Syndrom opuszczonego gniazda

Weryfikacja merytoryczna:

Mgr Kamila Krocz - psycholog społeczny, autorka wielu publikacji dotyczących rozwoju osobistego oraz warsztatów z doradztwa zawodowego i komunikacji...

Czas, kiedy dorosłe dzieci opuszczają dom, aby zacząć studia lub założyć własną rodzinę, jest trudny dla rodziców. Niektórzy dobrze radzą sobie z rozłąką, ale dla wielu jest to trudny okres. Zwłaszcza matki ciężko przeżywają wyjazd swoich dzieci, przez co niekiedy wpadają w depresję. Dla niektórych kobiet życie bez dzieci pod jednym dachem jest niepełne i zaczynają kwestionować własną tożsamość. Na czym polega syndrom opuszczonego gniazda? Czy ten etap życia pojawia się u wszystkich rodziców, którzy przeżywają czas rozłąki z dorosłymi dziećmi? Czy tęsknota za dziećmi może mieć destrukcyjny wpływ na psychikę rodziców? Czy syndrom pustego gniazda może generować zaburzenia nastroju?

Na czym polega syndrom opuszczonego gniazda?

Po usamodzielnieniu się dzieci wiele matek zadaje sobie pytania: „Kim jestem bez dziecka?”, „Jak radzić sobie z samotnością?”. Jak pokazują badania, ojcowie są mniej przygotowani emocjonalnie na opuszczenie przez potomstwo rodzinnego gniazda. Puste gniazdo może przywoływać różne myśli – obawy przed starością i utratę sensu życia. Ta perspektywa nie jest zbyt optymistyczna, tym bardziej, że dla niektórych to kolejny etap, na który nie byli przygotowani. Emerytura, przekwitanie i puste gniazdo to stadia, z którymi nie każdy może sobie poradzić. Sekret wyleczenia się z syndromu pustego gniazda polega na wykorzystaniu tej sytuacji. Jeśli chcesz zmienić swoje życie po „utracie” dziecka, może się okazać, że puste gniazdo ma swoje zalety.

Jak sobie radzić z syndromem opuszczonego gniazda?

• Zaangażuj się w to, co sprawiało ci radość podczas okresu dojrzewania. Załóż klub książki lub grupę literatów-amatorów. Wyznacz sobie cele i przyzwyczajaj się do robienia rzeczy, które nie mają związku z twoimi dziećmi. Przypomnij sobie chwile, zanim zostałeś rodzicem. To zwróci ci twoją tożsamość i przywróci porzucone pasje.
• Może warto zmienić ścieżkę kariery lub rozpocząć nową pracę? Jeśli chcesz spróbować innej pracy, poświęć trochę czasu na zajęcia, które pomogą ci dokonać tej zmiany. Warto zaangażować się w obecną pracę i dołączyć do organizacji zrzeszających ludzi z twojej dziedziny. Porozmawiaj ze swoim szefem, może czas na awans i nowe wyzwania. Jeśli nie pracujesz, teraz może być właściwa pora na znalezienie pracy swoich marzeń.
• Odnów więzi z małżonkiem lub, jeśli jesteś samotnym rodzicem, zacznij nawiązywać znajomości. Intymne kolacje lub randki i ciekawe rozmowy powinny zastąpić czas poświęcony na wychowanie dziecka. Możesz także podjąć się gier zespołowych, jak gra w kręgle czy golf.
• Podróżuj. Zaplanuj kilkudniowe wycieczki, rejs lub wakacje jako wolontariusz. Przebywanie poza domem pozwoli ci nie myśleć o pustce po wyjeździe dzieci.
• Spróbuj czegoś nowego. Zamiast spędzać wieczór przed telewizorem, poszukaj ciekawszego zajęcia. Nie muszą to być od razu sporty ekstremalne. Zajęcia taneczne, lekcje malowania lub wspinaczka górska to ciekawe alternatywy dla siedzenia w domu. Ruch to zdrowie, a przebywanie z ludźmi ma wiele zalet.
• Zastanów się, co możesz zrobić, aby nowy etap życia był jeszcze lepszy od poprzedniego. Pamiętaj o tym, że wychowanie dzieci to ciężka praca, która jest już za tobą. Teraz czas na nagrodę.

Syndrom pustego gniazda to zwykle depresja, smutek, apatia i utrata sensu życia. Co robić na emeryturze, gdy dzieci dorosły? Zacznij działać i zrealizuj to, o czym zawsze marzyłeś – niech dorastanie dzieci zmobilizuje cię do aktywności.