Ryzyko samobójstwa w depresji

Depresja to choroba psychiczna, która rozwija się wolno i w ukryciu. Na początku człowiek zamyka się w sobie, niechętnie nawiązuje kontakty z otoczeniem. Smutek, przygnębienie i potrzeba samotności – to pierwsze objawy depresji. Ponadto, taka osoba zmienia sposób patrzenia na świat, który jawi się jej w czarnych kolorach.

W głębokiej depresji człowiek przestaje widzieć sens życia, nie ma siły wstać rano z łóżka. Następnie, w wyniku zaburzeń psychicznych pojawiają się urojenia prześladowcze, poczucie winy i permanentne przekonanie, że ponosi się odpowiedzialność za całe zło świata. Osoba chora na depresję zwraca uwagę na najdrobniejsze szczegóły, obciążają ją nawet drobne problemy, jakie ma rodzina, przyjaciele. W sytuacji problemowej jedynym rozwiązaniem dla takiej osoby jest samobójstwo.

Próby samobójcze są najczęściej skutkiem ciężkiej depresji. Jednak, nie wszystkie rodzaje depresji wiążą się z potrzebą odebrania sobie życia. Samobójstwo popełnia się w pierwszym etapie depresji pourazowej, która charakteryzuje się tym, że jest niezaplanowana. Do prób samobójczych dochodzi zwykle w ciągu kilku tygodni po doznaniu traumatycznych przeżyć, np.: utraty pracy, zdrowia, śmierci osoby najbliższej.

Samobójstwo, które jest popełnione w manii cechuje się silnym, wewnętrznym odrzucaniem negatywnych uczuć. Dotyczy to osób, które są współwinne zdarzeniom tragicznym. Osoby z depresją maniakalną zachowują się zupełnie normalnie, jednocześnie odczuwają bardzo silną nienawiść do siebie samych.