Ujarzmij rozrabiakę!
Mgr Monika Łapczyńska - położna, fizjoterapeuta, instruktorka szkoły rodzenia, masażystka I stopnia, instruktor rekreacji ruchowej, absolwentka Warszawskiego...
Obserwacja dziecka
Jeśli na zebraniach w szkole wychowawczyni klasy stale ma zastrzeżenia do zachowania twojego dziecka, czas zacząć działać. Zacznij od obserwacji dziecka. Przyglądaj się jego zachowaniu i analizuj, skąd mogą brać się jego poszczególne reakcje. Nie zapominaj przy tym o etapie rozwoju swojej pociechy. O ile w przypadku trzylatka marudzenie i wpadanie w szał jest typowe i naturalne, u nastolatka jest to już co najmniej kłopotliwe. Po wystąpieniu niepożądanego zachowania poświęć kilka minut na dogłębne przemyślenia dotyczące dziecka. Zadaj sobie też kilka pytań: czy był to pierwszy wybryk? Jeśli nie, w jakim momencie zaczęły się kłopoty z dzieckiem? Czy w zachowaniu swojego dziecka widzisz jakiś powtarzający się wzór? Czy zachowanie zmienia się na gorsze lub na lepsze? Czasami zdarza się, że na początku roku szkolnego dziecko czuje się niepewnie i odreagowuje stres różnymi wybrykami, po czym z upływem czasu jego zachowanie ulega poprawie. Jeżeli jednak sytuacja pogarsza się, nie warto czekać z założonymi rękami na cud, ponieważ niemal na pewno on nie nastąpi.Ponadto zastanów się, gdzie twoje dziecko zachowuje się źle – czy tylko w szkole, czy też w domu? Czy tak samo traktuje wszystkich, czy odczuwa wyraźną niechęć do konkretnej osoby? Przeanalizuj także, jak poważne są wybryki dziecka. Czy ogranicza się do zaczepek słownych, czy atakuje innych fizycznie? Pojedyncze popchnięcie kolegi przez siedmiolatka jest typowe, ale rzucanie się na innych z pięściami i zadawanie wielu ciosów świadczy o problemach z kontrolowaniem gniewu. Analizując zachowanie swojego dziecka, bądź szczera: czy w domu nie zaszły ostatnio jakieś zmiany? Przeprowadzka, rozwód lub pojawienie się młodszego rodzeństwa mogą przewrócić bezpieczny świat dziecka do góry nogami. Jeżeli masz problemy z dojściem do źródła kłopotów dziecka, porozmawiaj z nauczycielami lub innymi dorosłymi osobami, które mają stały kontakt z twoją pociechą. Nie omieszkaj także porozmawiać z dzieckiem i spytać wprost, co dzieje się w jego życiu.
Jak pomóc „trudnemu” dziecku?
Przede wszystkim nie popełniaj częstego błędu rodziców i nie zakładaj, że twoje dziecko jest idealne, a wszystkiemu winni są inni. Przyjmij do wiadomości, że zachowanie twojej pociechy w dużej mierze zależy właśnie od niego. Nie staraj się także za wszelką cenę oszczędzić dziecku konsekwencji jego czynów. Dzieci uczą się na błędach, a stosowna kara jest twoim sprzymierzeńcem w wychowaniu. Jeśli chcesz pomóc swojemu dziecku, możesz poszukać pomocy psychologa, a nawet psychiatry, gdy zachowanie dziecka zupełnie wymyka się spod twojej kontroli. Specjalista pomoże ci ustalić, czym spowodowane są kłopoty wychowawcze. Może się okazać, że twoje dziecko ma ADHD lub depresję.W relacjach z „trudnym” dzieckiem zadbaj o pozytywne nastawienie. Zamiast komentować, jakim jest rozrabiaką, postaraj się akcentować dobre strony swojego dziecka. Chwal dziecko za pożądane zachowania i nagradzaj. Bądź przy tym konsekwentna i karz je za wybryki. W trudnych sytuacjach zachowaj spokój. Na początku może ci być trudno, ale po około 3 tygodniach powinnaś zauważyć poprawę w zachowaniu.
Każdy rodzic chciałby mieć grzeczne i posłuszne dziecko. Jednak w rzeczywistości z zachowaniem dziecka bywa różnie. Jeżeli twoja pociecha zyskała łatkę rozrabiaki, z pewnością ucieszy cię wiadomość, że nic straconego. Zmiany w zachowaniu dziecka na lepsze są możliwe. Potrzebna jest do nich obserwacja dziecka i analiza jego przewinień, a także wprowadzenie nowych zasad.
Artykuły Drugi rok życia dziecka
Drugi rok życia dziecka to początek okresu poniemowlęcego. W tym czasie następuje dalszy intensywny rozwój psychomotoryczny szkraba, chociaż rozwój fizyczny nie jest już tak dynamiczny, jak w ...
Lęki nocne to zaburzenia snu, które dotykają dzieci bez względu na płeć i rasę. Epizody lękowe zwykle są trudnym doświadczeniem dla maluchów i ich rodziców, ale najczęściej mijają z wiekiem.
Dyscyplina jest niezwykle ważna w procesie wychowania. System kar i nagród jest bowiem niezbędny, by dziecko zachowywało się zgodnie z oczekiwaniami rodziców. Jak zaprowadzić dyscyplinę w domu?
Nie jest łatwo nauczyć dziecko dzielenia się z innymi, ale warto się pomęczyć. Umiejętność dzielenia się jest bowiem kluczowa dla jego rozwoju społecznego. Zacznij więc naukę dzielenia się już dziś!
Dzieci w wieku 1-3 lat to wulkany energii, które potrzebują poczucia bezpieczeństwa i jasno określonych zasad. Niestety nie każdy rodzic o tym pamięta. Jakich błędów należy unikać, mając małe dziecko?
Wielu rodziców zastanawia się, jak nauczyć dziecko szacunku. Wbrew pozorom, nie jest to takie trudne, ale nauka szacunku wymaga od rodziców dużego zaangażowania. Jak wpoić dzieciom szacunek do innych?
Chcesz, żeby twoje dziecko lepiej i zdrowiej się odżywiało? Zwróć większą uwagę na to, co ogląda w telewizji. Bohaterowie kreskówek często podkopują twój autorytet w tym względzie.
Świadome rodzicielstwo wymaga ustalenia i trzymania się zasad. Jeśli dziecko czuje, że może rządzić rodzicami, jego świat staje na głowie, a brak poczucia bezpieczeństwa odbija się na jego rozwoju.
Samodyscyplina to coraz rzadsza umiejętność w dzisiejszym świecie. Specjaliści przekonują jednak, że warto uczyć dzieci od małego samokontroli i odpowiedzialności za swoje czyny. Jak to zrobić?
Wydawanie poleceń dzieciom ma ogromne znaczenie w procesie wychowania. Aby maluch posłuchał się rodziców, polecenie powinno być sformułowane we właściwy sposób. Jak skutecznie rozkazywać dziecku?
Wielu rodziców zastanawia się, jak zachęcić dziecko do aktywności fizycznej. W tym celu pomocne jest uprawianie sportów przez rodziców oraz wspólne gry i zabawy z dzieckiem.
Badania wykazały, że siedzący tryb życia i oglądanie telewizji powodują zwężenie tętnic w oczach nawet u dzieci. W rezultacie ryzyko chorób sercowo-naczyniowych może znacznie wzrosnąć.
Badania wykazały, że gry komputerowe, które ćwiczą pamięć roboczą mogą pomóc dzieciom w rozwijaniu myślenia abstrakcyjnego oraz w kształceniu umiejętności radzenia sobie w trudnych sytuacjach.
Gotowanie z dzieckiem może być świetną zabawą. Wspólne gotowanie uczy dzieci, jak radzić sobie w kuchni i pełni funkcję wychowawczą. Pichcenie z dzieckiem nie jest trudne, ale wymaga cierpliwości.
Rozwój dziecka w 23. miesiącu życia jest już na wysokim poziomie. Maluch zaczyna dostrzegać poza najbliższymi także innych ludzi. Potrafi okazywać sympatię lub niechęć.
Dziecko 22-miesięczne już całkiem dobrze sobie radzi z prostymi zadaniami sprawnościowymi i potrafi samodzielnie się przemieszczać. To dobry etap w rozwoju dziecka na naukę samodzielnej higieny.
Każdy wie jak ważna dla zdrowia i dobrego samopoczucia całej rodziny jest aktywność fizyczna. Regularne ćwiczenia obniżają ryzyko chorób serca , pomagają w utrzymywaniu prawidłowej wagi, sprzyjają ...
Dziecko 21 miesięcy zaczyna być coraz bardziej ruchliwe, nabiera sprawności fizycznej, umie komunikować swoje potrzeby, ma własne zdanie na każdy temat. Codziennie uczy się nowych słów.
Dziecko w wieku 19 miesięcy jest bardzo ruchliwe i wszystkim naokoło chce udowodnić, jakie jest samodzielne i niezależne. Ruchliwość i ciekawość świata świadczą o prawidłowym rozwoju dziecka.
Dziecko dwuletnie potrafi już samodzielnie chodzić, artykułować kilkadziesiąt słów, wyrażać swoje potrzeby i samodzielnie jeść. Wykonuje czynności zabawowe, które imitują zachowania dorosłych i ...
Dla wszystkich rodziców najważniejszy jest prawidłowy rozwój dziecka . Okres 20 miesięcy życia to czas, w którym maluch wiele się nauczył, jednak jeszcze wiele nauki przed nim. Rodzice lubią ...
Dziecko 18-miesięczne jest coraz bardziej ruchliwe i ciekawe świata. Porusza się coraz sprawnej i może odkrywać nowe, nieznane dla niego miejsca. Choć jeszcze niewiele mówi, stara się budować ...
Dziecko w wieku 17 miesięcy potrafi być urocze i kochane, ale jednocześnie uczy się, że jest odrębną osobą. W celu zaznaczenia swojej indywidualności bywa nieznośnie uparte i daje się rodzicom we ...
16-miesięczne dziecko jest coraz bardziej samodzielne i ciekawe świata. Rozwój dziecka w tym czasie jest dynamiczny: dziecko chodzi, a często nawet już biega, bada swoje otoczenie z wielką ...
Dziecko, które ma 15 miesięcy, jest silnie związane z mamą. To wpływa na jego rozwój intelektualny, fizyczny i społeczny. Dziecko poznaje świat, choć jednocześnie chce czuć się bezpieczne, a to ...
Każdy etap rozwoju dziecka zaznacza się odmiennymi zachowaniami i potrzebami z jego strony. W tym okresie twoje maleństwo potrafi coraz sprawniej się poruszać, choć ciągle zdarzają mu się upadki i ...
13-miesięczne dziecko zdmuchnęło już pierwszą świeczkę na urodzinowym torcie i weszło w kolejny etap rozwoju. Zakończył się właśnie okres niemowlęctwa i twój maluch jest coraz bardziej ciekawy ...
Konsultanci działu Dziecko
położna, fizjoterapeuta, instruktorka szkoły rodzenia, masażystka I stopnia,
doświadczony psycholog i terapeuta, doradca rodzinny i autorka wielu poradników
