Rak nerki

Rak nerki jest jednym z najrzadziej występujących nowotworów. Nowotwór nerki powstaje w wyniku pojawienia się nieprawidłowej masy w obrębie miąższu nerki. Dużo częściej choroba ta spotyka mężczyzn niż kobiety. Rak nerki jest niebezpiecznym rodzajem nowotworu, ze względu na to, że objawy mogą pojawić się w późnym stadium choroby, uniemożliwiając wczesne rozpoznanie i skuteczne leczenie. Pomimo że rak nerki jest bardzo rzadki, obserwuje się dość często przerzuty pochodzące najczęściej z komórek nabłonka.

Klasyfikacja histopatologiczna raka nerki wg WHO

Rak nerki – zdjęcia

Najczęstszą metodą leczenia raka nerki jest wycięcie tego narządu wraz z... »

1. Nabłonka kanalików nerkowych lub innych składników nefronu:

• rak jasnokomórkowy,
• rak z komórek chromofilnych (zasadochłonnych, kwasochłonnych),
• rak z komórek chromofobowych (typowych, kwasochłonnych),
• onkocytoma pochodzenia nerkowego,
• rak kanalików zbiorczych (Belliniego).

2. Podścieliska:

• Łagodne – włókniaki, tłuszczaki, naczyniaki, guzy mieszane (angiomyolipoma),
• Złośliwe – mięsaki, chłoniaki, szpiczaki.

3. Niezróżnicowanej tkanki płodowej nerki:

• Guz Wilmsa – głównie u dzieci.

4. Nabłonka przejściowego dróg moczowych.

Ponadto wyróżnia się 5 typów raka nerki: rak jasnokomórkowy, brodawkowaty, chromofobny, z cewek zbiorczych, sarkomatoidalny.

Przyczyny i objawy raka nerki

Najczęstszymi przyczynami zachorowalności na raka nerki są:

• uwarunkowania środowiska,
• uwarunkowania hormonalne,
• uwarunkowania genetyczne,
• palenie papierosów,
• narażenie na działanie substancji chemicznych,
• nadużywanie środków przeciwbólowych,
• otyłość,
• dziedziczenie,
• alkohol.

Rak nerki w początkowym okresie rozwoju nie daje objawów. Później pojawiają się bóle w okolicy lędźwiowej oraz krwiomocz.

Rak nerki - rokowania

Rak nerki pojawia się u osób powyżej 50 roku życia; częściej występuje u... »

• niedokrwistość niedobarwliwą,
• czerwienicę (wzrost ilości czerwonych krwinek RBC),
• stany podgorączkowe lub gorączkę,
• spadek masy ciała,
• hiperkalcemię (wzrost poziomu wapnia we krwi),
• nocne poty,
• podwyższone ciśnienie tętnicze krwi,
• podwyższone OB,
• zespoły paraneoplazmatyczne,
• zapalenie wielomięśniowe,
• skrobiawicę (amyloidozę),
• upośledzenie funkcji wątroby – encefalopatia wątrobowa.

Przerzuty i leczenie raka nerki

Najczęściej rak nerki przerzuca się do następujących narządów:

• płuc,
• tkanek miękkich,
• kości,
• wątroby,
• układu nerwowego.

Raka nerki rozpoznaje się po stwierdzeniu wyczuwalnego guza w okolicy nerki, krwiomoczu, gorączki, bólów w okolicy nerki. Objawy te muszą być potwierdzone badaniem ultrasonograficznym, urograficznym, tomograficznym lub scyntygraficznym układu moczowego, a przede wszystkim histopatologicznym. Leczenie nowotworu nerki polega najczęściej na usunięciu całej nerki (nefrektomia), a w mniej zaawansowanych przypadkach tylko jej fragmentu. Czasem usuwa się również przerzuty. Chemioterapia jest nieskuteczna, dlatego odstępuje się od niej. Ostatnio stosowane są również nowe leki biologiczne, ale koszt takiego leczenia jest znaczny, a skuteczność wątpliwa. Rokowanie zależy od tego, jak szybko rak nerki zostanie wykryty.