Trądzik bliznowcowy

Trądzik to problem wielu ludzi, powstaje wskutek zablokowania porów martwymi komórkami i łojem. Pojawia się tam, gdzie licznie występują gruczoły łojowe, czyli na twarzy, karku, plecach i na klatce piersiowej. Najczęściej obserwuje się go u nastolatków (tzw. trądzik młodzieńczy). Problem zazwyczaj znika po okresie dojrzewania. Zmiany trądzikowe są często spowodowane wahaniami hormonalnymi, charakterystycznymi dla tego okresu życia. Na pojawienie się tej choroby skórnej duży wpływ mają geny. Jeśli rodzice borykali się z tym problemem, istnieje dość duże prawdopodobieństwo, że dziecko także będzie miało ten problem.

Rodzaje trądziku

Wyróżnia się kilka rodzajów trądziku. Wśród nich wymienić należy trądzik bliznowcowy, zwany także keloidowym. Jest on odmianą trądziku pospolitego i charakteryzuje się powstawaniem tzw. bliznowców po ustąpieniu wykwitów. Z reguły na karku lub owłosionej skórze powyżej karku umiejscawiają się zmiany trądzikowe. Często jest diagnozowany wraz z trądzikiem ropowiczym oraz skupionym. Ten rodzaj trądziku zaczyna się zazwyczaj wraz z pojawieniem się stanu zapalnego mieszków włosowych. Dotyczy najczęściej młodych mężczyzn oraz osób rasy czarnej. Wyróżnia się następujące rodzaje trądziku:

• Trądzik młodzieńczy (acne juvenilis).
• Trądzik ropowiczy (acne phlegmonosa).
• Trądzik skupiony (acne conglobata).
• Trądzik bliznowcowy (acne keloidea).
• Trądzik wywołany.

Przyczyny trądziku bliznowcowego

Dokładna etiologia trądziku nie jest do tej pory znana. Wiadomo jednak, że choroba związana jest z czynnikami genetycznymi. Istotą trądziku bliznowcowego jest zamknięcie ujścia gruczołów łojowych, co prowadzi do nadmiernego rogowacenia skóry. Efektem tego jest rozciągnięcie gruczołu łojowego poprzez gromadzenie się wydzieliny i wtórne nagromadzenie się bakterii, które powodują stan zapalny i ropienie. Następnie dochodzi do zniszczenia tkanki skórnej i powstawania trudnych do zlikwidowania blizn. Bardzo ważną rolę w rozwoju trądziku bliznowcowego odgrywają hormony płciowe, głównie androgeny. Komórki gruczołów łojowych posiadają w swojej strukturze receptory dla tych hormonów. Ich pobudzenie nasila łojotok. Trądzik pospolity jest zależny od nadmiernej produkcji łoju związanej z przestrojeniem hormonalnym w okresie pokwitania. Może nasilać się lub być wręcz wywołany przez hormony kory nadnerczy.

Objawy trądziku bliznowcowego

Typowym objawem są nawracające czerwone plamki lub drobne opuchnięcia skóry, zwykle nazywane pryszczami, które mogą ulec zakażeniu lub wypełniać się ropą i zazwyczaj pojawiają się na twarzy, klatce piersiowej, ramionach i karku. Zmiany mają różną postać, na przykład są to znajdujące się pod skórą i niemające ujścia tzw. wypryski z białymi „czubami”, ciemne zmiany z otwartym ujściem, tj. z czarnymi punktami „czubami”. Czerwone opuchlizny lub guzki, czasem wypełnione ropą krosty, powstają ze zmian z czarnymi i białymi „czubami”.
Istnieją czynniki mogące nasilać objawy trądziku:

• zbyt silne pocenie się,
• przebywanie w zbyt wilgotnym klimacie,
• miesiączka u dziewcząt, a szczególnie okres kilkudniowy przed pojawieniem się krwawienia,
• ciąża,
• tabletki antykoncepcyjne,
• leki, np. kortykosterydy, leki przeciwpadaczkowe,
• kosmetyki, zwłaszcza pudry, podkłady itd.

Leczenie i zapobieganie trądzikowi bliznowcowemu

Skuteczne i szybkie leczenie trądziku jest bardzo ważne, ponieważ szpecące blizny na skórze mogą stać się powodem kompleksów, szczególnie młodych osób.

Leczenie trądziku

Trądzik pospolity można podzielić ze względu na przebieg zmian... »

• Wcieranie w zmienioną chorobowo skórę kremów i maści zawierających kortyzon lub miejscowe stosowanie antybiotyku zawierającego np. erytromycynę lub klindamycynę.
• Leczenie doustne antybiotykami.
• Miejscowe zastrzyki, wstrzykiwane w chorą skórę, łagodzące objawy i zmniejszające blizny na skórze.
• Zabieg chirurgiczny polegający na stopniowym wycinaniu zmian patologicznych i blizn.
• Zabieg laserowy, leczący chore miejsce.
• Krioterapia, polegająca na miejscowym zamrażaniu tkanek, podczas której stosuje się płynny azot. Zabieg musi być powtarzany. Zazwyczaj wykonuje się ich od około 5 do 12.  
• W leczeniu domowym można wykorzystać znane preparaty do mycia twarzy. O stosowaniu tego typu preparatów należy zawsze informować dermatologa, gdyż w połączeniu z niektórymi lekami mogą one powodować podrażnienie skóry. Wskazane jest także okresowe oczyszczanie skóry w gabinecie kosmetycznym. Rozpoczynając terapię trądziku w gabinecie dermatologicznym, nie zawsze należy spodziewać się szybkiego i całkowitego jego wyleczenia, ale systematyczne stosowanie się do zaleceń lekarza pozwoli na złagodzenie objawów.