Spodziectwo

Spodziectwo jest to wada wrodzona, która powoduje, że ujście cewki moczowej znajduje się na brzusznej stronie prącia. Polega ono na nieprawidłowym rozwoju penisa. Zdarza się też, że w wyniku spodziectwa napletek nie rozwija się prawidłowo i kształtem przypomina bardziej kaptur nad żołędzią. Z kolei żołądź jest spłaszczona, rozdzielona od spodu i pochyla się ku dołowi. Takie ułożenie żołędzi nazywane jest struną. W zależności od stopnia rozwoju wady, defekt ten może powodować problemy z oddawaniem moczu, zaburzeniami seksualnymi i, w konsekwencji, problemy natury psychologicznej.

Przyczyny spodziectwa

Spodziectwo u dzieci najprawdopodobniej bierze się z zaburzeń w produkcji testosteronu. Testosteron wpływa na poprawny rozwój organizmu chłopców. Jeżeli dojdzie do nieprawidłowości w wytwarzaniu testosteronu, rozwój fizjologiczny i płciowy może przebiegać nieprawidłowo. Dlaczego organizm chłopca jest odporny na działanie testosteronu? Winę za to może ponosić mutacja genetyczna. Inne czynniki wpływające na powstanie wady to czynniki endokrynne i środowiskowe.

Środowiskowe przyczyny spodziectwa to estrogeny, fitoestrogeny znajdujące się w roślinach spożywczych i substancje chemiczne. Spodziectwo u chłopców występuje częściej, gdy ich matki były w trakcie ciąży wegetariankami, gdy w czasie ciąży przyjmowały dodatkowe żelazo, a także gdy przebyły grypę. Dokładniejsze przyczyny pojawienia się spodziectwa to nieprawidłowości w budowie brzegów fałdów moczowo-płciowych, a także upośledzenie zamknięcia płytki cewkowej. Około 10 tygodnia ciąży wyniosłości wargowo-mosznowe mogą się nie połączyć. Prowadzi to do rozdzielenia moszny. W owym rozdzieleniu lokalizuje się ujście cewki – jest to tzw. spodziectwo mosznowe.

Objawy spodziectwa

Rozpoznanie spodziectwa dokonuje się zaraz po urodzeniu dziecka na podstawie wyglądu prącia. Napletek jest rozdwojony i jedynie przykrywa żołądź, a nie otacza jej, tak jak ma to miejsce w warunkach prawidłowych. Brak jest wędzidełka napletka. Prącie ma kształt zakrzywiony, co jest głównie widoczne u starszych dzieci, zwłaszcza podczas wzwodów, kiedy prącie zamiast być wyprostowane, jest mniej lub bardziej przygięte w kierunku krocza. Noworodek oddaje mocz „pod siebie” ze względu na umiejscowienie ujścia cewki moczowej. Przy współistniejącym zwężeniu ujścia cewki strumień moczu jest cienki i osiąga duże odległości.

Zapobieganie i leczenie spodziectwa

Leczenie polega na wykonaniu operacji korekcyjnej. Chirurg jest w stanie całkowicie usunąć wadę. Polega to na wyprostowaniu prącia i wytworzeniu końcowego odcinka cewki moczowej. Wydłużenie penisa dokonuje się pomiędzy 2 a 4 rokiem życia, a cewkę wytwarza w wieku 5-6 lat. Wykonuje się też operację nacięcia i poszerzenia ujścia cewki moczowej. Badania niezbędne to: USG, cystoskopowa ocena cewki moczowej. W przypadkach wad ciężkich, gdy narządy płciowe zewnętrzne wykazują cechy obojnactwa, a także kiedy nie stwierdza się obecności jąder w mosznie, konieczne jest ustalenie płci dziecka za pomocą oceny kariotypu i cystoskopii.

Niestety, jak każda operacja, tak i ta wiąże się z możliwością wystąpienia powikłań, tj. przetoki, zabliźnienia. Operacja może skrócić członka. Czasami decyzja o operacji zostaje odłożona, aż pacjent będzie na tyle dorosły, by świadomie decydować. Spodziectwo u dorosłych mężczyzn, nawet gdy jest defektem jedynie kosmetycznym, może wywołać problemy psychologiczne. Mała wada nie przeszkadza w osiągnięciu spełnienia seksualnego. Nie wszyscy jednak umieją poradzić sobie z wielkością ich członka.