Przeciwciała antykardiolipinowe

Przeciwciała antykardiolipinowe, znane także jako przeciwciała antyfosfolipidowe lub przeciwciała przeciw kardiolipinie, bada się w celu stwierdzenia zespołu antyfosfolipidowego, który jest przyczyną zaburzeń krzepnięcia i poronień. Oznaczenie przeciwciał antykardiolipinowych wykonuje się po wystąpieniu zakrzepu oraz po poronieniu, zwłaszcza w drugim i trzecim trymestrze. Badanie na obecność przeciwciał przeprowadza się także, gdy występuje podejrzenie istnienia chorób o podłożu autoimmunizacyjnym, szczególnie SLE (toczeń rumieniowaty układowy).

Spis treści:
  1. 1. Kiedy wykonuje się badanie przeciwciał antykardiolipinowych?
  2. 2. Badanie przeciwciał antykardiolipinowych

1. Kiedy wykonuje się badanie przeciwciał antykardiolipinowych?

Fosfolipidy, w tym kardiolipina, są istotne w procesie krzepnięcia krwi, dlatego wystąpienie przeciwciał antyfosfolipidowych powoduje wzrost ryzyka zakrzepów i poronienia, a także przedwczesnego porodu i stanu rzucawkowego. Przeciwciała antykardiolipinowe możemy wyróżnić w klasach IgG, IgM i IgA. Wskazaniem do badania przeciwciał antyfosfolipidowych są objawy, które wskazują na epizod zakrzepowy, czyli obrzęk i ból kończyn, skrócony oddech, ból głowy oraz niedowład. Objawy związane z kończynami mogą wskazywać na zakrzepowe zapalenie żył kończyn dolnych, nieprawidłowy oddech zaś na zatorowość płucną, a bóle głowy i niedowład na udar mózgu. U niektórych osób przeprowadza się badanie w celu rozpoznania kiły. Badanie na ich obecność wykonuje się także u kobiet, u których występują częste poronienia, szczególnie po pierwszym trymestrze. Oprócz badania przeciwciał antyfosfolipidowych przeprowadza się także oznaczenie antykoagulantu tocznia i przeciwciał przeciw beta2-glikoproteinie I.

Przeciwciała antykardiolipinowe oznacza się także w celu zdiagnozowania przedłużonego aPTT (najczęściej łącznie z oznaczeniem antykoagulanta tocznia), szczególnie gdy występuje podejrzenie istnienia SLE (toczeń rumieniowaty układowy) lub innej choroby o podłożu autoimmunologicznym. Oznacza się wtedy głównie przeciwciała klasy IgG i IgM.

2. Badanie przeciwciał antykardiolipinowych

Do badania potrzebna jest próbka krwi z żyły łokciowej. Jeśli okaże się, że u badanego wystąpiły przeciwciała antykardiolipinowe, badanie wykonuje się ponownie po dwunastu tygodniach. Zespół antyfosfolipidowy (APS) rozpoznaje się tylko wtedy, gdy ma miejsce stały, średni lub wysoki poziom przeciwciał przeciw kardiolipinie. Zespół APS może mieć charakter pierwotny, gdy nie jest związany z żadną chorobą autoimmunologiczną lub też wtórny. W tym wypadku u jego podłoża leży występowanie choroby autoimmunizacyjnej. Natomiast u osób z zaburzeniem autoimmunologicznymi badanie należy powtórzyć, jeśli jego wynik jest ujemny, ponieważ przeciwciała antykardiolipinowe mogą wystąpić po upływie pewnego czasu.

Prawidłowy wynik badania jest ujemny, jednak niewielkie stężenie przeciwciał także nie stanowi problemu. Brak immunoglobulin oznacza, że w chwili badania u badanego nie występowały przeciwciała. Może się zdarzyć, że przeciwciała pojawiają się nagle, bez konkretnej przyczyny albo ich wystąpienie jest spowodowane infekcją lub przyjmowaniem leków.
Pojawienie się przeciwciał antykardiolipinowych to symptom niektórych chorób autoimmunologicznych, na przykład tocznia rumieniowatego. Przeciwciała mogą także wystąpić u osób cierpiących na ostre infekcje, u osób z HIV lub AIDS, u chorych na nowotwory lub leczonych niektórymi lekami, np. przeciwarytmicznymi. Niewielkie stężenie przeciwciał występuje czasem u starszych ludzi.

Obecność przeciwciał antykardiolipinowych w badanej próbce nie potwierdza tego, że stan zakrzepowy wystąpi na pewno. Przeciwciała te są jedynie czynnikiem ryzyka i sugerują, że może dojść do takiego stanu. Nie dają jednak odpowiedzi kiedy i z jaką częstotliwością pojawi się epizod zakrzepowy.

Bibliografia

  • Dembińska-Kieć A., Naskalski J.W., Diagnostyka laboratoryjna z elementami biochemii klinicznej, Urban & Partner, Wrocław 2009, ISBN 978-83-7609-137-2
  • Tomaszewski J., Diagnostyka laboratoryjna, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2001, ISBN 83-200-3591-0
  • Kokot F. (red.), Choroby wewnętrzne, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2006, ISBN 83-200-3368-3

Źródła zewnętrzne

Porozmawiaj o tym na Forum Zdrowie »
Lubię to!
1

Pytania do specjalistów

Badania po poronieniach

Witam! Jestem po dwóch poronieniach. Zrobiłam wiele badań i bardzo proszę o interpretacje wyników. TSH 3-cia generacja-5.6uIU/ml Toxoplazma IgG ilościowo <5.00 IU/ml Toxoplazma IgM półilościowo 0.029 S/CO CMV IgG półilosciowo 18.4 Index CMV IgM -półilosciowo...

pokaż 5 następnych
+ Załóż wątek

Dyskusje na forum

~ Pytania do specjalistów 1 odpowiedź Jakie badania można wykonać po dwóch poronieniach? ~:


W bieżącym roku dwa razy zaszłam w ciążę (VI, XI). Z zajściem w ciążę nie ma problemu.Przy pierwszej wizycie u ginekologa okazuje się, że ciąża jest obumarła.Dwukrotnie miałam już łyżeczkowanie macicy .

~ Pytania do specjalistów 1 odpowiedź Diagnostyka tocznia ~:

Dzien dobry mam pytaie jakie badania trzeba zrobic w kierunku leczeia toczenia obiawy pasuja do tej choroby,dziekuje za odpisanie na moje pytanie,Maria

Artykuły Przeciwciała antykardiolipinowe

Normy laboratoryjne Przeciwciała antyfosfolipidowe

Przeciwciała antyfosfolipidowe to inaczej przeciwciała APA (ang. antiphospholipid antibodies). Dzielą się one na klasy IgG, IgM i IgA. Są skierowane przeciwko strukturom komórkowym organizmu fosfolipidom i białkom osocza wiążącym fosfolipidy. Przeciwciała...

Normy laboratoryjne Przeciwciała przeciwjądrowe

Przeciwciała we krwi chronią nas przed wirusami, bakteriami i drobnoustrojami. Przeciwciała przeciwjądrowe ANA to nietypowy rodzaj białek skierowanych przeciwko składnikom jądra komórkowego, (stąd też wzięła się ich nazwa). Mają one zdolność do...

Normy laboratoryjne Przeciwciała przeciwmitochondrialne

Przeciwciała przeciwmitochondrialne (ang. antimitochondrial autoantibodies – AMA) należą do klasy przeciwciał IgA i wydzielane są przez nabłonek pęcherza moczowego. Oznaczanie AMA jest to badanie określające prawidłowość funkcjonowania wątroby....

HIV przeciwciała
Normy laboratoryjne HIV przeciwciała

Przeciwciała HIV są wykrywane w testach przesiewowych i testach potwierdzających, które umożliwiają rozpoznanie zakażenia. Test przeciwciał HIV wykonywany jest przede wszystkim u narkomanów, u osób z różnymi preferencjami seksualnymi,...

Choroba Alzheimera Przeciwciała w leczeniu choroby Alzheimera

Naukowcy z Rensselaer Polytechnic Institute w zaskakująco prosty sposób opracowali przeciwciała, które neutralizują szkodliwe cząsteczki białka prowadzące do rozwoju choroby Alzheimera. Odkryty proces może posłużyć w lepszym zrozumieniu...

Normy laboratoryjne Przeciwciała anty-TG

Badania przeciwciał przeciwtarczycowych stosuje się przede wszystkim w celu diagnozy chorób, takich jak autoimmunologiczne schorzenia tarczycy oraz wszelkie stany zapalne tego gruczołu. Wyróżniamy trzy typy przeciwciał anty-TG, których...

Normy laboratoryjne Przeciwciała anty-TPO

Badanie przeciwciał anty-TPO stosowane jest w diagnostyce autoimmunologicznych chorób tarczycy. Jest to badanie krwi wykonywane zazwyczaj jednocześnie z badaniem stężenia tyreoglobuliny oraz w przypadku niepokojących wyników wcześniejszych...

Normy laboratoryjne Coxackie wirusy przeciwciała

Wirus Coxsackie A i B należą do tak zwanych enterowirusów. Wirusy te są przenoszone drogą kropelkową oraz fekalno-oralną. Człowiek zaraża się nimi przez kontakt z brudem lub wydzielinami. Infekcje enterowirusami w klimacie umiarkowanym zdarzają...

Normy laboratoryjne Przeciwciała przeciw protrombinie IgM

Przeciwciała przeciw protrombinie w klasie IgM, obok przeciwciał przeciw β2- glikoproteinie I, antykoagulantu toczniowego (LA) oraz przeciwciał antykardiolipinowych, należą do grupy, tzw. przeciwciał antyfosfolipidowych. Przeciwciała te są markerami,...