnoustrojową. Ropień okołoodbytniczy jest schorzeniem często występującym u osób z obniżoną odpornością.