Co mam zrobić? Jak zacząć normalnie jeść i nie przytyć?

Po pierwsze ,dzięki tej stronie zaczynam mieć nadzieję, że jakoś można zaradzić temu, z czym mam problem... dziękuję... Mam 17 lat. Od kilku lat mam też obsesję na punkcie swojej wagi. Wcześniej zupełnie bez powodu, jednak, gdy przytyłam i miałam rzeczywistą nadwagę, poszłam do dietetyka i przeszłam na dietę 1000 kcal. Gdy zbliżałam się już do wymarzonej wagi (53 kg przy 167cm wzrostu) nie wiedzieć czemu... wymiękłam. Wpędziłam się w bulimię, która trwa już 3 miesiące. Schudłam do tych 53 kg, poszłam do dietetyka, on rozpisał mi jak mam teraz wracać do "normalnego jedzenia" - poprzez wprowadzanie węglowodanów i zwiększanie kalorii. Jednak ja wszystko zawalam... nie przestrzegam już reguł, nie pilnuję kalorii, czasem zjem tyle, ile powinnam, czyli akurat w tym tyg. jest to 1400 kcal, jednak bywa też poniżej 1000 kcal... mam wrażenie, że wszystko sobie rozchwiałam... boję się teraz zacząć normalnie jeść, bo wiem, że przytyję... i to nie jest mój wymysł. Próbowałam zacząć jeść normalnie i co? Przytyłam.

Dzisiaj rano waga wskazała 53,5 kg. Znam swój organizm i wiem, że to żadne zatrzymanie wody czy coś takiego... przytyłam... do tego ta bulimia... po prostu wszystko się rozregulowało... boję się powiedzieć rodzicom, bo pewnie wezmą mnie na leczenie, a wtedy przytyję. A nie chcę. Wiem, jak to wygląda - gadanie typowej bulimiczki, która pół kilo uważa za tragedię... niestety. nienawidzę tego, nie wiem, co mam zrobić... mam silną wolę i gdyby tylko ktoś mi wskazał, jak mam teraz zacząć normalnie jeść i nie przytyć, to poradziłabym sobie. Ale przecież nie pójdę do dietetyka, bo musiałabym uwzględnić bulimię, jeśli chodzi o rozchwianie w odżywianiu... A dietetyk się na tym nie zna... chyba odzwyczaiłam swój organizm od trawienia... nie wiem, nie znam się.

Bardzo proszę o odpowiedź, jakąś wskazówkę... naprawdę nie wiem, co mam robić. Proszę nie pisać: powiedz rodzicom, gdyż to nie wchodzi w grę. Nie powiem o tym nikomu. Nie ma takiej osoby, której mogłabym zaufać na tyle. Dziękuję z góry za pomoc... Wierzę, że ją dostanę...
Lek. Agnieszka Jamroży
ODPOWIEDŹ EKSPERTA

Lek. Agnieszka Jamroży - psychiatra, absolwentka Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu.

Witam!

Twoja wypowiedź jest pełna sprzeczności, jednak, jak sama zauważyłaś, wskazują one na dość typowy profil charakterystyczny dla osób cierpiących z powodu zaburzeń odżywiania. Charakterystyczną cechą takiego myślenia jest tzw. myślenie typu ,,wszystko albo nic" - ,,Jeśli nie osiągam wymarzonej wagi co do kilograma, to oznacza to zupełną klapę i porażkę", ,,Jeśli przytyłam pół kilograma to mogę przytyć jeszcze więcej".

Twoja aktualna masa ciała jest zbyt niska w stosunku do wzrostu, daje wskaźnik BMI o wartości 19 kg/m2, co oznacza niedowagę.
Fakt, że nie akceptujesz większej masy ciała, że ustawiłaś sobie tak nisko ,,poprzeczkę", jest jednym z podstawowych objawów zaburzeń odżywiania.

Jeśli Twoim celem terapii jest utrzymanie masy ciała na poziomie 53 kg, to nikt nie będzie Ci w stanie pomóc w uzyskaniu tego celu. Chcesz ,,jeść normalnie i nie przytyć" - a te dwie rzeczy w Twoim przypadku - osoby z niedowagą - wykluczają się wzajemnie.
Celem terapii powinno być ustabilizowanie odżywiania się i zaakceptowanie przez Ciebie masy ciała na prawidłowym poziomie.
Inny - bardzo ważny cel terapii - to budowanie poczucia własnej wartości na podstawie innych cech niż wygląd i sylwetka. Zastanów się, dlaczego tak ważne jest dla Ciebie te 53 kg?

Pomimo Twoich zastrzeżeń, gorąco zachęcam Cię do wizyty u terapeuty zajmujacego się leczeniem zaburzeń odżywiania. Jak sama zauważyłaś, pozostaje to poza kompetencją dietetyka. Poza tym leczenie bulimii i anoreksji to nie tylko prawidłowa dieta, ale i zmiana myślenia, która jest powodem Twoich problemów i nawrotów choroby.

Zaburzenia odżywiania się są związane z ryzykiem ciężkich powikłań zdrowotnych. Im szybciej rozpoczniesz terapię, tym większa szansa na sukces.

Z pozdrowieniami

Na pytania naszych użytkowników odpowiadają lekarze, psychologowie i dietetycy. Odpowiedź otrzymasz średnio od 4 do 24 godzin.

Odpowiedzieliśmy już na 6373 pytania

Komentarze (komentowanie tymczasowo wyłączone)

Mam taki problem. Jestem chłopakiem, mam 16 lat, ważyłem ok 80 kg przy wzroście 175, postanowiłem schudnąć i z 80 kg schudłem na 65, oczywiście sposobem "wymiotowania". Nie chce o tym mówić rodzicom, ale zauważyłem, że mam problem. Nie mogę przestać wymiotować, chodziarz bardzo chce. Przestałbym, ale przy fakcie, że przytyje nie mogę. Proszę o pomoc. Czy da się przestać wymiotować i nie przytyć?
Proszę o pomoc. Podaje nr gg 11604595.

Jak zacząć normalnie jeść i nie przytyć? Mam z tym poważny problem, więc proszę o poradę:(
Jak chciałam schudnąć, to zaczęły się problemy, więc proszę o dobrą radę, żeby nie mówili na mnie więcej anorektyczka. e-mail-amelson454@wp.pl

Podaj gg, albo adres mailowy, to ci wszystko rozpiszę.

Jak schudnąć w dwa tygodnie 4 kg? Proszę o pomoc

Podobne pytania

Witam! Czasami tak bardzo nienawidzę swojego nudnego życia. Marzę o tym, aby przeżyć coś niezwykłego. Nie podoba mi się miejsce, w którym mieszkam, nie wychodzę z domu, boję się kontaktu z ludźmi. ...

Odpowiada: mgr Magdalena Brudzyńska

Wita! Mam 18 lat. Choruję na bulimię od około 3,5 roku i mimo tego, że nie wyglądam źle, to w środku jest co raz gorzej, boli mnie serce, mam jakieś dziwne klucia w okolicach brzucha, jestem ...

Odpowiada: mgr Kamila Krocz

Witam. Mam 19 lat, a od 4 choruję na bulimię. Jest to już taki stan choroby, że nie wyobrażam sobie, aby mogło być gorzej. Są takie dni, że naprawdę odechciewa mi się żyć. Wiem, że potrzebuję ...

Odpowiada: mgr Arleta Balcerek

Witam! Otóż, jakiś czas temu zaczęłam się odchudzać. Zaczęło się normalnie, unikanie słodyczy i tłustych potraw. Jednak z czasem zaczęło się liczenie kalorii. Liczyłam każdą kalorię i zaczęłam je ...

Odpowiada: mgr Arleta Balcerek

Czy to początek bulimii? Od kilku miesięcy staram się odchudzać. Niestety, nieskutecznie. Mam 14 lat, 162 cm i ważę 61 kg. Były dni, kiedy naprawdę zdrowo się odżywiałam i trzymałam się diety, ale ...

Odpowiada: mgr Magdalena Brudzyńska

Witam serdecznie, mam 26 lat, jestem mężem bulimiczki, która boryka się z tą przypadłością od około 7 lat. Nie chce się poddać psychoterapii z niewiadomych przyczyn lub jak mówi, dobrze jej z tym. ...

Odpowiada: mgr Magdalena Brudzyńska

Witam, Moja siostra ma stwierdzoną bulireksję. Odchudza się od ok. 2 lat. Była na wizytach u psychiatry i psychologa, bierze nawet leki (chyba). Jestem jedyną osobą, której mówi jak się czuje i co ...

Odpowiada: mgr Magdalena Brudzyńska

Choruję na ED od 3 lat. Na początku tylko głodzenie się, później głodzenie z napadami wilczego głodu, wymioty. Następnie znowu głodzenie, krótko przed pobytem w szpitalu psychiatrycznym ponowne ...

Odpowiada: mgr Magdalena Brudzyńska

Mam 19 lat. Od czterech lat choruję na bulimię. W międzyczasie miałam anoreksję, która i tak w efekcie skończyła się powrotem do bulimii. Konsekwencją tego było przytycie do 67 kg przy 170 cm ...

Odpowiada: lek. Agnieszka Jamroży

Mam prawie 16 lat, jestem uczennicą gimnazjum. Od kilku miesięcy na przemian albo prowadzę tygodniowe lub dłuższe głodówki, albo obżeram się bez ograniczeń. Kiedy zjem za dużo wymiotuję, czasami ...

Odpowiada: mgr Kamila Krocz

Witam, jestem Monika, mam 17 lat. Rok temu zaczęłam się odchudzać. Starałam się stosować zdrową żywność i mniej jeść, lecz kocham jedzenie i nie dawałam sobie rady. Zaczęłam wymiotować i schudłam ...

Odpowiada: mgr Magdalena Pikulska

Witam. Mam na imię Ola i mam 16 lat. Od paru miesięcy (chyba) choruję na bulimię. Już tłumaczę o co chodzi. Parę miesięcy temu przynajmniej raz na dzień wymiotowałam. Normalnie jadłam. Im dłużej w ...

Odpowiada: mgr Magdalena Pikulska

Witam, mam 24 lata i od 2,5 mam bulimię. Nie wymiotuję codziennie - zdarza mi się to na ogół raz, dwa razy w tygodniu. Niestety od 3 tygodni codziennie jem i wymiotuję. Nie mogę przestać. Mam złe ...

Odpowiada: mgr Arleta Balcerek

Witam. W mojej rodzinie jest dziewczyna, co do której (razem z jej rodzeństwem) mamy podejrzenie, że ma bulimię. Ma 35 lat. Od kilku lat zażywa środki przeczyszczające i niejednokrotnie została ...

Odpowiada: lek. Agnieszka Jamroży

Jakieś pół roku temu zaczęłam się odchudzać, ważyłam 64kg przy wzroście 171cm, udało mi się schudnąć do 54 kg, widzę po sobie, że dużo moich ubrań jest na mnie za dużych, znajomi mówią, żebym już ...

Odpowiada: mgr Katarzyna Szatkowska

Witam ;) Mam 160cm wzrostu, 14 lat i ważę 45kg. Zauważyłam u siebie już od dawna objawy bulimii... Potrafiłam nic nie jeść, tylko pić wodę przez kilka dni, a potem nagle pochłaniałam wszystko, co ...

Odpowiada: lek. Agnieszka Jamroży

Witam, mam 28 lat, od kilku lat odchudzam się, obecnie moja waga to 41 kg przy wzroście 164 cm, dla mnie to dużo za dużo i chciałabym schudnąć. Ograniczyłam jedzenie, tzn. praktycznie nie jem, ale ...

Odpowiada: lek. Agnieszka Jamroży

W przeciągu czterech miesięcy schudłam około dwunastu kilogramów, z czego większość w ostatnim czasie. Obecnie mam 16 (niecałe) lat i ważę około 45-47 kg przy wzroście 163 cm. Przez pewien czas ...

Odpowiada: lek. Agnieszka Jamroży

Mam 17 lat i od ponad 1,5 roku wymiotuję (był okres, że robiłam to dzień w dzień, potem już tylko raz na jakiś czas, np. 2-3 razy na tydzień). Przez ostatni miesiąc tylko może 2 razy. Biorę bardzo ...

Odpowiada: lek. Agnieszka Jamroży

Zaczęło się od zwykłej diety. Ważyłam 63 kg przy wzroście 155 cm. Schudłam do 51 kg (14 lat). Stosowałam dietę 1000 kcal. Dała ona wolne efekty – ok. 1 kg na tydzień. Pomyślałam, że muszę schudnąć ...

Odpowiada: lek. Agnieszka Jamroży

Zadaj pytanie ekspertowi

Na pytania naszych użytkowników odpowiadają lekarze, psychologowie i dietetycy. Odpowiedź otrzymasz średnio od 4 do 24 godzin.