Co mam zrobić- mój ojciec jest alkoholikiem?

Mój tata nie pracuje a jest alkoholikiem moja mama utrzymuje cały dom . Tata jak nie pije to jest wszystko dobrze można z nim porozmawiać i czasami się pośmiać po śmierci jego siostry czaszą dużo pić . Jak mama go prosi aby nie pił to on nazłość upije się a potem się awanturuje i dochodzi do bójki a najgorsze że ja dostaje od niego . Ja mam 25 lat poszukująca pracy . po prostu mi czasami sił brakuje . Jak się dziś napił to mi rękę wykręcił aż mnie bardzo bolała . pomóżcie mi co mam robić?? boję się że mi albo mojej mamie zrobi coś złego

Mam 13 lat mój ojciec jest alkoholikiem. Są momenty co parę miesięcy że pije przez tydzień, dwa. Moja mama chodzi na grupę wsparcia ale ja jestem wykończona są sytuacje kiedy boję się go jestem najmłodsza w domu. Mam starsze rodzeństwo ale oni sobie z tym radzą ja wymiękam. Mama jest przemęczona musi pracować a on dostaje rentę którą co jakiś czas potrafi przepić. Strasznie się i wstydzę. Bo to nie jest miły temat. moja rodzina o tym wie, nie mam komu zwierzyć się o tym. Ciężko jest z nim żyć lubi się awanturować nie wiem co mam robić.

Najważniejsze to sie nie poddawać,życie nie jest lekkie i nie jest uslane różami.Ja postanowiłam że nigdy nie zrobie swoim dziecom takiego wstydu że pujde pijana do szkoly albo piła dzień w dzień.Coć muj mąż jest również alkocholikiem.Odeszlam od niego z dwoma malymi synkami jest mi naprawde samej ciężko i czasami nie chce sie żyć ale każdego dnia jestem dumna że jestem mamą dla swoich synów jakiej ja nie mialam.Nlkomu sie nie skarże,skączyłam technikum,zdałam mature, obronilam prace dyplomową.Czasami nachodzi mnie taki żal że łzy same spływają po policzkach,ale ide dalej do przodu i sie nie poddam.Jestem dumna że sie nie upijam jak oni i moge sobie pozwolic czasami na szklanke piwa ,wieczorem kiedy brzdące śpią.Wtedy myślę sobie jak duzo mam dzięki temu że sie nie poddałam. I jeszcze tak dóżo przednami,ale damy rade innej możliwości nie widze.

Witam . Ja oczywiście mam to samo . Ale nie z rodzicami , ale z dziadkiem . Wychowuje się z babcią i z dziadkiem bo moi rodzice pracują za granicą . Ehhmm ... no to po prostu mój dziadek jest alkoholikiem . Czy można to tak nazwać ? Jeszcze gorszy od alkoholika ... Takie jest moje zdanie . Ale jest straszne nie rozumny . Kiedy przyjdzie jakaś okazja , i oczywiście KAŻDE , KAŻDE święta upija się .... jest cały czas gorzej i gorzej ! I my jeszcze na wsi mieszkamy . Chodzi jak , obsikany, brudny . Wywraca się , nie może na nogach już ustać . Smród niesamowity ! I trwa to napewno więcej niż tydzień .... a gdy już wytrzeźwieje , każdy mu mówi co i jak było ... najgorsze jest w tym to , że on nie wierzy . Śmieje się z rodziny , że takie głupoty wygaduje . Aa i jeszcze jedno ... za wszystko płaci babcia , dom , jedzenie . Jest na emeryturze . A on i pracuje i dostaje emeryture .... i oczywiście na wszystko mu szkoda ! Dużo razy mówiłam mu , żeby mi dał chodziaż 2 złote do szkoły .... nie ma .... Ale potem na wódkę i piwo ma bardzo dużo .... I mi strasznie szkoda babci . Kocham ją niesamowicie , i boje się o nią . Jest silna , ale przecież to już babcia ... Najgorzej mi jej szkoda . Zawsze miała takie święta , życie . ;ccc .

Witam mam 15 lat mam ojca alkoholika.Bardzo go kocham ale widze jak stacza się na dno.Jest mi ciężko i to bardzo.Co ja mam zrobić?Mama już nie chce z nim być i straszy rozwodem ale wiem że gdyby się rozwiedli tata by popełnił samobójstwo. Nikt w naszej rodzinie nie wiem że tata jest alkoholikiem.

U mnie podobna sytuacja..tyle,ze nie ojciec jest alkocholikiem lecz matka. Ojca nigdy nie poznalam,matka sama mnie wychowywala.Nie mialam ani babci ani dziadka.Mama wychowywala sie w domu dziecka a potem w rodzinie zastepczej.Napewno bylo jej ciezko ..probuje a wlasciwie probowalam ja usprawiedliwic..usprawiedliwic jej alkocholizm.Odkad pamietam zawsze no dobrze..przewaznie widzialam ja pijana. Albo chodzila do kogos albo z kims pila.Nigdy sama.Nie pila codziennie ale pamietam ,ze wiele razy nie zaprowadzila mnie do szkoly bo poprzedniej nocy sie upila.Wkoncu w wieku 8 lat sama chodzilam..niby nic dziwnego ale to tylko pokazuje jak malo ja obchodzilam.Przez nia mialam zaleglosci..nigdy nie potrafila pomoc mi w lekcjach.Pamietam czasy w ktorych bylo tak biednie,ze ledwo wygrzebala zlotowke na chleb..byl to luksus jak bylo cos na chleb.Nie umarlam zglodu chyba dzieki darmowym obiadom w szkole.W miedzy czasie poznala faceta..ja mialam chyba 4-5 lat.Urodzila dziecko..i przez krotki czas bylo ok...ale zaczely sie awantury..on przychodzil do domu pijany..ona wtedy zadko pila..ale moze tylko tak mi sie wydawalo...
Szybko uciekla od niego..tylko ze mna a brata przyrodniego zostawila..nigdy jej tego nie wybaczylam ale teraz wiem,ze tak dla niego bylo i jest najlepiej...lepiej zeby jej nie poznal.Ostatni raz widzialam go 9 lat temu..szkoda,ze tak wiele mnie ominelo.A co mnie najbardziej wkurzalo,ze wydawalo sie jak by zapomniala o wlasnym synie.Ogolnie on mieszka w innym miescie niz my.

Poznala kolejnego faceta..mialam okolo 8 lat.Tez zaszla w ciaze.Tylko,ze wraz z poznaniem tego faceta pogorszylo sie.Awantury zawsze gdy pili i nie tylko.Zawsze przy wszystkim bylam.Pamietam takie sytuacje gdzie on zucal ja na lozko i bil..albo nawzajem zucali w siebie przedmiotami...wydaje sie zabawne ale jako dzieciak bylam przerazona a dodam,ze mieszkalismy w kawalerce..koszmar.Wydaje mi sie ,ze oprucz problemu z alkocholem miala juz wtedy problemy psychiczne.Byla wybuchowa,pelna agresji..gdy byly awantury ..pamietam jak kiedys gdy dziecko mialo pare miesiecy ..wyjela ze sciany bolec\uchwyt i zagrozila,ze go zabije -dziecko,na co jej facet ,ze jezeli to zrobi to on zabije mnie..nic wtedy nie zrobila..
Gdy zamieszkalismy u niego..bylo jeszcze gorzej..pili coraz czesciej..jedno i drugie bez pracy..wtedy..czyli okolo 4-5 lat temu bywalo,ze pili przez pare dni...ja wychodzilam o 7 rano i wracalam ze szkoly o 18..zawsze gdy jechalam autobusem ,myslalam ..moze dzisaj beda trzezwi...coraz czesciej bylam rozczarowana..
Bylam wyzywana od roznych bekardow itp..on mnie tak wyzywal..pare razy z domu wyrzucal..mnie nie matke ale naszczescie szla ze mna..dziwi mnie,ze tylko raz mnie udezyl-w twarz..sam byl ofiara..kiedy byl maly ojciec,alkocholik zlamal mu nos..moze dlatego taki byl i jest.

Teraz mieszkamy za granica..matka mowila,ze nie bedzie juz pila..nie wiezylam ale mialam nadzieje..
nie jest tu tak dobrze..matka nie ma pracy i pije..uswiadomilam sobie,ze niestety naprawde jest alkocholiczka..pije z tym facetem..czasem 5 dni bez przerwy...czasem robia 1-2 dni przerwy ale zawsze pija wiecej niz 2 dni pod rzad..Najgorsze jest to ,ze ona nie widzi w tym nic zlego..kiedys mowila
-nie jestem alkocholiczka bo nie pije od rana do wieczora i nie trzesa mi sie rece
to fakt ale nie umie sie zachamowac..oprucz 1-2 dni przerwy.
Martwie sie o brata ,ma 6 lat i jest rozumny..szkoda ze musi miec takie dziecinstwo.
Niestety wszyscy sa w tym 'domu' nerwowi..matka ciagle wrzeszczy i czesto sie wyzywa na dziecku..ja kluce sie z nia prawie codziennie..jest ona czasami taka okropna..zaluje pieniedzy nawet na jedzenie..ale na fajki i alkochol nigdy...nie umiem jej pomuc..mam tylko 16 lat wiele nie zdzialam.Myslalam sobie tyle razy by uciec z 'domu' ale bylo by to glupie..pozatym nie zostawila bym brata ..ale niestety jak tylko znajde prace oby juz zaraz po 18 urodzinach to sie wyprowadze...

Musze przyłączyć sie do ostatniej wypowiedzi. Ja też mam ojca alkoholika, mama zmarła 2 lata temu zostałam z nim sama. Bieganie? relax? Na co? Nawet na chwile nie zapomnisz... bo o tym nie da sie zapomniec jak sie ma pieklo w domu to to w tobie siedzi i nie przestanie. Moim zdaniem najlepiej sie odciac od czlowieka ktory robi wam krzywde. Jesli tylko macie mozliwosci zostawcie go. Zbyt duzo tracicie. Twoja mama zdrowie a Ty nadzieje na normalne zycie pozniej wiem sama po sobie. Moje negatywne nastawienie do ojca przelalam na wszystkich facetow, w kazdym widze kogos kto chce mnie skrzywdzic. Zostawcie go, to jedyna nadzieja na normalne zycie.

Pozdrawiam L.