Jakie są objawy anoreksji?

Witam serdecznie!

Początek anoreksji może być trudny do ustalenia, gdyż ograniczanie ilości i jakości pokarmów odbywa się stopniowo. Osoby chore na początku stosują różnorakie diety, w których przestają jeść słodycze, produkty wysokokaloryczne, a potem jedzą rzadko i w bardzo niewielkich ilościach. Myśli o jedzeniu stają się często obsesyjnym problemem towarzyszącym wszelkim aktywnościom. Nieraz cały wysiłek chorych zmierza w kierunku unikania sytuacji, w których musieliby coś zjeść. Unikają wizyt w barach, restauracjach, imprez związanych z konsumpcją, wspólnych posiłków z rodziną. Takie osoby odczuwają ponadto lęk przed przybraniem na wadze. Tak więc kolejnym objawem anoreksji jest zaburzony sposób, w jaki chore postrzegają wagę swego ciała oraz jego sylwetkę. Sądzą, że są zbyt chude, słyszą, że wszyscy wokół tak je oceniają, a mimo to czują, że ich biodra i nogi są zbyt grube. W następnym okresie w miarę pogłębianie się objawów głodzenia, pojawiają się u chorych objawy osłabienia, spowolnienia, stany smutku, chwiejności nastroju, utrata potrzeb seksualnych. Coraz trudniej podejmują różne prace, odczuwają lęk, wycofują się z kontaktów społecznych. Pojawia się szereg objawów fizycznych będących w dużej mierze skutkami ciężkiego i długotrwałego głodzenia się. Skóra tych osób jest sucha, niekiedy szara, kończyny zimne. Ciśnienie krwi niskie, występuje bradykardia, niekiedy zaburzenia rytmu, cechy odwodnienia, obrzęki, pacjentki narzekają na różnorakie objawy żołądkowo-jelitowe. Czynność osi podgórze-przysadka-nadnercza jest zmieniona, w efekcie występują zaburzenia lub brak miesiączki. W diagnozie anoreksji należy wcześniej wykluczyć inne schorzenia, które również mogą prowadzić do wyniszczenia organizmu. Należy wziąć pod uwagę obecność nadczynności tarczycy, cukrzycę, organiczne uszkodzenia podwzgórza i przysadki mózgowej, liczne schorzenia przewodu pokarmowego.

Jeśli nie doświadczyłaś żadnych z wyżej wymienionych objawów możesz być spokojna - anoreksja Ci nie grozi!

Pozdrawiam.