Padaczka alkoholowa

Padaczka alkoholowa dotyczy osób uzależnionych od alkoholu. To przejaw zespołu abstynencyjnego, czyli skutek znacznego ograniczenia ilości spożywanego alkoholu albo okresowego całkowitego zaprzestania picia. Padaczka alkoholowa pojawia się zwykle w okresie od 48. do 72. godzin od spadku ilości alkoholu we krwi, chociaż może pojawić się nawet u tygodniowych abstynentów. Objawia się w postaci uogólnionych napadów drgawkowych, przypominających „zwykłą” epilepsję. Padaczka alkoholowa nie jest jednak padaczką sensu stricte, gdyż nie wynika z zaburzeń w biochemii mózgu, ale z odstawienia alkoholu.

Przyczyny padaczki alkoholowej

Zasadniczą przyczyną padaczki alkoholowej jest odstawienie lub znaczne ograniczenie spożywanych przez alkoholików ilości „napojów wyskokowych”. Można powiedzieć, że padaczka alkoholowa to niejako silnie manifestujące się objawy zespołu abstynencyjnego. Dodatkowo do napadów drgawkowych dochodzi w wyniku następujących powikłań choroby alkoholowej:

• wskutek nagłego spadku alkoholu i metabolitów alkoholowych we krwi;
• wskutek zaburzeń w gospodarce elektrolitami – spadek jonów wapnia i magnezu;
• wskutek zaburzeń w zakresie neuroprzekaźnictwa – spadek hamującego kwasu gamma-aminomasłowego (GABA);
• wskutek nadmiernego nawodnienia mózgu;
• wskutek atroficznych zmian neurologicznych w mózgu, spowodowanych alkoholem i jego metabolitami;
• wskutek braku odpowiedniej ilości snu.

Zazwyczaj przed napadami drgawkowymi nie obserwuje się żadnych symptomów zwiastujących napad, a badania EEG nie potwierdzają zmian neurologicznych charakterystycznych dla zwykłych zaburzeń epileptycznych.

Objawy padaczki alkoholowej

Czym charakteryzuje się padaczka alkoholowa, oprócz uogólnionych napadów drgawkowych? Do charakterystycznych objawów należą cechy alkoholowego zespołu abstynencyjnego:

• drżenie kończyn górnych i dolnych;
• napięcie mięśni twarzy;
• utrata przytomności;
• biegunka;
• nudności i wymioty;
• zimne poty;
• rozszerzenie źrenic;
• przyspieszenie akcji serca, arytmia;
• skoki ciśnienia krwi;
• suchość błon śluzowych jamy ustnej i gardłowej;
• nastrój dysforyczny, irytacja, drażliwość, nadpobudliwość;
• lęk, niepokój, depresja;
• zaburzenia snu, koszmary senne, budzenie się w nocy, bezsenność.

Objawy padaczki alkoholowej ustępują samoistnie w przeciągu tygodnia pod warunkiem, że osoba uzależniona od alkoholu zaprzestanie całkowicie picia lub drastycznie zmniejszy ilość wypijanych trunków. Szacuje się, że padaczka alkoholowa występuje u około co czwartego alkoholika z zaawansowaną chorobą alkoholową oraz że może przyczyniać się do rozwoju późnej epilepsji. Późna padaczka powstaje również u alkoholików wskutek uszkodzeń mózgu spowodowanych alkoholem oraz urazów czaszki, jakich się nabawili pod wpływem upojenia alkoholowego. Padaczka alkoholowa nie ma charakteru dziedzicznego.

Leczenie padaczki alkoholowej

W przypadku napadów drgawkowych na początku należy pamiętać o udzieleniu pierwszej pomocy choremu – zabezpieczyć głowę przed urazami, udrożnić jamę gardłową. Warto zmierzyć czas trwania padaczki alkoholowej, a następnie zgłosić się do profesjonalnej opieki medycznej. Pogotowie ratunkowe najczęściej nie przewozi chorych do szpitala, gdyż nie hospitalizuje się pacjentów z padaczką alkoholową. Chory przede wszystkim wymaga wsparcia w walce z nałogiem alkoholowym. Leczenie padaczki alkoholowej polega na odtruciu ustroju z toksyn i metabolitów alkoholowych oraz przywróceniu równowagi elektrolitowej. Czasami podejmuje się decyzję o podaniu leków przeciwdrgawkowych i przeciwpadaczkowych, ale nie są one tak skuteczne, jak w innych rodzajach epilepsji, a ponadto wiążą się z ryzykiem rozwoju kolejnego uzależnienia – lekomanii, szczególnie w przypadku przyjmowania pochodnych barbituranów albo benzodiazepin.