Zaburzenia lękowe z agorafobią

Witam jestem 34 letnim mężczyzną. Moja przygoda z nerwicą zaczęła się ok.11 lat temu. Były to bóle głowy bóle w klatce piersiowej żołądka bóle serca robiłem dużo badań i wszystko było ok. Pamiętam że dostałem od kardiologa lek lexotan i miałem go brać żeby się wyciszyć i to że wszystko przejdzie i tak było. Trwało to ok 2 lat. Póżniej miałem spokój, fajne życie do czasu aż w marcu 2009 roku w kościele zrobiło mi się słabo i tak dziwnie mi się zrobiło. Za tydzień jak znowu chciałem iść do kościoła to zacząłem odczuwać taki lęk jakbym się bał tam wejść co było dla mnie szokiem bo nigdy takiego czegoś nie miałem.Po ok tygodniu w nocy żona musiała mnie zawieść na pogotowie bo miałem atak takiego silnego lęku że nie wiedziałem co się robi wysokie ciśnienie serce mi waliło jak dzwon nie mogłem się nawet dobrze ruszyć bo tak się wszystkiego bałem że chyba zaraz umrę.dostałem tam środki na uspokojenie i do domu bo wszystkie badania wyszły w porządku.Ale od tego czasu coraz częściej zaczęły się te lęki bałem się nawet wyjść na ulice ,a gdzie tu jechać do pracy,to po prostu był horror.Zapisałem się do psychiatry powiedziała mi że są to zaburzenia lękowe i przepisała mi xanax i rexetin . Brałem te leki ale po ok tygodniu chyba zaczęły działać to nie wiedziałem co się robi bo nawet nie mogłem trafić w drzwi do łazienki,tak się wystraszyłem że je odstawiłem i już do lekarza nie pojechałem.Lęki coraz bardziej się nasilały myślałem że wariuje i zaraz pojadę do psychiatryka. Znajoma mnie namówiła żebym pojechał do psychologa.Na początku nie chciałem ,ale pojechałem ,naprawdę było bardzo ciężko.Pani psycholog powiedziała mi że ja nie wariuje tylko to są zaburzenia lękowe z agorafobią i że jest to długie leczenie ale to wszystko minie. Jeżdziłem do psychologa ponad dwa lata i w tym roku pani mi powiedziała że już jest dobrze już za mną ta choroba. Od wiosny do dnia 1 listopada naprawdę była duża poprawa bo zaczynało wszystko wracać do normy i znowu się zaczęło,ale teraz to ja mam odczucie ciężkie do opisania jakbym czasami nie wiedział gdzie jestem co robię a doskonale wiem. Jestem taki nerwowy czuje w środku organizmu jakbym zaraz miał eksplodować albo podlecieć do ściany i walnąć głową w mur żeby przeszło.Syn ma jechać na wycieczkę to już się denerwuje chociarz nie wiem po co. Przejmuje się byle czym. Dodam jeszcze bo to jest chyba najważniejsze że dwa tygodnie przed moją komunią zmarł mój tata .Po śmierci taty niema co ukrywać nie było za ciekawie wieczny brak pieniędzy nigdzie nie wyjeżdżałem bo nigdy nie było na to,dodam jeszcze że gdy byłem ministrantem to na pogrzebie wraz z księdzem poszliśmy do kaplicy to zobaczyłem zmarłego który umarł porażony prądem to był dla mnie straszny widok i do dnia dzisiejszego ja nie mogę zasnąć jak jest w sypialni ciemno bo mi się zdaje że ktoś obok mnie stoi Dodam jeszcze ze mieszkam teraz blisko kościoła do którego nabrałem długiego dystansu i jak widzę czasami jak jest pogrzeb to aż mi się gorąco robi. .Boje się często że jak ja zwariuje to mój syn którego kocham naprawdę mocno będzie miał takie życie jak ja,czyli dzieciństwo do bani. Bardzo bym prosił o odpowiedż czy to się da w końcu wyleczyć żebym nie miał tych lęków,żebym mógł w końcu gdzieś pojechać bez lęków że coś mi się zdarzy,że zwariuje,bo mamy jechać w styczniu z żoną i synem na narty ,bardzo bym chciał ale znowu ten lęk.Proszę o poradę czy może spróbować brać leki,czy psychoterapie bo może tamta do końca nie była wyleczona, bo opadają mi ręce z tego wszystkiego.Proszę jeszcze o odpowiedż czy w zaburzeniach lękowych są takie objawy jak opisałem 'że czasami mam wrażenie że nie wiem gdzie jestem chociaż dobrze wiem.Z góry dziękuje za odpowiedż.

Pytanie zadane 4.12.2011r. o 17:41 przez ra...ki@neostrada.pl