Co może być przyczyną niskiej samooceny u 7-latka?

Witam,

Z opisu, jaki Pani przedstawiła można wnioskować, iż synowi bardzo zależy na utrzymywaniu pozytywnego obrazu siebie w otoczeniu, przyczyny takiej sytuacji mogą być różne. Mogą to być jakieś przykre wydarzenia z okresu przedszkolnego, które syn odczuwa jako traumę, może to być pragnienie dorównania osiągnięciom siostry, sprostania Państwa oczekiwaniom - nawet, jeśli ich Państwo bezpośrednio nie artykułują. By to stwierdzić konieczne jest bezpośrednie spotkanie z psychologiem dziecięcym, do którego serdecznie Panią zachęcam. Jest początek Jego drogi życiowej i warto pojawiające się problemy rozwiązywać na bieżąco.

To, co mogę Państwu doradzić na tę chwilę to oczywiście dalsze stosowanie pozytywnych wzmocnień, czyli mówiąc wprost chwalenie syna, gdy zrobi coś dobrze. Warto odnosić się tutaj do konkretnego kontekstu tzn., jeśli syn narysuje obrazek proszę nie kwitować tego stwierdzeniem "bardzo ładnie" tylko rozszerzyć tę wypowiedź umiejscawiając go w pewnej roli społecznej np. "Śliczny obrazek. Zobacz, jaki zdolny z Ciebie malarz." Takie ujęcie sprawy pozwoli mu identyfikować swoje zdolności i atuty a z czasem dostrzegać je jako swoje dobre strony i zalety. Jednocześnie trzeba mu dać możliwość popełniania błędów. Warto z nim porozmawiać i spróbować uświadomić, że nie musi być doskonały, że w pewnych dziedzinach to On będzie odnosił sukcesy a w niektórych niekoniecznie. Sądzę, że takie spokojne rozmowy, być może dawanie pewnych przykładów, wzorców pomogą mu to zrozumieć a być może także zmienić swoje zachowanie.

Syn znajduje się obecnie w trudnym dla siebie momencie. Jest to czas, gdy całkowicie zmienia środowisko, gdy zapoznaje nowe dzieci i tak na prawdę uczy się życia w społeczeństwie. To bardzo duża zmiana dla tak młodego człowieka i może tez powodować pewne zmiany w Jego zachowaniu. Ważne jest by znalazł teraz oparcie w rodzicach, a to jak widzę ma zapewnione. Na koniec raz jeszcze zachęcam do wizyty u psychologa, może nawet szkolnego, który ma możliwość prowadzenia obserwacji syna w Jego naturalnym środowisku. Sądzę, że taka rozmowa może Panią uspokoić.

Pozdrawiam