Niedosłuch

Niedosłuch to jedna z częstszych dolegliwości starszych osób. Co ciekawe, dyskomfort związany z pogorszeniem słyszenia zwykle wcześniej zaczynają odczuwać mężczyźni niż kobiety. „Gorzej słyszę”, „Nie rozumiem, co pani mówi” – to częste odpowiedzi w gabinetach laryngologicznych. Wyeksploatowany narząd słuchu z czasem może odmówić posłuszeństwa. Wówczas pojawia się problem ze słyszalnością dźwięków – niedosłuch, zwany inaczej starczą głuchotą.

Przyczyny niedosłuchu

Zaburzenia słuchu dotyczą zwykle osób powyżej 40. roku życia. Wraz z wiekiem postępują bowiem mikrouszkodzenia narządu słuchu spowodowane np. zaburzeniami krążenia, zaburzeniami przemiany materii, zażywaniem leków uszkadzających słuch (najczęściej leków aminoglikozydowych) czy długotrwałym przebywaniem w hałasie.
Niedosłuch związany z wiekiem postępuje stopniowo. W równym stopniu obejmuje zarówno prawe, jak i lewe ucho. Początkowo objawia się trudnościami w rozumieniu mowy innych osób. Ludzie cierpiący na niedosłuch gorzej słyszą tony o wysokiej częstotliwości. Dla pacjenta ze starczą głuchotą dużym problemem jest śledzenie rozmowy prowadzonej w dużym hałasie, w większym gronie osób. Poza tym niedosłuchowi związanemu z wiekiem często towarzyszą zawroty głowy i szumy uszne. Z czasem zaburzenia słuchu na tyle się pogłębiają, że mogą doprowadzić do całkowitej głuchoty, a w konsekwencji do izolacji społecznej, niskiej samooceny, frustracji, a nawet stanów depresyjnych.

Badanie i leczenie niedosłuchu

Aby określić stopień i rodzaj niedosłuchu, należy wykonać badanie audiometryczne. Skierowanie na to badanie wypisuje lekarz otolaryngolog. Badanie słuchu u dorosłych odbywa się w specjalnej, wytłumionej kabinie. Polega na podawaniu pacjentom czystych dźwięków, na które mają zareagować naciśnięciem specjalnego przycisku. Wynikiem badania słuchu jest wykres, tzw. audiogram, który pozwala określić stopień uszkodzenia narządu słuchu.

Dla wielu ludzi ze starczą głuchotą ratunkiem okazuje się aparat słuchowy. Przywraca on zdolność słyszenia i rozumienia ludzkiej mowy. Noszone w uchu lub za uchem aparaty słuchowe są tak maleńkie, że prawie niezauważalne. Dobór takiego aparatu najlepiej pozostawić specjaliście w ośrodku audioprotetycznym. Po szczegółowym badaniu uszu i słuchu można zaproponować pacjentowi odpowiedni dla niego aparat. Postęp technologii przyczynił się do polepszenia jakości aparatów słuchowych. Obecnie można je dobrać w zależności od potrzeb pacjenta i stopnia niedosłuchu. Dobrze dobrany aparat słuchowy daje wyczuwalną poprawę słyszenia w ponad 90% przypadków niedosłuchu.               
Aparat słuchowy składa się z mikrofonu, wzmacniacza i słuchawki, którą zazwyczaj umieszcza się w uchu. Dostępne są zarówno aparaty analogowe, jak i cyfrowe. Jako pierwsze pojawiły się aparaty analogowe, które są nadal wykorzystywane, zwłaszcza przez starsze osoby. W tego typu aparatach słuchowych fala dźwiękowa zostaje zamieniona na impuls elektryczny, co może wpływać na pogorszenie jakości dźwięków. W cyfrowych aparatach słuchowych ten problem nie występuje.  Mają one znacznie większe możliwości niż aparaty analogowe i są o wiele mniejsze.
Właściwie dopasowany i eksploatowany aparat słuchowy nie ma szkodliwego wpływu na narząd słuchu. Wręcz przeciwnie – regularnie używany może zapobiec dalszemu pogłębianiu się niedosłuchu. Cyfrowe aparaty słuchowe są idealne dla osób aktywnych zawodowo i towarzysko. Niektóre są tak nowoczesne, że same rozpoznają hałas, wyłączają go i jednocześnie wzmacniają docierającą do uszu mowę. Są one prawdziwym dobrodziejstwem dla ludzi z zaawansowaną głuchotą. Mogą być używane codziennie, od rana do wieczora. Jeśli właściwie o nie dbamy, posłużą nam wiele lat. Dostępne są w różnych cenach i refundowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

Przypisy
Śliwińska-Kowalska M. Audiologia kliniczna, Mediton, Łódź 2005, ISBN 83-913433-8-3
Pruszewicz A. Audiologia kliniczna - zarys, AM Poznań, Poznań 2010, ISBN 978-83-7597-066-1
Latkowski B. Otorynolaryngologia - kompendium, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2007, ISBN 978-83-200-3628-2

Artykuły Niedosłuch

Strzemiączko jest jedną z trzech kosteczek słuchowych. Przekazuje ono drgania z błony bębenkowej do ucha środkowego. Liczy sobie mniej niż 3 mm i tym samym należy do najmniejszych kości ciała. ...

Fenestracja ucha wewnętrznego to chirurgiczny zabieg stosowany przy problemach ze słuchem , polegający na utworzeniu szczeliny w odpowiedniej części ucha. Fenestracja ucha wewnętrznego była kiedyś ...

Perforacja błony bębenkowej może wystąpić jako powikłanie zapalenia ucha środkowego. Najczęściej jednak powodują ją urazy mechaniczne, np. uderzenie w głowę, nieprawidłowe czyszczenie uszu ...

Błona bębenkowa prawa (zaznaczona na niebiesko) widziana od strony jamy bębenkowej. Widoczny fragment rękojeści młoteczka (3), częściowo usunięty.

Otoskleroza to choroba kości, która jest ścianą błędnika. Nie ma to żadnego związku z miażdżycą naczyń, która często jest nazywana sklerozą. Dla określenia choroby używa się także nazwy ...

Na ilustracji zaznaczono:<br />
1. kowadełko,<br />
2. odnogę soczewkową,<br />
3. głowę strzemiączka,<br />
4. odnogę donosową,<br />
5. odnogę doogonową,<br />
6. podstawę strzemiączka,<br />
7. mięsień strzemiączkowy,<br />
8. piramidę,<br />
9. okienko owalne ucha wewnętrznego.

Stapedotomia to zabieg stosowany w leczeniu otosklerozy . Jest to wada słuchu, wynikająca z anatomicznej i czynnościowej degeneracji struktur ucha wewnętrznego. Skutkiem otosklerozy jest ...

Stapedotomię wykonuje się w wypadku patologicznej próby Gellé, niejednokrotnie w przypadku przewodzeniowego upośledzenia słuchu oraz gdy pacjent ma cienką błonę bębenkową.

Hib – Haemophilus influenzae typu b – to jednokomórkowa bakteria o kształcie pałeczki, mająca otoczkę, która zabezpiecza ją przed przeciwciałami organizmu ludzkiego i pozwala przeżyć w trudnych ...

Szumy uszne definiowane są jako dzwonienie, brzęczenie, gwizdanie, szum wiatru, tętnienie itp. Dźwięki mają różne natężenie i nie da się ich stłumić. Mogą przyczyniać się do napięć emocjonalnych, ...

Najczęstsze przyczyny mogące doprowadzić do zniszczenia struktur anatomicznych ucha środkowego to urazy oraz przewlekłe stany zapalne. Uszkodzenie błony bębenkowej oraz łańcucha kosteczek ...

Zaburzenia słuchu stanowią problem, zarówno wieku rozwojowego, jak również wieku podeszłego. Uniemożliwiają prawidłowy kontakt z otoczeniem.

Zapalenie ucha<br />
<br />
Infekcje uszu są bardzo powszechne, szczególnie u dzieci. Najnowsze badania wskazują, że kiedy małe dzieci się przeziębiają to w 61% przypadków kończy się to zapaleniem ucha. Dlaczego tak się dzieje?

Ciała obce w tchawicy, oskrzelach, nosie i uszach są to częste problemy w laryngologii dziecięcej. Dzieci z ciekawości sięgają po drobne rzeczy, które wkładają w naturalne otwory. W porę zauważone ...

W 2001 roku w Polsce wprowadzono program przesiewowego badania słuchu u noworodków. Było to możliwe dzięki sprzętowi zakupionemu przez Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy. Polska jest jednym z ...

Zapalenie ucha zewnętrznego najczęściej przybiera formę wyprysku lub wyprzenia obejmującego przewód słuchowy zewnętrzny, czasem nawet całą małżowinę uszną. Objawy choroby to ból, świąd i uczucie ...

Bolesnym i budzącym dyskomfort skutkiem zapalenia ucha jest częściowa utrata słuchu.

Badanie ENG (badanie elektronystagmografii) polega na ocenie oczopląsu , który jest objawem zaburzeń narządu przedsionkowego. Jest to badanie diagnostyczne narządu równowagi. W trakcie ruchu gałek ...

Głuchota starcza ze względu na starzenie się społeczeństwa staje się coraz większym problemem. Nie ma określonej granicy wieku, w którym niedosłuch zaczyna się rozwijać. Jest to kwestia ...

Ciało obce w uchu to najczęściej koralik, część zabawki, pestki, zwitek papieru itp., które dzieci same wkładają do narządu słuchu. U dorosłych ciała obce najczęściej trafiają do ucha przez ...

Ucho środkowe stanowi część narządu słuchu i znajduje się między uchem zewnętrznym a uchem wewnętrznym. Składa się z jamy bębenkowej oddzielonej od przewodu słuchowego zewnętrznego błoną ...

Zapalenie ucha środkowego w początkowej fazie jest infekcją wirusową.&nbsp;

Opóźnienia rozwojowe u dzieci to dość częste zjawisko. Jeśli rodzice w porę zauważą, że ich maluch rozwija się wolniej, i skorzystają z pomocy lekarza, dziecko ma szanse dogonić rówieśników.

Jak rozpoznać opóźnienia w rozwoju kilkuletniego dziecka?

W ostatnim czasie o ADHD mówi się znacznie więcej niż jeszcze kilka lat temu. To sprawia, że zespół hiperkinetyczny jest z większą łatwością diagnozowany, szczególnie przez rodziców i nauczycieli. ...

Opóźniony rozwój mowy dziecka to częsta przyczyna zmartwień rodziców, którzy zachodzą w głowę, dlaczego ich pociecha nie rozmawia z rówieśnikami, nie inicjuje kontaktów słownych, posługuje się ...

Opóźniony rozwój mowy

Przerost migdałków jest częstą przypadłością dotykającą głównie dzieci między 5 a 10 rokiem życia. Aby w pełni zrozumieć, skąd wynikają objawy i móc je wychwycić na wczesnym stadium, należy ...

Jeśli chodzi o chrapanie dzieci, to przyczyny takiego zjawiska należy dokładnie zdiagnozować. Powodem może być bowiem przerost migdałka gardłowego lub migdałków podniebiennych, a wyleczeniem takiej dolegliwości jest ich wycięcie.<br />
<br />
W trakcie, gdy pojawi się do tego bezdech, taki stan powinien być jak najszybciej skonsultowany z lekarzem. Przerwy w oddychaniu mogą pojawiać się w czasie snu dość często i trwać nawet do 10 sekund. Takie zjawisko jest bardzo groźne dla dziecka, bo może powodować silne niedotlenienie, a to z kolei prowadzi do bólu głowy, obniżonej koncentracji dziecka w ciągu dnia, problemów z zapamiętywaniem oraz nadmiernej senności. Bezdech nocny może stanowić istotne zagrożenie dla jego zdrowia, a nawet życia, więc bardzo istotne jest jak najwcześniejsze skonsultowanie problemu z lekarzem.<br />
<br />
Chrapanie u dzieci może objawiać się nieco inaczej niż u dorosłych, niemniej jednak jest to stan alarmujący i niebezpieczny, więc nigdy nie należy go bagatelizować i trzeba niezwłocznie udać się do specjalisty.

Pytania do eksperta

Czy gwałtowne ruchy głową u dziecka to oznaka choroby?

Moja 7 miesięczna córeczka, dotychczas rozwijająca się normalnie, nagle zaczęła rzucać główką w lewo i w prawo, robi to gdy siedzi mi na kolanach albo w bujaku. Czasem gdy daję jej butelkę. Zaczęło się to jakieś 2 tyg temu. Najpierw zaczęła kręcić główką w łóżeczku. Martwię się, czy nie jest to objawem jakiejś choroby? Jest bardzo żwawa, interesuję się wszystkim dookoła. (Zdrowie)
Odpowiada: lek. Karol Kaziród-Wolski

Przyczyny uporczywego bólu głowy

Odpowiada: lek. Karol Kaziród-Wolski
Odpowiadamy średnio od 4 do 24 godzin

Konsultanci działu Zdrowie

Mgr Marta Bednarska

farmaceutka, uczestniczka wielu konferencji poświęconych farmakologii.

Mgr Marta Bednarska
Lek. Tomasz Makos

lekarz, autor wielu publikacji dla lekarzy i pacjentów z zakresu

Lek. Tomasz Makos
Lek. Monika Szlachta

lekarz w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej w Mińsku

Lek. Monika Szlachta
Wszyscy konsultanci »