Sinica

Sinica powstaje przy zbyt małym wysyceniu krwi tlenem, czyli jeśli ilość nieutlenionej hemoglobiny wynosi 5% lub więcej. Naturalnie krew jest czerwona. Im bardziej jest dotleniona, tym jaśniejszą ma barwę. Natomiast w przypadku niedotlenienia staje się ciemniejsza, wręcz niebieskawa. Wyróżniamy dwa rodzaje sinic. Są to sinica centralna i sinica obwodowa. Dochodzi do niedotlenienia tkanek w wyniku braku utlenowania hemoglobiny lub wzmożonego jej odtlenowania. W zależności od rodzaju inne są przyczyny oraz inne objawy sinicy.

Odmiany i przyczyny sinicy

Wyróżnia się dwa rodzaje sinicy: centralną, widoczną na ustach i tułowiu oraz obwodową, która objawia się między innymi na palcach i kończynach. Sinica zazwyczaj jest następstwem niedostatecznego wiązania tlenu z hemoglobiną w płucach – sinica centralna następuje w wyniku wzmożonego odtlenowania krwi w tkankach obwodowych (na przykład końce palców, płatki uszne, wargi), sinica obwodowa powodowana jest głównie przez niewydolność krążenia. Czasami sinica powstaje w wyniku zatrucia chemicznego.

Przyczyny sinicy centralnej mogą być następujące:

• przedawkowanie narkotyków, na przykład heroiny,
• niedotlenienie mózgu,
• krwawienie wewnątrzczaszkowe,
• choroba płuc,
• zapalenie oskrzelików,
• astma,
• zatorowość płucna,
• hipowentylacja,
• przewlekła obturacyjna choroba płuc,
• wrodzona choroba serca,
• niewydolność serca,
• wady zastawek serca,
• zawał mięśnia sercowego,
• methemoglobinemia,
• czerwienica.

Sinica centralna może pojawić się niespodziewanie także na skutek przebywania na dużych wysokościach, hipotermii oraz w wyniku obturacyjnego bezdechu sennego. Skłonność do sinicy może być również wrodzona.

W przypadku sinicy obwodowej przyczyny wystąpienia choroby mogą być niemal identyczne, z tą różnicą, że wśród czynników nie ma zaburzeń płuc oraz serca. Oprócz wymienionych już przyczyn, sinica obwodowa może być spowodowana:

• niedrożnością tętnicy,
• zmarznięciem,
• objawami Raynauda – zaburzeniem naczynioskurczowym,
• zmniejszoną pojemnością minutową serca,
• niedrożnością żylną,
• skurczem naczyń.

Objawy i leczenie sinicy

Na skutek niewielkiego wysycenia krwi tlenem skóra, błony śluzowe i paznokcie przybierają siną barwę. Niebieskawy odcień jest wyraźniejszy u osób z dużą ilością hemoglobiny niż u chorych z anemią. Symptomy sinicy są mniej widoczne u osób z ciemną karnacją. Kiedy pojawia się zasinienie ust lub palców, w ciągu 3-5 minut powinna nastąpić interwencja. U pacjentów z przetrwałym przewodem tętniczym sinica objawia się zasinieniem dolnej części ciała oraz głowy. Charakterystyczny jest brak symptomów na przykład na palcach u rąk. U chorych z dużym przetrwałym przewodem tętniczym dochodzi do rozwoju postępującej choroby naczyń płucnych i wystąpienia zbyt wysokiego ciśnienia w prawej komorze serca. W chwili, gdy ciśnienie z płuc przewyższa ciśnienie w aorcie, następuje zapaść krążeniowa.

Duża ilość świeżego powietrza, ograniczony wysiłek fizyczny, rzucenie palenia (pomaga to pozbyć się przewlekłych nieżytów oskrzeli, które utrudniają wentylację płuc), systematyczne przyjmowanie leków rozszerzających oskrzela, leków poprawiających krążenie, leków wykrztuśnych (w przypadku istniejących nieżytów oskrzeli), a także regularne kontrole u lekarza to postępowanie, które może pomóc złagodzić objawy sinicy. Stosowana jest także terapia tlenowa. Najważniejsze w leczeniu jest rozpoznanie przyczyny sinicy, wtedy też dopiero można wdrożyć odpowiednie jej leczenie.