Rzęsistkowica

Rzęsistkowica, inaczej trychomonadoza (łac. trichomonadosis), to choroba pasożytnicza przenoszona drogą płciową. Głównym sprawcą tej choroby jest rzęsistek pochwowy (łac. Trichomonas vaginalis) – pierwotniak z grupy wiciowców bytujący w drogach moczowo-płciowych człowieka. Do zakażenia dochodzi zwykle w czasie stosunku seksualnego, rzadziej wskutek korzystania z publicznych toalet, sauny czy używania wspólnego ręcznika z zakażonym oraz w wyniku kąpieli w tej samej wannie. Choroba może wystąpić u dzieci – przyczyną jest najprawdopodobniej nieprzestrzeganie zasad higieny przez dorosłych.

Spis treści

Objawy rzęsistkowicy

Przebieg rzęsistkowicy u zarażonych mężczyzn ma najczęściej charakter bezobjawowy, dlatego mogą oni nieświadomie zarażać swoje partnerki seksualne. Czasami występują przejściowe objawy, takie jak:

Rzęsistki - zdjęcia

Do zarażenia dochodzi w czasie kontaktu z chorym partnerem.... »

podrażnienie lub pieczenie penisa,
stan zapalny na żołędzi,
bolesność w okolicy krocza,
wydzielina z cewki moczowej,
uczucie parcia na mocz,
trudności z oddawaniem moczu.

U kobiet rzęsistek pochwowy może również bytować przez wiele lat, nie dając żadnych objawów chorobowych. Do spektrum dolegliwości, które nasilają się w trakcie miesiączki, należą:

uczucie dyskomfortu w dole brzucha,
ból podczas oddawania moczu,
pieczenie warg sromowych, krocza, a nawet ud,
dolegliwości bólowe podczas stosunków seksualnych,
żółto-zielone upławy o cuchnącej woni.

Gdy choroba nie jest leczona, u kobiet może dojść do przewlekłego zapalenia pochwy, zapalenia gruczołu Bartholina, zapalenia cewki moczowej oraz zapalenia pęcherza, zaś u mężczyzn –– zapalenia najądrza i gruczołu krokowego. U kobiet w ciąży rzęsistek może być przyczyną pęknięcia błon płodowych lub przedwczesnego porodu.

Profilaktyka i leczenie rzęsistkowicy

Diagnozę rzęsistkowicy stawia się w oparciu o obraz mikroskopowy, świadczący o obecności żywych pierwotniaków w drogach moczowo-płciowych oraz na podstawie wyników laboratoryjnych wydzieliny z pochwy lub wymazu z cewki moczowej. Rzęsistkowica uprawdopodabnia wystąpienie innych chorób wenerycznych, np. kiły, rzeżączki czy chlamydiozy, dlatego lekarz ginekolog może zlecić dodatkowe badania na obecność krętka białego, dwoinki rzeżączki czy chlamydii.

W celu zapobiegania i minimalizowania ryzyka zarażenia się rzęsistkowicą zaleca się abstynencję seksualną, pozostawanie w związku monogamicznym ze zdrowym partnerem, używanie podczas stosunków prezerwatyw i przestrzeganie zasad higieny okolic intymnych. Przygodne kontakty seksualne z nieznajomymi osobami mogą przyczynić się do wystąpienia chorób wenerycznych, w tym rzęsistkowicy.

Leczenie tej choroby polega głównie na podawaniu pochodnych imidazolu oraz metronidazolu – leku o działaniu pierwotniakobójczym oraz bakteriobójczym wobec drobnoustrojów beztlenowych. Aby uniknąć ponownego zarażenia i aby leczenie było skuteczne, trzeba objąć farmakoterapią wszystkich partnerów seksualnych osoby zarażonej rzęsistkiem pochwowym. W czasie leczenia należy wykazać się wstrzemięźliwością seksualną. Metronidazolu nie powinny przyjmować kobiety w ciąży.

Przypisy

Dziubek Z., (red.), Choroby zakaźne i pasożytnicze, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003, ISBN 83-200-2748-9.

Cianciara J., Juszczyk J., Choroby zakaźne i pasożytnicze, Czelej, Lublin 2007, ISBN 978-83-60608-34-0

Jabłońska S., Majewski S., Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2010, ISBN 978-83-200-4154-5

Linki zewnętrzne

Polskie Towarzystwo Ginekologiczne

Artykuły Rzęsistkowica

Choroby weneryczne

Choroby weneryczne to inaczej choroby przenoszone drogą płciową. Seks wiąże się nie tylko z przyjemnością, ale także z konsekwencjami. Uprawianie seksu bez prezerwatywy i częste zmienianie ...

U jednego na 3000-5000 dzieci dochodzi do zarażenia wirusem opryszczki od zainfekowanej nim matki.<br />
<br />
Wirus opryszczki jest groźny nie tylko dla matki, ale także jej dziecka. W pierwszych dwóch trymestrach ciąży może dojść do zakażenia płodu, które w konsekwencji może skutkować nieprawidłowym rozwojem, a w najczarniejszym scenariuszu nawet poronieniem. Procent ryzyka wzrasta w trzecim trymestrze. W takiej sytuacji efektem infekcji może być przedwczesny poród.<br />
<br />
Ponadto wirus może dotrzeć do krwi dziecka i mieć wpływ na działanie jego mózgu czy innych narządów wewnętrznych. Natomiast zakażenie nim noworodka może nawet prowadzić do jego śmierci. Jeśli więc nie podejmie się odpowiedniego leczenia, dziecko umiera. Dzieje się tak w 50-80% przypadków, więc śmiertelność jest dość wysoka. Optymizmu nie dodaje fakt, iż nawet leczenie podjęte w porę nie daje 100% pewności, że noworodek obroni się przed infekcją. Słowem, bez profilaktyki choroba ta dla dziecka może skończyć się tragicznie.

Bakteryjne i pierwotniakowe choroby weneryczne

Bakteryjne i pierwotniakowe choroby weneryczne to choroby przenoszone drogą płciową (ang. sexually transmitted diseases), wywołane infekcją bakteryjną lub wniknięciem do organizmu pasożyta. Do ...

Wczesna faza kiły jest całkowicie uleczalna.

Ból podczas stosunku

Ból podczas seksu to dolegliwość, która utrudnia, a często nawet uniemożliwia osiągnięcie satysfakcji seksualnej przez jedno z partnerów. Problemy z seksem w związku mogą znacząco wpłynąć na ...

Jedną z chorób wirusowych skóry i błon śluzowych jest opryszczka narządów płciowych, która często ma charakter przewlekły i lubi powracać, kiedy dochodzi do spadku odporności organizmu.<br />
<br />
Jeśli chodzi o drogi zakażenia się tym rodzajem infekcji to wśród najczęstszych powodów wymienia się kontakty seksualne. Wirusa można także „złapać” drogą kropelkową lub przed dotyk.<br />
<br />
Opryszczka to choroba zakaźna i wywołuje ją wirus HSV (Herpes Simplex Virus). Można wyróżnić jego dwa rodzaje. Przez błony śluzowe jamy ustnej lub zmienioną chorobowo skórę twarzy rozprzestrzenia się HSV1, natomiast druga odmiana - HSV2 ma swoje źródło na narządach płciowych oraz w okolicach odbytu. Obyczajowość seksualna pokazuje jednak, że istnieje niewielka zależność między typem wirusa a lokalizacją zmian chorobowych.<br />
<br />
Oba rodzaje są jednak równie niebezpieczne, dlatego kiedy pojawią się pierwsze symptomy choroby należy niezwłocznie udać się do lekarza. Opryszczka narządów płciowych jest bowiem bardzo niebezpieczna w okresie ciąży. Istnieje bowiem ryzyko zakażenia płodu lub noworodka.

Antybiotyki w ciąży

Antybiotyki w ciąży mogą negatywnie wpłynąć na rozwój płodu. Przyjmowanie leków w ciąży powinno odbywać się pod kontrolą lekarza. Kobieta powinna jednak znać ryzyko, które się z tym wiąże.

Lekarz, zanim przepisze antybiotyki lub jakiekolwiek inne leki kobiecie w ciąży lub karmiącej, musi przeanalizować wszystkie plusy i minusy takiej kuracji.

Zapalenie pochwy

Zapalenie pochwy należy do najczęstszych problemów ginekologicznych, z którymi zmagają się kobiety na każdym etapie swojego życia. Zapalenie pochwy jest stanem, który pojawia się w chwili ...

Strzałki wskazują bakterie Gardnerella vaginalis.

Dyspareunia

Dyspareunia jest to zaburzenie funkcji seksualnych, które objawia się bólem w trakcie kontaktu seksualnego. Ta dolegliwość może mieć zarówno podłoże organiczne, jak i psychologiczne – co znaczy, ...

Opryszczka w ciąży jest bardzo niebezpieczna. Zagraża bowiem nie tylko matce, ale również dziecku. Jeśli w porę nie podejmie się odpowiedniego leczenia wirus może zaatakować płód. Konsekwencją może być nawet śmierć dziecka. Ideą dla kampanii społecznej „Bez opryszczki” było więc uzmysłowienie kobietom, farmaceutom i lekarzom o możliwych niebezpieczeństwach jakie wiążą się z ujawnieniem się tego wirusa.<br />
<br />
Okazuje się, że 29 milionów Polaków ma w sobie wirusa odpowiedzialnego za powstawanie opryszczki, często nawet nie zdając sobie z tego sprawy. Choroba ta często przebiega bezobjawowo, a infekcja raz wyleczona nie pozostaje bez wpływu na dalsze życie. Osoba taka nadal bowiem jest nosicielem i może zarażać innych. Z tego powodu zalecana jest więc nie tylko odpowiednia profilaktyka, ale także podjęte odpowiednio wcześniej leczenie. Czasami bowiem kuracja przeprowadzona na własną rękę może okazać się niewystarczająca. Kremy, maści czy plastry mogą złagodzić objawy, ale nie wyeliminują całkowicie problemu.

Pytania do eksperta

Czy gwałtowne ruchy głową u dziecka to oznaka choroby?

Moja 7 miesięczna córeczka, dotychczas rozwijająca się normalnie, nagle zaczęła rzucać główką w lewo i w prawo, robi to gdy siedzi mi na kolanach albo w bujaku. Czasem gdy daję jej butelkę. Zaczęło się to jakieś 2 tyg temu. Najpierw zaczęła kręcić główką w łóżeczku. Martwię się, czy nie jest to objawem jakiejś choroby? Jest bardzo żwawa, interesuję się wszystkim dookoła. (Zdrowie)

Odpowiada: lek. Karol Kaziród-Wolski

Pionowe pękanie skóry na penisie

Odpowiada: lek. med. Magdalena Szymańska

Co znaczą bóle mięśniowo-stawowe i gorączka?

Odpowiada: lek. Joanna Gładczak

Zadaj pytanie ekspertowi

Odpowiadamy średnio od 4 do 24 godzin