Boję się, że to autyzm dziecięcy?

Nie zgadzam się z wypowiedzią justyny 4444, że panie przedszkolanki zachowały się niedelikatnie w stosunku do matki dziecka mówiąc jej takie słowa. Nauczycielki są zazwyczaj osobami doświadczonymi w pracy i obserwacji dzieci. Z łatwością zauważają niepożądane i nieprawidłowe zachowania małego dziecka, gdyż są w pewnym stopniu osobami niestety wykwalifikowanymi.. Prezentują zwykle wiedzę nie tylko pedagogiczną, ale również psychologiczną rozwoju dziecka. Myślę, że nauczycielka nie bez powodów podjęła powyższy temat, natomiast mądra mama winna nie dopytywać się na forum, tylko już działać w kwestii wyjaśnienia, dlaczego coś niepokojącego dzieje się z moim dzieckiem? Udać się na konsultacje i zacząć robić wstępne badania. Pamiętajmy, że dziecko z autyzmem ma problemy nie tylko z porozumiewaniem słownym, ale również kontaktami społecznymi z innymi ludźmi. W tym wypadku dzieci z grupy ,inaczej mówiąc nie jest w stanie integrować się z dziećmi z grupy. Ale aby na powyższy dylemat odpowiedzieć, nie należy słuchać różnych opinii -tylko sygnał dany przez nauczycielkę zweryfikować - być może okaże się ona ta osoba, która jako pierwsza wyciągnęła szybko pomocną dłoń, bo jest to groźny sygnał, że z dzieckiem dzieje się coś niepokojącego. Pozdrawiam i życzę po drodze samych wykwalifikowanych osób.

Panie przedszkolanki zachowały się faktycznie niedelikatnie, można było to zrobić inaczej, jednak należy docenić ich spostrzegawczość i zaniepokojenie. Ja od dłuższego czasu słyszę tylko od pań, gdy pytam o to, jak syn radzi sobie z dziećmi: "No, jest bardzo spokojny, czasem się bawi czasem nie" i mam wrażenie, że nie przykładają wagi do obserwacji dzieci pod kątem jakichś niepokojących objawów i mówią cokolwiek. Wiem, że mają kilkanaścioro dzieci w grupie, ale przez kilka lat można wychwycić niektóre zachowania. Nie zadręczaj się obawami. Specjaliści powinni Ci pomóc Jeśli chodzi o psychologa, to staraj się wybrać takiego, który cokolwiek wie o autyzmie.