Nokardioza
Nokardioza jest rzadką infekcją dotykającą płuca, mózg lub skórę. Może do niej dojść u osób z upośledzoną odpornością. Objawy nokardiozy mogą często wskazywać na inne choroby i dolegliwości, dlatego ważna jest odpowiednia diagnostyka. Przyczyną choroby są Gram-dodatnie bakterie tlenowe Nocardia o kształcie delikatnych, rozgałęzionych nitek. Odmiana Nocardia asteroides wywołuje nokardiozę płucną, a Nocardia brasiliensis – nokardiozę podskórną.
Przyczyny i objawy nokardiozy
Nokardioza to infekcja bakteryjna zazwyczaj rozwijająca się w płucach. Stąd może się rozprzestrzenić na inne organy, przede wszystkim na mózg oraz skórę. Może także zająć nerki, stawy, serce, oczy i kości.
Bakterie odpowiedzialne za nokardiozę można znaleźć w glebie. Do zakażenia dochodzi w wyniku wdychania zainfekowanego pyłu lub gdy bakterie dostaną się do otwartej rany z gleby. Na nokardiozę może zachorować każdy, jednak najbardziej sprzyja jej obniżona odporność.Czynniki ryzyka nokardiozy to:
- przewlekłe choroby płuc;
- długotrwałe leczenie steroidami;
- nowotwory;
- przeszczepy organów bądź szpiku kostnego;
- AIDS.
Symptomy nokardiozy uzależnione są od typu choroby, czyli narządu, jaki zajęła. Nokardioza płucna objawia się bólami w klatce piersiowej (przede wszystkim podczas oddychania), mokrym kaszlem podbarwionym krwią, gorączką, nocnymi potami i utratą wagi. W przypadku, gdy nokardioza zajmie mózg, pojawiają się gorączka, ból głowy i drgawki. Do objawów odmiany skórnej tej choroby należą owrzodzenia i ropienie skóry, a także promienica. Czasami zdarza się, że nokardioza przebiega bezobjawowo.
Nokardioza może prowadzić do różnych powikłań w zależności od formy, jaką przybiera. Konsekwencją nokardiozy płucnej mogą być blizny, a w efekcie spłycenie oddechu. Infekcja skóry prowadzi do znamion i zniekształceń. W przypadku, gdy choroba zajmie mózg, może dojść do upośledzenia jego neurologicznej funkcji.
Diagnostyka i leczenie nokardiozy
Diagnostyka dolegliwości polega na przeprowadzeniu badań, dzięki którym możliwe jest wykrycie bakterii odpowiedzialnych za tę chorobę. W zależności od zajętego narządu wykonuje się:
- biopsję mózgu;
- bronchoskopię;
- biopsję płuc;
- biopsję skóry;
- posiew plwociny.
W celu wyleczenia nokardiozy zazwyczaj stosuje się długotrwałą antybiotykoterapię – może ona trwać od 6 miesięcy do roku. W zależności od przypadku oraz rodzaju choroby i stopnia jej zaawansowania, leczenie może trwać dłużej. U chorych, u których w wyniku choroby pojawiły się wrzody na skórze, może być konieczne ich chirurgiczne wysuszenie. Dużą rolę w procesie leczenia odgrywa układ immunologiczny chorego. Jeśli jest osłabiony, leczenie trwa dłużej, a rokowania są gorsze.
Najgroźniejsze jest wystąpienie dwóch rodzajów infekcji jednocześnie – ryzyko zgonu w wyniku nokardiozy jest wtedy znacznie wyższe. Z tego względu niezwykle ważne jest niezwłoczne zgłoszenie się do lekarza w razie pojawienia się niepokojących objawów. Leczenie nokardiozy jest długotrwałe, lecz wczesne rozpoczęcie znacznie zwiększa szanse powodzenia.





