Schistosomatoza

Ze względu na szczególny sposób zarażania oraz znamienną częstość występowania bilharcjozę traktuje się jako jedno z poważniejszych wyzwań parazytologicznych. Dane statystyczne donoszą, że na świecie na schistosomatozę choruje około 200 milionów ludzi, z czego 10% ma przebieg skrajnie ciężki. Początkowo zachorowania odnotowywano jedynie na kontynencie afrykańskim, wschodnich wybrzeżach Ameryki Południowej, w Ameryce Środkowej, na Półwyspie Indochińskim w i pojedynczych krajach azjatyckich.

Zakażenie schistosomatozą

Obecnie z roku na rok obserwuje się rozszerzanie zasięgu występowania pasożyta, co bez wątpienia związane jest ze znacznym rozwojem komunikacji, ogromnym przepływem ludności oraz zwiększeniem ruchu turystycznego. Biura podróży kuszą nas wycieczkami do egzotycznych krajów, a linie lotnicze ułatwiają międzykontynentalne eskapady. Zanim wyruszysz w nieznane rejony świata, zawsze zapoznaj się z panującą w nich sytuacją epidemiologiczną i odpowiednio przygotuj się do tej wyprawy. Takie zabiegi z pewnością zmniejszą ryzyko złapania niebezpiecznej choroby!

Pierwsze doniesienia o przypadkach bilharcjozy pochodzą ze starożytnego Egiptu. W czasach średniowiecza arabscy lekarze opisywali zespoły objawów, które mogą sugerować zakażenie pasożytami rodzaju Schistosoma, ale dopiero na przełomie XIX i XX w. choroba została dokładnie poznana. Schistosomatoza, o ile zostanie rozpoznana szybko, jest uleczalna, a rokowanie co do dalszego życia chorego jest dobre, chociaż należy pamiętać, że wiele przypadków może mieć przebieg zupełnie bezobjawowy.

W zależności od gatunku przywry wywołującej zakażenie występują różne objawy chorobowe, co związane jest z miejscem bytowania pasożytów w organizmie ludzkim. Ogólnie dochodzi do kolonizacji naczyń krwionośnych. Przywra, która w środowisku żyje w zbiornikach wodnych, przenika przez skórę człowieka (najczęściej stopy!) do powierzchniowych naczyń krwionośnych, a następnie z prądem krwi dostaje się do płuc i poprzez serce dociera do wątroby, gdzie nabywa zdolności chorobotwórcze.

Objawy schistosomatozy

Pamiętajmy, że kontakt z wodą jest niezbędny do zakażenia bilharcjozą. Klinicznie można wyróżnić trzy okresy zakażenia.
  • Pierwszy etap związany jest z wnikaniem pasożyta do organizmu, w związku z czym objawy dotyczą jedynie skóry.
  • Na kończynach dolnych pojawia się rumień, pokrzywka lub niewielkie owrzodzenia, na które chory zazwyczaj nie zwraca uwagi.
  • Następnie w okresie wędrówki poprzez naczynia krwionośne dołączają się niecharakterystyczne objawy ogólne, które są wyrazem reakcji toksyczno-alergicznej.
  • Wzrost temperatury ciała powyżej 38 stopni Celsjusza, dreszcze, bóle brzucha, biegunka, bóle stawów, powiększenie wątroby i śledziony nazywane hepatosplenomegalią, kaszel, a nawet napad astmy oskrzelowej w połączeniu z klasycznymi przejawami niedokrwistości (np. osłabienie siły mięśniowej czy pogorszenie tolerancji wysiłku) mogą wywołać niepokój.
Dopiero po mniej więcej 3–6 miesiącach pojawiają się zmiany narządowe, a chory wchodzi w okres ostrej schistosomatozy, jest to tak zwana gorączka Katayama. Ostatecznie Schistosoma haematobium najczęściej zagnieżdża się w naczyniach żylnych miednicy mniejszej, a zwłaszcza w naczyniach pęcherza moczowego. Pozostałe gatunki rozwijają się w żyłach krezkowych, zaopatrujących w krew jelita, żyłach wątrobowych i żyłach płucnych.

Słowa kluczowe dla artykułu

Artykuły Zdrowie w podróży

Aby urlop był udany, warto dobrze się do niego przygotować. Jeśli zadbasz o swoje bezpieczeństwo i nie stracisz czujności, twoje szanse na dobre wspomnienia z podróży znacznie wzrosną.

Jak bezpiecznie podróżować?

Każda podróż wymaga odpowiedniego przygotowania. Aby zadbać o zdrowie w podróży, należy zaopatrzyć się w pewne rzeczy – ważna jest na przykład apteczka podróżna i środki opatrunkowe. W przypadku ...

Choroba lokomocyjna jest spowodowana zaburzeniami błędnika, dlatego najlepszym domowym sposobem zapobiegającym nudnościom w czasie podróży jest obserwacja drogi przez przednią szybę.

Aby urlop był udany, należy wcześniej przemyśleć wszelkie detale dotyczące podróży. Oprócz wykupienia ubezpieczenia i spakowania potrzebnych rzeczy, powinno się dbać o zdrowie także u celu podróży.

Poza kremem nie można zapominać o nakryciu głowy podczas wakacyjnych podróży. Kapelusz lub chusta uchronią przed oparzeniem oraz udarem słonecznym.

Ochrona przed kleszczami jest niezbędna, gdy mieszkasz w terenie silnie zalesionym lub wybierasz się tam na dłuższy wypoczynek. Kleszcze mogą powodować boreliozę czy kleszczowe zapalenie mózgu.

Gorączka krwotoczna Ebola to poważna choroba wirusowa, która zwykle kończy się zgonem. Przypadki zachorowań ograniczają się do Afryki. Obecnie trwają badania nad szczepionką przeciw temu wirusowi.

Choroby egzotyczne zazwyczaj pojawiają się w Europie u ludzi podróżujących do tzw. krajów Trzeciego Świata. Czasami też zdarza się, że wirus lub pasożyt został przywieziony wraz ze zwierzęciem ...

Szczepienia dla podróżnych są to szczepienia wykonywane zgodnie z zaleceniami Międzynarodowych Przepisów Zdrowotnych osobom wyjeżdżającym za granicę, zwłaszcza do krajów strefy tropikalnej, w celu ...

Dur brzuszny jest ostrą chorobą zakaźną wywoływaną przez pałeczkę duru brzusznego. Jest ona wrażliwa na działanie środków odkażających, promieni słonecznych oraz ciepła, wydziela endotoksynę ...

Kręgosłup nigdy nie odpoczywa. My mamy wprawdzie wakacje, ale on ciągle musi nam służyć, bez wytchnienia. Dlatego warto o niego zadbać, nawet kiedy szczęśliwi wyjeżdżamy na urlop. Niektóre ...

Na przyrządzie zwanym BOSU można wykonać ćwiczenie wzmacniające grzbiet i brzuch.<br />
<br />
Partie mięśniowe, do których zalicza się pasmo przyśrodkowe i boczne, są zaangażowane do wzmożonej pracy. Są one bardzo istotne, bo ich rolą jest wzmacnianie kręgosłupa i prawidłowe ułożenie karku, bioder, żeber oraz lędźwi. W czasie treningu wysiłek podejmują również mięśnie brzucha, które z kolei odpowiadają za zginanie tułowia, położenie żeber oraz miednicy.<br />
<br />
W pozycji wyjściowej bardzo liczy się właściwe położenie bioder, które powinny być umiejscowione na środkowej części przyrządu. Stopy powinny być ustawione na podłodze, a ręce mają dotykać ziemi. Ćwiczenie polega na unoszeniu jednej nogi przy jednoczesnym wznosie przeciwległej ręki w tym samym kierunku. Trening taki musi być wykonywany powoli, a ruchy powinny być dokładne. Przy powrocie do pozycji wyjściowej następuje wdech.<br />
<br />
Takie ćwiczenie wzmacnia mięśnie grzbietu i doskonale ćwiczy koordynację, pomaga zatem utrzymać właściwą postawę ciała.

Domowe sposoby na chorobę lokomocyjną pozwalają naturalnymi metodami łagodzić lub niwelować dolegliwości pojawiające się w czasie jazdy samochodem. Choroba lokomocyjna u dzieci wywołuje nie tylko ...

Choroba lokomocyjna jest spowodowana zaburzeniami błędnika, dlatego najlepszym domowym sposobem zapobiegającym nudnościom w czasie podróży jest obserwacja drogi przez przednią szybę.

Klimatoterapia to jedna ze starożytnych metod leczenia różnych schorzeń, wzmacniania odporności i zapobiegania infekcjom. Istotą leczenia klimatycznego jest celowe poddawanie pacjenta działaniu ...