Pytania do specjalistów
Pomoc W tym miejscu publikowane będą pytania wraz z odpowiedziami lekarzy i specjalistów.
X

Na Twoje pytanie czekają setki specjalistów!

Pytanie zadane:

Jak mam pomóc synowi z Zespołem Aspergera?

Witam wszystkich.

Chciałabym napisać o problemach z moim synem. Daniel ma obecnie 7 lat i chodzi do 1. klasy. Ja jestem samotną matką, odkąd skończył 5 lat, wcześniej chowałam go wspólnie z mężem. Syn był wesołym, pogodnym  niemowlęciem, tylko trochę bardziej ruchliwym, stale się uśmiechał, bawił się sam, zawsze gdzieś w kąciku, w klocki, stale np. potrafił budowć wieże i raczej stronił od dzieci, zawsze sam bawił się w piaskownicy, nie lubił towarzystwa innych dzieci i z początku mnie to nie martwiło, myślałam, że może tak okazuje nieśmiałość, martwiło mnie to, że zaczął mówić, dopiero gdy skończył 4 lata, konsultowałam to z lekarzami, ale oni stwierdzili, że jak rozumie i reaguje na polecenia, to wszystko w porządku...

Problemy zaczęły się, gdy poszedł do zerówki, tam nadal nie umiał nawiązać kontaktu z rówieśnikami, lekcje go nudziły, nie mógł się dostosować do ogólnie panujących zasad, powodował konflikty z dziećmi, aby zwracały na niego uwagę itd... Zaczęłam go leczyć psychiatrycznie, bo stał się nadpobudliwy, zachowywał się absurdalnie do sytuacji, jakie zachodziły, np. nie potrafił się wczuć w emocje i uczucia innego dziecka, np. gdy je bił, nie rozumiał, że to je boli itd., stwierdzono, że ma ADHD, brał leki, ale one efektu nie dawały.

Obecnie syn zachowuje się jeszcze gorzej, nie umie sobie radzić z emocjami, dłużej się skoncentrować na czymś, zadaje bardzo dziwne pytania, np. dlaczego ziemia się kręci itd., oczekuje wyczerpujących odpowiedzi, po kilka razy tych samych. bo ,,zapomina" je, ma jakieś obsesje na temat starszych ludzi, boi się ich, nie lubi małych dzieci, mówi, że one stale piszczą i to mu przeszkadza, ma bzika na punkcie czasu, chodzi non stop z zegarkiem i liczy minuty, jak jakiś program ma się zacząć o 12, to o 12.01 on już chodzi cały zdenerwowany, jak można się spóźnić tyle itd... jednocześnie ma swój świat, nie wie, jaki jest dzień, miesiąc, rok.

Nie ma żadnego kolegi, nie chce wychodzić na dwór, a jak wyjdzie, to wraca, że ktoś go pobił lub on kogoś, stale gubi rzeczy, książki, plecak, potrafi wyjść do szkoły bez plecaka i płakać, że ktoś mu go ukradł, żyje jakby w swoim zamkniętym świecie, oderwany kompletnie od rzeczywistości. Mimo moich wysiłków nadal nie umie nawet się w pełni podpisać, czytać to czyta na pamięć, bo zapamiętuje tekst, edukacja idzie mu bardzo trudno. Martwię się o syna, bo wiem, że nie jest opóźniony, bo byłam z nim w poradni i inteligencję ma na poziomie dziecka w swoim wieku, ale czasem się poważnie zastanawiam, co z nim dalej będzie. Proszę, może ktoś miał z dzieckiem podobne problemy, niech mi doradzi, co to może być, po ostatniej wizycie u psychiatry usłyszałam, że może to autyzm i teraz mam taką diagnozę, że to ZA, ale nikt mi nie wytłumaczył, co to i jak mam synowi pomóc. Może ktoś mi potrafi doradzić?

Odpowiedź udzielona:

Witam serdecznie!

Zespół Aspergera (ZA) to całościowe zaburzenie rozwoju należące do zaburzeń ze spektrum autyzmu. Zespół Aspergera uznaje się za łagodną postać zaburzeń autystycznych. Dzieci z zespołem Aspergera mają dużo lepiej rozwinięte zdolności językowe i poznawcze niż „zwykli” autystycy. Pani syn już od najmłodszych lat przejawiał cechy autystyczne, do których należą: preferowanie samotnej zabawy, unikanie towarzystwa dzieci, fascynacja przedmiotami, np. długie układanie klocków, burzenie ich i ponowne układanie, późny rozwój mowy, trudności w inicjowaniu konwersacji, kłopoty z dostosowaniem się do ogólnie panujących reguł społecznych, np. w klasie, niezdolność do empatii i rozumienia stanów emocjonalnych innych osób, nadpobudliwość, agresja itp. Zazwyczaj niepokój rodziców, że dziecko nie rozwija się prawidłowo, pojawia się, gdy ich dwuletni szkrab niewiele mówi albo nie używa języka wcale. Dziwi mnie diagnoza lekarzy, którzy stwierdziwszy, że czteroletni Daniel rozumie polecenia, zbagatelizowali problem i nie zasugerowali konsultacji u psychologa rozwojowego. Problemy w relacjach społecznych nasiliły się tym bardziej, gdy maluch poszedł do zerówki, w której przyszło mu konfrontować się z innymi ludźmi. Zerówka zdemaskowała i uwypukliła wcześniejsze problemy dziecka. Z powodu nadpobudliwości i agresji Daniela mylnie zdiagnozowano u niego ADHD – nadpobudliwość psychoruchową z deficytem uwagi. Na podstawie Pani listu można stwierdzić, że wiele reakcji i zachowań syna pasuje do obrazu klinicznego autyzmu, np. brak kontroli nad emocjami, życie jakby w swoim świecie, problemy z koncentracją, zadawanie „dziwnych” pytań, fiksacja na punkcie czasu i zegarka, lęk przed ludźmi, brak kolegów. Dzieci z zespołem Aspergera to często dzieciaki z normą intelektualną, tak jak Pani synek. Często jednak mają kłopoty z nauką, chociażby ze względu na trudność dostosowania się do wymogów szkolnych, jak konieczność siedzenia w ławce przez 45 minut. Przykro mi, że nikt nie wyjaśnił Pani, na czym polega zespół Aspergera i czym objawiają się zaburzenia autystyczne. Wiedzę na ten temat oraz porady, jak pomóc dziecku autystycznemu, może Pani znaleźć pod poniższymi linkami w naszym serwisie:

http://portal.abczdrowie.pl/co-to-jest-zespol-aspergera
http://portal.abczdrowie.pl/autyzm
http://portal.abczdrowie.pl/rodzice-dzieci-autystycznych
http://portal.abczdrowie.pl/dziecko-autystyczne
http://portal.abczdrowie.pl/rehabilitacja-dzieci-z-autyzmem
http://portal.abczdrowie.pl/leczenie-zespolu-aspergera

Zachęcam również Panią, by zajrzała Pani na stronę Fundacji SYNAPSIS (http://www.synapsis.waw.pl/), która oferuje pomoc dzieciom o cechach autyzmu, jak i ich rodzicom. Znajdzie tam Pani także sugestie, jak pracować z dzieckiem autystycznym w domu.

Pozdrawiam i życzę powodzenia! 

Podziękuj 1

Podobne pytania