Potrafię już wyobrazić sobie weekend bez alkoholu.

Od dziecka uprawiałem wszelakie sporty a mniej więcej od 9 roku  życia dość intensywnie uczęszczałem na treningi piłki nożnej. W wieku 13 przyszedł czas gimnazjum gdzie trafiłem do szkoły sportowej i klasy w której uczyło się ze mną ¾ kolegów z drużyny piłkarskiej. W  tym właśnie okresie (czyli mając  13 lat) miałem swoje pierwsze kontakty z alkoholem. Codzienne zajęcia w szkole i treningi sprawiały że spędzałem całe dnie poza domem co było mocno wyczerpujące. Wtedy najczęstszym sposobem było wyjście ze znajomymi na piwo. Tworzyliśmy zarówno w klasie jak i w drużynie bardzo zgraną paczkę więc z chętnymi nie było nigdy problemów.

Doszło do tego że w pewnym momencie nie wyobrażałem sobie aby po treningu nie wypić piwa. Dodatkowo w weekend dochodziły mecze ligowe i inne rozgrywki, w których zawsze oczekiwano od nas zwycięstw co wiązało się ze sporymi napięciami. Stawało się to kolejnym pretekstem by po meczu udać się na piwo lub coś mocniejszego żeby odreagować. W ten sposób okazało się że „browarek” piło się codziennie a w weekend  „do upadłego”.

Do tego dochodziły jeszcze częste wagary,  brak było pomysłów na konstruktywne spędzanie czasu, a warszawska starówka i park niedaleko to co robić… ”Idziemy się napić”.  Mimo wielu nieobecności zawsze radziłem sobie w szkole bo nawet przy ponad połowie godzin nieobecnych potrafiłem dogadać się z nauczycielami a że zamiast zdawać na 4 i 5 jak mnie było stać to kończyło się na 2 i 3 nie było dla mnie problemem. Doszło do tego że mecze, które przecież były tak ważne zdarzało mi się rozgrywać po alkoholu, przed meczem piło się na rozluźnienie, a po meczu z radości po zwycięstwie lub w smutku po porażce. Alkohol stał się rozwiązaniem na każdą sytuację. Razem stałą paczką chodziliśmy do szkoły, na wagary, na trening i na imprezy więc było to dla mnie zupełnie normalne. A potem na studiach jak powszechnie wiadomo nie pije się mniej więc od zawsze całe moje środowisko funkcjonowało identycznie to niby czemu miałoby być w tym coś złego? Na szczęście w odpowiednim momencie mojego życia poznałem dziewczynę, która zwróciła mi uwagę na całą tą sytuacje i  pomogła mi znaleźć rozwiązanie tego problemu. Co prawda teraz gram tylko rekreacyjnie i nadal lubię wypić piwko ale potrafię wyobrazić sobie weekend bez alkoholu.

Pytanie zadane 11.09.2009r. o 14:20