Rozedma płuc

Rozedma płuc nie ujawnia się szybko. Do trwałego rozdęcia pęcherzyków płucnych, często też drobnych oskrzelików z wtórną utratą ich elastyczności i całych płuc dochodzi powoli, w ciągu kilku miesięcy, czasem nawet lat. Rozedma płuc jest zwykle konsekwencją przewlekłego zapalenia oskrzeli – w wyniku choroby pęcherzyki płucne są niszczone pod wpływem ciśnienia, a pozostałe rozrastają się. Tym samym zmniejsza się powierzchnia wymiany gazowej, a serce z większym wysiłkiem pompuje krew. 


Objawy rozedmy płuc

Zmniejszona wydolność fizyczna, świszczący oddech to pierwsze jej objawy, ale nie pojawiające się od razu. Początkowo może objawiać się to niewielką zadyszką, by później stopniowo przekształcić się w duszność. Czasem obecny jest także suchy poranny kaszel z flegmą. Niektórzy chorzy obserwują u siebie zmianę barwy ust. Z czerwonej przechodzi ona w niebieską lub szarą. Podobnej metamorfozie ulega kolor płytki paznokcia. Opisane objawy świadczą o niedotlenieniu organizmu, tzw. sinicy.

Zdjęcie rentgenowskie chorego na rozedmę płuc

Zdjęcie rentgenowskie chorego na rozedmę płuc.... »

Wszelkie zakażenia i nieżyty oskrzeli, którym palenie tytoniu tak bardzo sprzyja oraz współistniejące rozstrzenie oskrzeli nasilają objawy rozedmy płuc. By zapobiegać, jak najwcześniej trzeba likwidować czynniki sprzyjające jej rozwojowi.

Wyróżniamy dwa typy rozedmy:

• rozedmę środka zrazika,
• rozedmę całego zrazika.

Do rozedmy środka zrazika dochodzi wówczas, gdy zniszczeniu ulegają oskrzeliki oddechowe. Z kolei drugi rodzaj rozedmy występuje u osób, u których doszło do niepokojących zmian w obrębie oskrzelików oddechowych i pęcherzyków płucnych. Choroby te często diagnozowane są wśród nałogowych palaczy oraz u osób z niedoborem białka osocza krwi (alfa1-antytrypsyny). Zauważono także zależność między zachorowalnością na rozedmę płuc a zanieczyszczeniem środowiska. Im bardziej jest ono zanieczyszczone, tym ryzyko zachorowania wzrasta.

Leczenie rozedmy płuc

Diagnozę rozedmy płuc rozpoczyna się od zrobienia zdjęcia rentgenowskiego klatki piersiowej. W przypadku rozedmy, na zdjęciu widoczne są jaśniejsze miejsca w polach płucnych. Ponadto, zauważalne jest nienaturalne spłaszczenie przepony, a niekiedy można dostrzec także pęcherze rozedmowe. Czasami chory spostrzega u siebie nienaturalny wygląd klatki piersiowej, która kształtem przypomina beczkę. Lekarz niekiedy zleca wykonanie tomografii komputerowej klatki piersiowej oraz spirometrii i gazometrii.

U osób ze stwierdzonym niedoborem alfa1-antytrypsyny prowadzi się leczenie substytucyjne. Natomiast w pozostałych przypadkach terapia polega na zwalczaniu uciążliwych objawów oraz ich przyczyn. Dlatego też leczenie płuc bardzo często polega na zwalczaniu nieżytu oskrzeli czy też dychawicy oskrzelowej. Choremu zaleca się przyjmowanie środków bogatych w jod. Powikłania rozedmy płuc są niezwykle poważne. Nieleczona, rozwija się w choroby płuc. Może dojść do zapalenia płuc bądź zapalenia oskrzeli. Choroby te leczy się antybiotykami.

W przypadku rozedmy płuc nie istnieje skuteczna metoda leczenia. Gdy zmiany mają charakter postępujący, prowadzą do zniszczenia struktury płuc. Procesu tego nie można cofnąć. Dlatego tak ważne jest zapobieganie chorobie. Współcześnie zaleca się przyjmowanie szczepionek zwiększających odporność oraz hartowanie organizmu.

Rozedma najczęściej pojawia się u osób między 40. a 60. rokiem życia. Rozwojowi choroby sprzyja także obecność wirusa HIV, który upośledza odporność organizmu.