Odra IgG, IgM
Wirus odry jest rozpowszechnionym patogenem, który posiada wysokie właściwości zakaźne. Odra to choroba, którą ludzie zarażają się głównie w okresie jesienno-zimowym, zwykle drogą kropelkową. Jednorazowe zakażenie daje odporność na resztę życia. U niektórych pacjentów, średnio u co piątego, pojawiają się powikłania, zwykle zapalenie płuc i zapalenie mózgu. Rzadko zdarza się podostre twardniejące zapalenie mózgu. Obecność wirusa odry stwierdza się poprzez wykonanie wymazu z gardła i wykrycie specyficznych dla danego wirusa przeciwciał IgM. W celach diagnostycznych stosuje się genotypowanie, wykorzystywane są metody PCR lub ELISA, używane do oznaczania przeciwciał IgG i IgM. Warto pamiętać, że gdy wystąpią przeciwciała IgG, część z nich pozostaje w organizmie do końca życia.
Przebieg badania na obecność przeciwciał odry IgG lub IgM
Metoda ELISA służy do oznaczania przeciwciał IgG lub IgM. Materiał do badania stanowi surowica, osocze lub płyn mózgowo-rdzeniowy. Surowica i osocze powinny być pobierane do pojemników, które zawierają EDTA, cytrynian sodu lub heparynę. Przy pobieraniu należy zachować ostrożność i odpowiednie procedury, aby nie spowodować zanieczyszczenia próbki, co mogłoby wpłynąć na wynik badania. Próbka krwi powinna znajdować się w szczelnej, jałowej probówce. Jeżeli to badanie krwi nie jest wykonywane natychmiast próbka krwi może być przechowywana w temperaturze pokojowej do 48 godzin, jednak zaleca się w chłodniejszej temperaturze (4 - 8˚C). W przypadku, gdy badanie na materiale biologicznym będzie wykonywane po upływie 48 godzin, należy próbkę zamrozić. Podczas oznaczania wykorzystywane są specjalne płytki ze studzienkami opłaszczonymi antygenami (związkami, posiadającymi zdolność wiązania z przeciwciałami). Jeśli w badanym materiale znajdują się przeciwciała skierowane przeciwko wirusowi odry, dojdzie do reakcji antygen-przeciwciało. Następnie zostaje usuwany materiał niezwiązany z fazą stałą (antygenem). Dodanie substratu (związku chemicznego, który reaguje z enzymem - fosfatazą alkaliczną - skoniugowanym z przeciwciałem) pozwala stwierdzić, czy badana próba pochodzi od osoby chorej, czy zdrowej. Dodaje się następnie odpowiedni związek, który wchodzi w reakcję z wytworzonym kompleksem. Jeśli dojdzie do reakcji enzym-substrat (wynik pozytywny), powstanie wówczas barwny produkt, którego stężenie jest proporcjonalne do stężenia przeciwciał. Stężenie przeciwciał można obliczyć metodą fotometryczną. Brak reakcji barwnej świadczy o braku obecności przeciwciał (wynik negatywny).
Wyniki badania na przeciwciała IgG i IgM odry
Wynik pozytywny, świadczący o chorobie, stwierdza się przy wartości 15 U/ml, natomiast wynik negatywny wynosi poniżej 10 U/ml. Uzyskanie wyniku 10 - 15 U/ml, określanego jako graniczny, daje podstawę do powtórzenia badania po około 1 - 2 tygodniach.
Wynik pozytywny badania ELISA w kierunku obecności przeciwciał IgM świadczy o aktualnym ostrym lub niedawno przebytym zakażeniu. Swoiste przeciwciała odry IgM pojawiają się po 2 - 3 dniach od czasu wystąpienia wysypki i zanikają po 4 - 5 tygodniach. Materiał do badania powinien być pobrany po 7 dniach od pojawienia się wysypki ze względu na to, iż wtedy poziom IgM wykazuje największą wartość. Jeżeli próbka została pobrana wcześniej i wynik jest negatywny, należy badanie powtórzyć, pobierając kolejną próbkę w odpowiednim czasie. Natomiast oznaczanie IgG ma na celu ocenę statusu immunologicznego. Obecność przeciwciał IgG, mimo niestwierdzonej odry, oznacza, że badany przeszedł chorobę w przeszłości lub został skutecznie zaszczepiony. W przypadku odporności wartość progowa wynosi 200 U/ml.
Artykuły Odra IgG, IgM
CMV (cytomegalowirus) należy do rodziny wirusów herpes, które mogą pozostawać w ludzkim organizmie do końca życia w stanie uśpionym. U osoby dorosłej, o silnym układzie immunologicznym, zakażenie ...
Toksoplazmoza to choroba wywołana przez bakterie, pierwotniaki i pasożyty, występujące u różnych zwierząt domowych i dzikich. U człowieka zakażenie przebiega bezobjawowo. Z ciężkim przebiegiem ...
Przeciwciała IgG i IgM dla różyczki oznacza się w celu potwierdzenia odpowiedniej ochrony przeciw zakażeniu oraz w celu wykrycia istniejącego lub przebytego zakażenia. Badanie można stosować ...
Bruceloza to zakaźna i przewlekła choroba bakteryjna, która jest znana także jako choroba Banga, gorączka skalna, gorączka maltańska, gorączka Rio-grande, gorączka kozia, gorączka falująca oraz ...
Wykrywanie przeciwciał IgG i IgM przeciwko bakterii Borrelia burgdorferi, w surowicy pacjentów z podejrzeniem boreliozy, należy do ważnych kryteriów diagnostycznych służących do rozpoznawania ...
Chlamydia pneumoniae łącznie z Mycoplasma pneumoniae i Legionella pneumophila należy do grupy, tzw. bakterii atypowych, które lokalizują się wewnątrzkomórkowo. Wywołuje ona infekcje dróg ...
Wykrywanie przeciwciał IgG i IgM przeciwko bakterii Borrelia burgdorferi, w surowicy pacjentów z podejrzeniem boreliozy, należy do ważnych kryteriów diagnostycznych, służących do rozpoznawania ...
Toksokaroza jest chorobą pasożytniczą, wywoływaną przez nicienie z rodzaju Toxocara canis i Toxocara cati, czyli przez psie lub kocie glisty. Postać dorosła glisty pasożytuje w jelicie cienkim ...
W dobie szerokiego dostępu do Internetu ludzie są coraz bardziej świadomi chorób, które im grożą. Borelioza jest jedną z tych chorób, o której „wszyscy wiedzą” i dlatego coraz częściej zgłaszają ...
Wirus EBV (wirus Epsteina-Barr) występuje dość powszechnie w naszej populacji. Szacuje się, że zarażonych może być nawet 80% osób powyżej 40. roku życia lub starszych. W badaniu surowicy krwi ...
Wirus HAV (Hepatitis A Virus) dostaje się do organizmu człowieka drogą pokarmową. Do zakażenia dochodzi na skutek nieprzestrzegania podstawowych zasad higieny . Badanie polega na wykrywaniu ...
Toksoplazmoza w ciąży jest bardzo niebezpieczna, ale przyszłe mamy nie muszą już wpadać w panikę na sam dźwięk tego słowa. Na szczęście medycyna wciąż idzie do przodu i ową groźną chorobę można ...
Wirus cytomegalii (CMV) bytuje w organizmie człowieka i uaktywnia się, gdy słabnie odporność organizmu gospodarza. Zakażona komórka powiększa się nawet 40-krotnie i zawiera charakterystyczne ...
Wirus Coxsackie A i B należą do tak zwanych enterowirusów. Wirusy te są przenoszone drogą kropelkową oraz fekalno-oralną. Człowiek zaraża się nimi przez kontakt z brudem lub wydzielinami. Infekcje ...
Choroba hemolityczna noworodka powstaje, gdy dochodzi do niezgodności ( konfliktu krwi ) w zakresie czynnika Rh lub grup krwi AB0 między matką a płodem. Wtedy we krwi matki pojawiają się ...
Borelioza, inaczej choroba z Lyme, to choroba odkleszczowa, wywołana przez krętki z rodzaju Borrelia. W początkowym etapie choroby można nie zdołać zauważyć miejsca po ukąszeniu owada, a także ...
Przeciwciała antyfosfolipidowe to inaczej przeciwciała APA (ang. antiphospholipid antibodies). Dzielą się one na klasy IgG, IgM i IgA. Są skierowane przeciwko strukturom komórkowym organizmu ...
Przeciwciała antykardiolipinowe, znane także jako przeciwciała antyfosfolipidowe lub przeciwciała przeciw kardiolipinie, bada się w celu stwierdzenia zespołu antyfosfolipidowego, który jest ...
Odczyn Waalera-Rosego jest jedną z metod służących do oznaczania obecności u pacjenta czynnika reumatoidalnego (RF). Czynnik reumatoidalny to autoprzeciwciało skierowane przeciwko pewnej części ...
Mononukleoza zakaźna wywoływana jest przez wirus Epsteina-Barr z grupy wirusów opryszczki. Zespół podobny do mononukleozy mogą wywoływać również inne wirusy i pierwotniak Toxoplasma gondii. ...
Zdjęcia
Video
Konsultanci działu Zdrowie
farmaceutka, uczestniczka wielu konferencji poświęconych farmakologii.
lekarz, autor wielu publikacji dla lekarzy i pacjentów z zakresu
lekarz w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej w Mińsku
