Pęknięcie krocza

Pęknięcie krocza to uraz, do którego dochodzi w czasie porodu dość często. Warto wspomnieć, że do takiego urazu dochodzi podczas porodu siłami natury. Najczęściej ma on miejsce wtedy, gdy główka dziecka przeciska się przez kanał wejściem do pochwy, a odbyt rozciąga się do granic możliwości. Skutki tego urazu mogą być poważne i co więcej, negatywnie wpływać na przyszły komfort życia kobiety. Na szczęście każda z kobiet ma wpływ na to, w jaki sposób przygotuje własne krocze na ten wzmożony wysiłek. Dlatego warto sobie pomóc – po to, aby obrażenia były jak najmniejsze.

Objawy i przyczyny pęknięcia krocza

Urazy krocza mogą być mało bolesne, powierzchowne, ale zdarza się, że rany po pęknięciu są głębokie, wymagające założenia szwów i długiego czasu, by się w pełni zagoiły. Te dolegliwości, które są najlżejsze, dotyczą jedynie wierzchniej warstwy tkanki otaczającej wejście do pochwy oraz jej śluzówki. Takie otarcia i znamiona goją się szybko, często bez konieczności zszywania.

Bardziej dotkliwe są pęknięcia drugiego stopnia oraz pęknięcie trzeciego stopnia, kiedy uszkodzenie obejmuje mięśnie krocza. Po tym lekarz założy szwy, które rozpuszczą się po około 2-3 tygodniach. Niezbędna będzie też pielęgnacja okolic krocza, by ułatwić i przyspieszyć gojenie się ran. Czasami zdarza się tak, iż oprócz typowych urazów tkanek i mięśni krocza dochodzi też do rozerwania zewnętrznego lub wewnętrznego zwieracza odbytu bądź też uszkodzenia błony śluzowej odbytu.

Niewielkie pęknięcia krocza zdarzają się również powyżej wejścia do pochwy podczas porodu naturalnego, tj. w okolicach cewki moczowej. Na szczęście, są to zazwyczaj małe, sprawnie gojące się rany krocza, które jednak mogą powodować nieprzyjemne uczucie pieczenia podczas oddawania moczu przez kilka tygodni po porodzie. Do najważniejszych przyczyn, a zarazem czynników pęknięcia krocza należą:

• poród naturalny po raz pierwszy,
• makroskopia płodu,
• dziecko rodzi się twarzą do przodu,
• występują komplikacje poporodowe,
• do porodu wykorzystuje się kleszcze,
• położna dokonuje nacięcia krocza.

Gojenie ran po pęknięciu krocza

Nacięcie krocza, jak i samoistne pęknięcie krocza niekiedy wymagają założenia szwów. Najczęściej stosuje się szwy rozpuszczalne, po których nie będzie śladu już po upływie kilku tygodni od porodu (szwy biodegradowalne). Lekarz poda ci znieczulenie miejscowe i dopiero wtedy rozpocznie się zabieg – po nim powinnaś przez około 12 godzin chłodzić bolące miejsce. Gojenie ran po pęknięciu krocza trwa 2-3 tygodnie – niestety dyskomfort można odczuwać przez kilka miesięcy. Ponadto warto: dbać o higienę intymną, wstrzymać się od współżycia seksualnego aż do całkowitego uzdrowienia, nie wkładać żadnych ciał obcych do pochwy, nie powstrzymywać się przed wypróżnianiem i oddawaniem moczu.

Zapobieganie i leczenie pęknięcia krocza

Leczenie pęknięcia krocza III i IV stopnia odbywa się tylko operacyjnie. Aby nie dopuścić do tego typu urazów krocza, należy stosować poniższe wskazówki:

• masaż krocza na początku trzeciego trymestru ciąży, wzbogacony w naturalny olejek, np. oliwę z oliwek,
• nie rezygnuj ze sportu, spaceruj, ćwicz jogę,
• wypróbuj różne pozycje porodowe, np. leżenie na boku,
• regularnie wykonuj ćwiczenia na mięśnie Kegla,
• w drugiej fazie porodu nie zapominaj, że tylko powolne wyłanianie się główki dziecka na zewnątrz pozwala stopniowo i bez  gwałtownego ryzyka rozerwania rozciągać krocze. Wymaga to kontrolowania odruchów parcia i powstrzymywania się od wypychania dziecka z całej siły.