Czy ja mam anoreksję? Jak zwalczyć swoją obsesję?

Witam.
Mam 21 lat, ważę 52 kg przy wzroście 176cm.. Jeszcze 1,5 roku temu waga moja wynosiła ok 65 kg. Nigdy nie twierdziłam, ze jestem gruba, wręcz przeciwnie uważałam, że jestem piękna i mam ładna figurę. Niestety było zawsze jedno ale.... I nadal jest. A mianowicie mam obsesje na punkcie mojej buzi.

Uważam, że mam dużą, okrągłą twarz i jak coś tylko zjem to od razu powiększa mi się moja twarz a przede wszystkim pod brodzie. I z tego to oto powodu zaczęłam ograniczać spożywane posiłki, później brak kolacji, coraz mniej i mniej jedzenia. Słodycze wyeliminowałam, tłuszcze itp. Obliczanie kalorii, ważenie każdego spożywanego produktu, kromki chleba, plasterka chudej wędliny, nawet ogórka czy pomidora. Zaczęłam jeść rzekomo zdrowo. Z czasem polubiłam uczucie głodu, odchodzenie od stołu z uczuciem niedojedzenia, głodu sprawiała mi wielka przyjemność i satysfakcję.

Codziennie ćwiczyła, nie zważając na czas i miejsce. Każdego dnia, codziennie musiałam wykonać zestaw ćwiczeń. Jeśli tego nie zrobiła miała ogromnego kaca moralnego i nie zasnęłam jeśli nie wykonałam moich ćwiczeń. Jednakże wiem, że mój obecny wygląd nie jest dobry. Wszędzie stoją mi kości, moje ubrania są za duże, wiszą na mnie jak na wieszaku. Uwielbiam gotować ale nie specjalnie to zjadać. Sprawia mi wiele przykrości i wprowadza mnie w złość, zdenerwowanie jeśli ktoś nie chce jeść tego co ja jemu daję. Nie lubię jeśli osoby, które ze mną spożywają w tym samym momencie posiłek, jedzą mniej niż ja. I jeszcze twierdza, że wyglądam bardzo chudo wręcz upiornie.

Ja w takich sytuacjach wierze im, zdaję sobie sprawę, że to co robię, jak wyglądam nie jest ok. Ale z drugiej strony po czasie, po prze analizowaniu tego stwierdzam, że te osoby p0 prostu zazdroszczą mi i że chcą abym była gruba i miała duże pod brodzie. A na dodatek nie mam już od dłuższego czasu miesiączki. Byłam u ginekologa, zrobił mi badanie krwi, usg ev i dał jakieś tabletki na "d", ale nic nie pomogło. Jak nie mam tak nie mam miesiączki. Chciałabym przytyć nie od razu do 65kg. ale tak mieć ok. 58 kg. Jednakże boje się nie tego, że będę chodziła w rozmiarze 38 ( m ).

Najbardziej boje się tego, ze moja twarz będzie duża, że nie będzie na niej widocznych rysów twarzy, które tak bardzo mi się podobają. Mogę przytyć ale tak aby moja twarz była chuda i wyraźne były na niej rysy. Wszyscy twierdzą, że miałam zawsze widoczne te rysy twarzy, kości policzkowe itp. i że każdy człowiek ma pod brodzie, ale ja jakoś tego nie widziałam. Co powinnam zrobić? Moi rodzice i siostry strasznie się o mnie martwią, twierdza, że powinnam iść do psychologa a w najgorszym wypadku do psychiatry. Czy to jest anoreksja?

Pytanie zadane 21.02.2011r. o 13:31 przez ma...20@wp.pl