Nieskuteczność psychoterapii i myśli samobójcze

Dzień dobry! Mam 23 lata. Od 9 lat z przerwami biorę różne leki: Zyprexa, fevarine, lexapro, efectin i teraz cital. Chodzę na terapię 4 rok z przerwa na 1 rok. Mój problem to: nieśmiałość, lęk przed przyszłością, poczucie braku piękna życia, beznadziejność, problemy w relacjach z ludźmi. Zmagam się z myślami samobójczymi. Jeżdżę ryzykownie samochodem albo motocyklem - to i łamanie przepisów daje mi jedyną chęć do życia. Niby studiuję. Boję się, że formy pomocy się dla mnie powoli wyczerpują chodzę na terapię gestalt, leki nic nie dają. W młodości byłem kilkakrotnie hospitalizowany.
Mgr Arleta Balcerek
ODPOWIEDŹ EKSPERTA

Mgr Arleta Balcerek - psycholog, absolwentka Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego.

Witam!

Rozumiem Pana poczucie, że dotychczasowe metody pomocy, z których Pan korzysta są nieskuteczne. Niektóre problemy wymagają długoterminowej pomocy. Czasem zmiany przychodzą po dłuższej walce z trudnościami. Nie napisał Pan, z jakiego rodzaju zaburzeniami Pan się zmaga. Warto, żeby rozmawiał Pan ze swoim lekarzem i terapeutą o poczuciu, że nic się nie zmienia w Pana samopoczuciu i życiu. Zastanawia mnie również, czy mówi Pan tym osobom o myślach samobójczych i zachowaniach ryzykownych. Takie zachowania mogą być formą realizowania myśli samobójczych. Nie są one bezpośrednią próbą samobójczą, ale znacząco zwiększają ryzyko uszkodzenia ciała czy też śmierci. Zachowania autodestrukcyjne mogą z jednej strony dawać Panu satysfakcję z powodu podniecenia, jakie wywołują hormony w trakcie takich wyczynów. Z drugiej mogą być formą samounicestwienia się. Warto zwrócić na to uwagę w trakcie spotkania z lekarzem i psychoterapeutą. Może Pan z nimi porozmawiać na temat dodatkowych metod czy technik, które mógłby Pan stosować, by wpływać na poprawę swojego samopoczucia. Nie znam Pana diagnozy i ciężko jest mi cokolwiek sugerować. Jeśli jednak czuje się Pan na siłach, by popracować nad swoją nieśmiałością i relacjami z innymi ludźmi, to warto pomyśleć nad terapią grupową, która może być uzupełnieniem terapii indywidualnej. Ewentualnie może Pan spróbować uczestnictwa w grupach wsparcia oraz treningach/warsztatach, na których mógłby Pan ćwiczyć swoje umiejętności społeczne i przełamywać wewnętrzne obawy oraz lęki.

Pozdrawiam

Na pytania naszych użytkowników odpowiadają lekarze, psychologowie i dietetycy. Odpowiedź otrzymasz średnio od 4 do 24 godzin.

Odpowiedzieliśmy już na 6373 pytania

Podobne pytania

Witam, mam problem, zaczęło się to od ostatniej klasy podstawówki. Wiedziałem wtedy, że coś dzieje się nie tak ze mną. Mój brat trochę się jąka. Nie zdawałem sobie sprawy, że mnie też może to ...

Odpowiada: mgr Kamila Krocz

Witam, prawie rok temu zdiagnozowano u mnie nerwicę lękową, od tamtego czasu przyjmowałam Pramolan, Asentrę i Pernazium. Po 3 miesiącach udało mi się jakoś z tym wszystkim dobrze radzić, coraz ...

Odpowiada: lek. Karol Kaziród-Wolski

Witam, mam 26 lat. W sierpniu wróciłam z zagranicy, tam było zimno, brak słońca, bo to na hali. Od tamtego czasu źle się czuję, jestem jakaś inna, a są dni, kiedy mi się nic nie chce. Na początku ...

Odpowiada: mgr Kamila Krocz

Witam, mam 28 lat i od 5 lat borykam się z atakami paniki. Wszystko zaczęło się od tego, kiedy jechałem w nocy autostradą z dużą prędkością, po kilku kawach, red bullach, oczywiście co chwilę ...

Odpowiada: mgr Arleta Balcerek

Witam, mam bardzo poważny problem z moim tatą. Dziś właśnie miał kolejny z wielu ataków gniewu i złości, wyzwał mnie i moją mamę, wyrzucił mnie z domu, popłakał się i wyglądał jakby miał stan ...

Odpowiada: mgr Kamila Krocz

Witam! 2 lata temu zachorowałam na nerwicę lękową. Mam 45 lat. Przez dwa lata brałam leki i czułam się tak dobrze, że razem z panią Doktor na moją prośbę odstawiłam leki w sierpniu. We wrześniu ...

Odpowiada: mgr Kamila Krocz

Witam, leczę się na depresję lękową od czterech lat, rok przerwy z powodu ciąży. Gdy urodziłam, depresja wróciła i musiałam kontynuować leczenie.Wszystko było dobrze, aż do teraz. Depresja i stany ...

Odpowiada: mgr Kamila Krocz

Postaram się jak najprościej opowiedzieć w czym problem. Jestem już strasznie zmęczona. Mam 21 lat i półtora roku temu stwierdzono u mnie schizofrenię paranoidalną, lecz pół roku temu ...

Odpowiada: mgr Magdalena Brudzyńska

Od kilku lat cierpię na tzw. globus histericus. Jest to opinia kilku lekarzy różnych specjalności, u których szukałam pomocy i wyjaśnienia. Choruję na serce - kilka operacji zastawki mitralnej, ...

Odpowiada: mgr Arleta Balcerek

Witam! W zeszłym tygodniu w nocy wstałam i poszłam do pokoju współlokatorów, położyłam się obok nich na łóżku i podobno byłam bardzo zdziwiona, gdy pytali się mnie co tu robię, po czym wróciłam do ...

Odpowiada: lek. Karol Kaziród-Wolski

Witam jestem dziewiętnastolatkiem. Korzystając z natchnienia i refleksji, chciałbym przelać na kartkę papieru opis stanu, w którym się znajduję. Jest to dla mnie bardzo ważne, gdyż rozważania na ...

Odpowiada: mgr Kamila Krocz

Witam! Mam tak wielki nieład w głowie, że aż nie wiem od czego zacząć... Podejrzewam u siebie depresję. Między mną a moim ukochanym chyba już na dobre koniec. :( Kłóciliśmy się już wiele razy, ale ...

Odpowiada: lek. Joanna Gładczak

Witam! Zacznę od tego, że mam 19 lat. Zwracam się z pytaniem odnośnie zaburzeń snu, których objawy coraz bardziej zaczynają mi przypominać to co sam doświadczam. Wszystko zaczęło się w gimnazjum ...

Odpowiada: lek. Joanna Gładczak

witam serdecznie, ostatnio czytałam w internecie na temat bóli psychosomatycznych i przeraziłam się, bo ja doświadczam wszystkie bóle w komplecie. Mam 30 lat, mam dziecko. Moje życie osobiste nie ...

Odpowiada: mgr Magdalena Brudzyńska

Mój mąż co jakiś czas staje się nieobecny, jakby go nie było, a fizycznie jest. Ma wtedy dziwny wzrok, nie odzywa się, śpi. Jakby ucieka przed światem. Po kilku dniach mu to mija i jest znowu ok. ...

Odpowiada: mgr Magdalena Brudzyńska

Zadaj pytanie ekspertowi

Na pytania naszych użytkowników odpowiadają lekarze, psychologowie i dietetycy. Odpowiedź otrzymasz średnio od 4 do 24 godzin.