Szczepienie WZW typu B

Szczepionka przeciw żółtaczce jest szczepionką obowiązkową, refundowaną przez NFZ. Rezultaty badań pokazują, że w wyniku szczepienia przeciw WZW typu B ponad 90-95% dzieci jest chronionych przed zachorowaniami powodowanymi przez wirusa HBV. Odporność taka utrzymuje się przez wiele lat, nawet wtedy, gdy ilość białek odpornościowych we krwi skierowanych przeciwko wirusowi spada. Wirusowe zapalenie wątroby typu B nazywane jest inaczej jako żółtaczka wszczepienna.

Jak można zarazić się WZW typu B?

Do zakażenia wirusowym zapaleniem wątroby może dojść poprzez:

• zanieczyszczone krwią narzędzia stosowane w służbie zdrowia, ale także u fryzjera,
• u kosmetyczki, przy wykonywaniu tatuażu – wszędzie tam, gdzie może dojść do przerwania ciągłości skóry i naczyń krwionośnych,
• stosunki płciowe,
• zarażenie dziecka przez zakażoną matkę,
• przetoczenie krwi lub jej preparatów (obecnie traci na znaczeniu, gdyż krwiodawcy są dokładnie badani w tym kierunku).

Objawy wirusowego zapalenia wątroby typu B

Początkowo choroba nie daje objawów, mogą jednak pojawić się: gorączka, wymioty, nudności, bóle głowy, zażółcenia skóry i śluzówek, odbarwienia stolca, ciemna barwa moczu. Im młodszy wiek zarażonej osoby, tym choroba bardziej się przewleka.

Czynniki ryzyka chorób wątroby

Jakie czynniki mogą powodować choroby wątroby? Jak się okazuje, są to nie... »

Szczepionka przeciwko WZW typu B

Aby do zakażenia nie doszło, należy bezwzględnie przestrzegać zasad higieny, używać sterylizowanych i jednorazowych narzędzi oraz szczepić się. Od 1996 roku szczepione są wszystkie noworodki. Szczepienie wskazane jest również u młodzieży uprzednio nieszczepionej oraz u osób z grup ryzyka (pracownicy służby zdrowia, studenci medycyny, bliscy osób chorych na WZW, chorzy z przewlekłym uszkodzeniem nerek, osoby starsze, przygotowujące się do zabiegu i wyjeżdżające do krajów, gdzie jest wysoka skala zachorowań).

W szczepionce znajduje się fragment wirusa – białko obecne na jego powierzchni. Jest więc to szczepionka nieżywa. Szczepionkę podaje się w trzech turach – co 0-1-6 miesięcy. Można przyspieszyć cykl i zastosować schemat 0-7-21 dni oraz szczepienie przypominające po dwunastu miesiącach. Pierwszą dawkę noworodkom podaje się zazwyczaj w pierwszej dobie po urodzeniu razem ze szczepionką przeciwgruźliczą. Wcześniaki należy szczepić tak samo jak noworodki urodzone o czasie – w ciągu 24 godzin. Szczepionki przeciw WZW typu B charakteryzują się dużym bezpieczeństwem i wysoką skutecznością. Po podstawowym schemacie szczepienia u ponad 95% osób zdrowych dochodzi do wytworzenia przeciwciał anty-HBs, zapewniających ochronę na całe życie. Szczepienia nie zaleca się osobom, które mogą być uczulone na składniki szczepionki, w tym na białka drożdży. Podanie szczepionki odsuwa się w czasie w przypadku ostrej choroby z gorączką.

Lekarz Monika Kowalczyk