Obturacyjny bezdech podczas snu
Szacuje się, że na obturacyjny bezdech podczas snu cierpi około 100 tysięcy osób. Patologią jest, jeśli podczas snu bezdech występuje dłużej niż 10 sekund i powtarza się to częściej niż 10 razy w ciągu godziny. Bezdechowi towarzyszą: chrapanie, częste wybudzanie, problemy z koncentracją. Może także pojawić się uczucie duszności bądź dławienia. Na schorzenie narażone są zwłaszcza osoby z wadami anatomicznymi oraz osoby otyłe.
Przyczyny i objawy obturacyjnego bezdechu
Naukowcy nie wiedzą, dlaczego powstaje obturacyjny bezdech podczas snu. Można wskazać tylko pewne schorzenia, które mogą się do niego przyczynić:
- zmiany w obrębie nosa (skrzywienie przegrody nosa, przerost małżowin nosowych, polipy),
- zmiany w obrębie gardła (powiększone migdałki podniebienne, powiększony język, wydłużone podniebienie miękkie),
- wady budowy twarzoczaszki (np. mała, cofnięta żuchwa).
Bezdech częściej występuje u mężczyzn niż u kobiet (inna jest budowa dróg oddechowych i ochronną rolę spełniają tutaj hormony żeńskie). Dotyczy on mężczyzn w średnim wieku, często otyłych, którzy chrapią i czują się senni w ciągu dnia. Zaobserwowano także, że na bezdech częściej cierpią osoby z problemami ze strony układu krążenia oraz układu nerwowego.
Objawy obturacyjnego bezdechu to:
- poranne bóle głowy, które przeważnie ustępują kilka lub kilkanaście minut po przebudzeniu;
- senność w ciągu dnia, którą trudno opanować – może nawet dochodzić do zasypiania wbrew własnej woli;
- uczucie zmęczenia w ciągu dnia;
- obniżenie libido i potencji seksualnej.
Najbliżsi osób, u których obturacyjny bezdech senny występuje, obserwują nieregularne i głośne chrapanie, sam bezdech – brak ruchów klatki piersiowej, nie słychać oddychania, wzmożoną potliwość, moczenie nocne, częste wstawanie do łazienki i niespokojny sen.
Leczenie obturacyjnego bezdechu
Aby rozpoznać chorobę, wypełnia się specjalną ankietę od lekarza. Wykonuje się również badanie polisomnograficzne. Podczas niego do ciała przykleja się specjalne elektrody, które podczas snu rejestrują pracę mózgu, gałek ocznych oraz aktywność mięśni klatki piersiowej i brzucha. Badanie przeprowadza się w szpitalu. Obturacyjny bezdech senny wymaga leczenia, ponieważ przyczynia się on do wzrostu zachorowań na nadciśnienie i chorobę niedokrwienną serca. W leczeniu zachowawczym stosuje się urządzenie, które wytwarza dodatnie ciśnienie w drogach oddechowych (tzw. nCPAP). Podczas snu chory ma umieszczoną w buzi rurkę i podniebienie miękkie nie zapada się. Można również stosować specjalne aparaty ortodontyczne na noc, które zapewniają właściwy przepływ powietrza przez jamę gardłową.
Chorzy na obturacyjny bezdech powinni także zgłosić się do laryngologa, który zbada pacjenta pod kątem budowy anatomicznej. Jeżeli lekarz zauważy wady anatomiczne, wówczas może przeprowadzić zabieg chirurgiczny. Gdy schorzenie spowodowane jest np. skrzywioną przegrodą nosową – usuwa się ją operacyjnie.
Terapia osób z obturacyjnym bezdechem wiąże się również z wprowadzeniem zmian w diecie. Spadek masy ciała może sprawić, że u niektórych pacjentów, dotkniętych łagodną postacią choroby, objawy znikną. Chorym zaleca się także unikanie używek (alkoholu) oraz środków nasennych. Niektórym pacjentom pomaga także zmiana pozycji ciała podczas snu – bezdech senny najczęściej pojawia się u osób, które śpią na plecach.
Artykuły Obturacyjny bezdech podczas snu
Zespół bezdechu sennego (ang. Sleep Apnoea Syndrome, SAS) potocznie określa się jako zaburzenia oddechu podczas snu. Bezdech senny objawia się zwykle głośnym chrapaniem, które uniemożliwia spanie ...

Hipersomnia to patologicznie wzmożona senność, która nie przemija po śnie lub pojawia się podczas angażującej czynności. „Patologicznie wzmożona” jest tu szczególnie ważne, ponieważ ospałość po ...

Odpowiednia higiena snu jest bardzo ważna w utrzymaniu zdrowia fizycznego i psychicznego. Aby się wysypiać, należy spać przynajmniej siedem godzin dziennie, w zależności od indywidualnych potrzeb.

Porażenie przysenne jest naturalnym stanem fizjologicznym, pojawiającym się podczas zasypiania, który zapobiega wykonywaniu przypadkowych ruchów ciała, np. człowiek nie biegnie za uciekającym mu ...
Chrapanie to bezwiedne wydawanie odgłosu o typie charczenia, spowodowane przeważnie przez drgania i trzepotanie podniebienia miękkiego, które wiotczeje w nadmiernym śnie. Chrapanie może powstawać ...

Zaburzenia snu zostały skategoryzowane w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10 pod kodem F51 (nieorganiczne zaburzenia snu) i G47 (zaburzenia snu). Mianem zaburzeń snu ...

Podczas normalnego oddychania powietrze przepływa przez gardło do płuc, mijając język, podniebienie miękkie, języczek i migdałki. Podniebienie miękkie znajduje się w górnej części tylnej ściany ...
Jakie są przyczyny, częstość występowania oraz czynniki ryzyka chodzenia we śnie? Lunatykowanie zostało opisane w literaturze medycznej już w czasach Hipokratesa (460-370 w. p.n.e.). Występuje ...

Zespół nagłej śmierci łóżeczkowej to inaczej SIDS – ang. Sudden Infant Death Syndrome. Zgon zdrowego dziecka następuje zwykle podczas snu, jest niespodziewany i szokujący dla rodziców.
SIDS to zespół nagłej śmierci niemowląt definiowany jako nagła śmierć niemowląt poniżej pierwszego roku życia. Występuje u dzieci ze wszystkich środowisk społeczno-gospodarczych i etnicznych i w ...
Bezsenność należy leczyć, ważne jest zatem poznanie jej przyczyn. W celach diagnostycznych lekarz może zlecić szereg mniej lub bardziej skomplikowanych badań, aby móc skierować pacjenta do ...

Mały implant, nie większy od pudełka zapałek, może przynieść ulgę osobom chrapiącym i może okazać się wybawieniem dla tych, którym przyszło dzielić łóżko z głośnym „współśpiącym”. Niewielkich ...

Skala senności Epworth (ang. Epworth Sleepiness Scale, ESS) jest używana do określenia poziomu senności w ciągu dnia, do oceny zaburzeń snu i w diagnozie między innymi zespołu bezdechu sennego . ...

W terapii bezsenności stosuje się dwie główne grupy leków: pochodne benzodiazepiny oraz tzw. nowej generacji leki nasenne. Każda z nich może niestety powodować uciążliwe objawy niepożądane. Warto ...

Nadciśnieniem nazywamy podwyższone ciśnienie krwi w układzie naczyń, jeżeli wysokość ciśnienia wynosi powyżej 140 mmHg w przypadku ciśnienia skurczowego i/lub powyżej 90 mmHg w przypadku ciśnienia ...







