Myśli samobójcze z powodu nieszczęśliwej miłości

Witam, że względu na to iż nie chcę żeby ktoś o tym wiedział (chodzi mi o znajomych) nie podam imienia. Mam 15 lat, mam ciężką sytuację rodzinną, chyba pokochałem dziewczynę, która jest starsza o kilka lat. Znamy się mało, bo nigdy praktycznie nie rozmawialiśmy (właśnie dlatego nie wiem czy ją naprawdę kocham). Wczoraj chciałem się zabić, miałem już brzytwę na ręce, lecz ciężko było mi to zrobić, bałem się co będzie po mojej śmierci. Dalej chcę się zabić, ale nie jestem w stanie. Wiem że ta dziewczyna, w zasadzie kobieta, jest że tak określę dla mnie nieosiągalna, jest z kimś innym i na pewno nie jest ani nie była mną zainteresowana. Mam wiele przytłaczających mnie problemów. Nie chcę iść do jakiegokolwiek psychologa, bo nie chcę, żeby cała sprawa wyszła na światło dzienne. Widuję ją w szkole, przez to nie chodzę do szkoły. Dużo mnie to kosztuje (psychicznie), że to piszę. Proszę tylko, żeby ktoś doradził co mam zrobić, żeby było inaczej. Dodam, że nie widzę sensu życia.
Mgr Arleta Balcerek
ODPOWIEDŹ EKSPERTA

Mgr Arleta Balcerek - psycholog, absolwentka Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego.

Witam!

Opisane przez Ciebie problemy są bardzo poważne. Warto, żebyś jednak poszukał dla siebie wsparcia. Pierwsze silne uczucia z jednej strony mogą uskrzydlać, tak jak spełniona miłość. Z drugiej być przyczyną wielu problemów, kiedy nie wszystko idzie po Twojej myśli. Trudno jest sobie radzić z poczuciem odrzucenia czy braku zainteresowania, szczególnie, kiedy jest się nastolatkiem. Dojrzewanie wpływa na psychikę człowieka. Emocje stają się bardzo silne i często przeciwstawne. Młodzi ludzie niejednokrotnie widzą świat jako czarno-biały, nie dostrzegając innych odcieni pomiędzy. Rozumiem, że masz obawy, co do ujawnienia swoich problemów swoim znajomym. Nie napisałeś jednak, czego się boisz. Może jest to odrzucenie, wyśmianie czy niezrozumienie? Zastanów się nad tym, czego w tej sytuacji się obawiasz. Opisywanie swoich problemów jest bardzo trudne. Jeśli jednak nie masz możliwości rozmowy z bliskimi o swoich problemach, to może warto zacząć o tym pisać. Inni ludzie w Twoim wieku przeżywają podobne problemy i mogą Cię przez to zrozumieć. Dlatego możesz (anonimowo) poszukać wsparcia i pomocy na forach/czatach internetowych. Jeden, bardzo ważny krok już zrobiłeś - napisałeś ten list i poprosiłeś o pomoc. Nie ma niestety jednego prostego rozwiązania tak poważnych problemów. Pomoc psychologa byłaby wskazana, tak samo jak wsparcie otoczenia. Jeśli nie możesz teraz pozwolić sobie na korzystanie z obu tych form pomocy, możesz poszukać alternatywy. O wparcie rówieśników możesz zadbać korzystając z Internetu. Jeśli natomiast chciałbyś porozmawiać z psychologiem możesz korzystać z telefonów zaufania. Nie zapewni Ci to pełnej opieki psychologicznej, ale może pomóc w rozwiązaniu wielu problemów. Zachęcam Cię do korzystania z telefonu dla dzieci i młodzieży 116 111. Jest bezpłatny i anonimowy, a możesz z niego korzystać tak często, jak będziesz potrzebował. Spróbuj też obserwować siebie i spisywać swoje przemyślenia i emocje. Taka samoobserwacja da Ci szansę poznać siebie lepiej i poszukać przyczyn oraz możliwości rozwiązania problemów. Opisywanie trudności oraz przeżywanych emocji to również forma zmniejszania napięcia psychicznego, które może wzmagać myśli autodestrukcyjne. Pamiętaj, że możesz sobie pomóc i poradzić sobie z problemami.

Pozdrawiam

Na pytania naszych użytkowników odpowiadają lekarze, psychologowie i dietetycy. Odpowiedź otrzymasz średnio od 4 do 24 godzin.

Odpowiedzieliśmy już na 6373 pytania

Podobne pytania

Witam! Poznałem ją na studiach, szybko wpadła mi w oko, ja zresztą jej również. Zaczęliśmy się umawiać (od listopada ubiegłego roku). Pierwsza randka była bardzo udana, kolejne też. Dużo ...

Odpowiada: lek. med. Agnieszka Barchnicka

Mam 24 lata i parę miesięcy temu poznałam interesującego faceta, 31 lat, kulturalny, inteligentny, oczytany i dosyć sympatyczny, a na dodatek wolny. Postanowiliśmy się spotykać, ale na tzw. luźnej ...

Odpowiada: mgr Arleta Balcerek

Witam, ja mam 35, ona 36 lat, z moją dziewczyną poznaliśmy się i chodzimy od około 2 lat. Nasza znajomość opierała się, niestety, prawie tylko na seksie. Problem polega na tym, że ona przy każdej ...

Odpowiada: mgr Kamila Krocz

Witam! Na wstępie chciałbym poprosić o nie publikowanie mojej wiadomości. Temat jest dla mnie trudny i potrzebuje to sobie jakoś poukładać. Poznałem wspaniałą dziewczynę i bardzo mocno ją kocham i ...

Odpowiada: mgr Magdalena Brudzyńska

Witam! Potrzebuję pomocy psychologa z dwóch powodów: po pierwsze osoba o właściwym wykształceniu, po drugie osoba postronna, stojąca z boku. Wiem, że mój problem nie jest nie do rozwiązania, ale ...

Odpowiada: mgr Magdalena Brudzyńska

Proszę o radę. Jestem świeżo po rozwodzie i byłam pewna, że nie jestem obecnie zdolna do wyższych uczuć. Że się wypaliłam... I wtedy pojawił się On. Znałam go już od pół roku, bo uczęszczamy na ...

Odpowiada: mgr Arleta Balcerek

Witam, mam pytanie w jaki sposób mogę pomóc mojemu chłopakowi. Kilka lat temu odbył 3-letnią karę wiezienia, w tym czasie zostawiła go żona. W tej chwili mieszka z rodzicami i siostrą, którzy za ...

Odpowiada: mgr Arleta Balcerek

Witam. Piszę, ponieważ mam problem polegający na uzależnieniu od mężczyzny. Nie jesteśmy parą, ponieważ on twierdzi, że nie jest gotów, jednak spotykamy się codziennie i zachowujemy się jak para. ...

Odpowiada: mgr Arleta Balcerek

Zadaj pytanie ekspertowi

Na pytania naszych użytkowników odpowiadają lekarze, psychologowie i dietetycy. Odpowiedź otrzymasz średnio od 4 do 24 godzin.