Półpasiec

Półpasiec wywoływany jest przez ten sam wirus, który jest odpowiedzialny za ospę wietrzną. U osób, które przeszły tę drugą chorobę, pozostaje on w utajeniu i uaktywnia się najczęściej w podeszłym wieku. Zależność jest prosta – choroba może wystąpić tylko u tych, którzy chorowali na ospę wietrzną. Szacuje się, że półpasiec dotyka co piątą, a być może nawet co trzecią osobę. Choroba zaczyna się jak zwykłe przeziębienie, ale z czasem pojawiają się nowe objawy i dolegliwości.

Przyczyny i objawy półpaśca

Za rozwój półpaśca odpowiadają wirusy z rodzaju Herpes. Należą do nich między innymi drobnoustroje odpowiedzialne za ospę wietrzną i opryszczkę. Gdy człowiek w dzieciństwie przechodzi ospę wietrzną, wirus wciąż pozostaje w jego zwojach nerwowych. Uaktywnia się w stanach obniżonej odporności, a może to mieć miejsce nawet kilkadziesiąt lat od zakażenia ospą. Na półpaśca najczęściej chorują osoby powyżej 60 roku życia, u których układ immunologiczny nie jest już tak silny, jak w młodości.

Zmiany skórne w półpaścu

Zmiany w obrębie podłoża rumieniowego znajdują się w obszarze zajętego... »

• cierpiące na choroby nowotworowe (chemioterapia i radioterapia osłabia organizm),
• po przeszczepach,
• cierpiące na AIDS,
• po przebyciu chorób,
• żyjące w przewlekłym stresie,
• przeziębione.

Objawy półpaśca to przede wszystkim zmiany skórne. Zanim się jednak pojawią, chory może odczuwać dolegliwości typowe dla przeziębienia, czyli ból gardła i głowy, a także może mieć gorączkę i złe samopoczucie. Wysypka pojawia się wzdłuż linii jednego z nerwów czuciowych, tworząc charakterystyczny pas po jednej stronie ciała. Najpierw pojawia się przeczulenie skóry, mrowienie i ostry ból dotykający połowy tułowia lub twarzy. Później rumień ze zmianami pęcherzykowatymi, przechodzącymi w strupy i nadżerki. Przy mocno rozwiniętej chorobie mogą pojawić się zmiany krwotoczne i martwica. Zazwyczaj zmiany skórne goją się po kilkunastu dniach, nie pozostawiając blizn. Półpaścowi towarzyszy neuralgia popółpaścowa, czyli nerwoból, który mimo zagojenia się wykwitów dokucza pacjentom jeszcze przez długi czas, w najgorszych przypadkach nawet kilka lat.

Powikłania i leczenie półpaśca

Najgroźniejsze powikłanie półpaśca ma miejsce, gdy choroba zaatakuje ucho lub oko. W tej postaci choroby zajęta może być skroń, czoło, powieka, czasem także spojówka i rogówka. Półpasiec oczny może powodować owrzodzenia rogówki, zapalenie tęczówki oraz porażenie mięśnia poruszającego gałką oczną. Nieleczony może doprowadzić do utraty wzroku. W przypadku półpaśca usznego choroba zajmuje małżowinę, zewnętrzny przewód słuchowy, a w tym również błonę bębenkową. Powikłaniami tej postaci choroby są silne bóle ucha, przytępienie, a nawet utrata słuchu. Zarówno półpasiec uszny, jak i oczny może doprowadzić do porażenia nerwów twarzy.

Leczenie półpaśca jest tym skuteczniejsze, im wcześniej się je rozpocznie. Leki przeciwwirusowe będą skuteczne tylko wtedy, gdy poda się je w ciągu 72 godzin od wystąpienia objawów choroby. Dzięki nim możliwe jest powstrzymanie namnażania się wirusa i złagodzenie dolegliwości związanych z półpaścem. Na późniejszym etapie rozwoju choroby możliwe jest już tylko leczenie objawowe.