Jak wpadłem w alkoholizm

Witam, mam na imię Darek i jestem alkoholikiem. Piję nałogowo 15 lat swojego 44 letniego życia. Alkohol w mojej rodzinie był obecny od zawsze. Ojciec, dziadkowie, wujkowie alkoholicy. Jeden z wujków w wieku 40 lat zapił się na śmierć. Dla młodego chłopaka, który w wirze przemian w latach 90 stworzył od zera dość dochodową firmę, która obecnie zatrudnia ponad 20 osób, alkohol był czymś naturalnym i nieodzownym przy robieniu interesów. Wyjazdy na szkolenia i konferencje były pijackimi eskapadami z podobnym do mnie biznesmenami. Początkowo nic nie wskazywało na nieuchronne, po balangowaniu do 4 nad ranem o 7 byłem już po prysznicu i śniadaniu. Było ostro i tęgo więc musiało się skończyć uzależnieniem. Nie miałem wtedy takiej wiedzy jak teraz więc klinowanie piwem z rana nie było dla mnie sygnałem ostrzegawczym. Jednak 5 lat temu wybrałem się na komercyjną terapię, tak na próbę na 2 tygodnie. Na terapii przyznałem się przed sobą, że moje picie nie jest normalne, ale jeszcze w to nie wierzyłem. Po terapii utrzymałem abstynencję przez jakieś pół roku. Później od piwka do piwka i znowu wpadłem w ciąg alkoholowy trwający 3-4 doby. Doszedłem do takiego stanu, że na którymś z wyjazdów nie mogłem się pozbierać i zadzwoniłem do kumpla o pół litra żołądkowej którą wytrąbiłem z gwinta w 15 minut i wtedy się dopiero uspokoiłem, zespół abstynencyjny ustąpił. Po drodze były setki postanowień, że to już ostatni raz. Zrobiłem sobie wszywkę z esperalu - pomogło na jakieś 3 miesiące bo po próbach na małych ilościach okazało się, że wszywka się otorbiła i nie działa. Więc znowu miałem ciągi. Trochę chodziłem na AA pomagało ale zacząłem siebie i przyjaciół z AA oszukiwać i popijałem szukając bardziej miękkiej drogi, co się skończyło tęgim zapiciem. Dwa tygodnie temu miałem 6 dniowy ciąg i dzisiaj też skończyłem 6 dniowy ciąg. Ciągi trwają coraz dłużej i są coraz tragiczniejsze. Cierpi przez to moja rodzina a tak ją kocham jak nie piję. Okazuje się że sam nie dam rady i we wrześniu jadę na 8 tygodni do ośrodka leczenia uzależnień. Postaram się do tego czasu zachować abstynencję i na poważnie zająć się swoim zdrowiem i zdrowiem mojej rodziny. Zawsze będzie moment nieodpowiedni bo remont, inwestycja, święta czy wyjazd na wakacje. Nie będę zwlekał, bo szkoda mi każdego pijanego dnia mojego życia. Dłużej już nie chcę. Trzymajcie za mnie kciuki. Będę na bieżąco, jak to tylko możliwe, relacjonował swoje postępy w abstynencji a później trzeźwieniu. Dzisiaj nie piję.

Pytanie zadane 14.08.2010r. o 15:49